Aktualności :
wamiz-v3_1

Reklama

Czy pies może odczuwać zazdrość wobec innych psów lub dzieci?

zazdrość o dziecko advice
© pixabay

Niejednokrotnie można usłyszeć, że pies nie potrafi odczuwać emocji, ale pyski naszych podopiecznych tak często wydają nam się zdradzać uczucia… Widzimy, jak rysują się na nich miłość, oddanie, czasem strach, a nawet zazdrość. Tymczasem naukowcy kłócą się, nie potrafiąc przedstawić jednego stanowiska na temat tego, czy pies może być zazdrosny.

Choć jednoznacznych dowodów naukowych brak, każdy kto opiekuje się psem, wie doskonale, że zazdrość w niektórych sytuacjach to jedyne wytłumaczenie psiego zachowania. Zazdrosny pies złości się, warczy, walczy o uwagę swojego właściciela. Czy faktycznie możliwe, aby pies był zazdrosny o innego psa lub o dziecko? Jak pozbyć się zazdrości u psa – lub też zachowania, które ową zazdrość imituje?
 

Przez Małgorzata Lipska

Pies zazdrosny o innego psa

Możemy jedynie przypuszczać, jakie uczucia jest w stanie odczuwać pies, lecz większość naukowców przekonuje nas, że psy nie odczuwają tak szerokiej gamy emocji jak ludzie. O ile my możemy odczuwać emocje pierwotne, czyli te najprostsze, takie jak strach, radość, zaskoczenie, i wtórne, wymagające bardziej rozwiniętych funkcji poznawczych (do nich zaliczamy m.in. wstyd i zazdrość), to większość naukowców przekonuje nas, że psy mogą odczuwać jedynie pierwsze z wymienionych.

Ciężko się z tym zgodzić szczególnie osobom, które psami się opiekują. Nierzadko zdarza się sytuacja, gdy podczas spaceru „zazdrosny” pies okazuje widoczne niezadowolenie, kiedy jego opiekun okazuje czułość w stosunku do innego czworonoga. Warczenie, skakanie na właściciela i znajdujące się w pobliżu psy, czy szczekanie – to wszystko alarmuje nas o tym, że pies poczuł się zagrożony i jest gotowy, by chronić swoje zasoby, czyli swojego pana.

Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, kiedy mając pod dachem jednego psa, decydujemy się przygarnąć drugiego. Zmiany w zachowaniu psa,  które intepretujemy jako zazdrość to m.in. wynikająca z instynktu chęć ochrony swojego terytorium, a także niepokój wywołany zmianami w środowisku psa. Zwierzę, które czuje, że za przyzwoleniem jego opiekuna wchodzi na jego teren inne zwierzę, jest zdziwione i nie rozumie, co się dzieje.

Pies zazdrosny o innego psa może przejawiać agresję. Kiedy zauważymy, że nasz przyjaciel zachowuje się inaczej niż zwykle w towarzystwie innego psa, warto postarać się szybko załagodzić sytuację, aby nasz pupil nie czuł się wykluczony. Pupil wcale nie musi być zazdrosny, nie musi czuć dyskomfortu – przy odrobinie starań można sprawić, że psy nie tylko zaczną się wzajemnie tolerować, ale i uwielbiać!

Pies zazdrosny o dziecko

Negatywne emocje (bez względu na to, jak tak naprawdę je nazwiemy) mogą pojawić się u psa także wtedy, gdy nagle na jego terytorium pojawi się nowy członek rodziny. Reakcje mogą być przeróżne i zależeć od charakteru psa. Dziecko to sama radość dla świeżo upieczonych rodziców, dlatego wielu osobom ciężko zrozumieć, jaki problem w tej sytuacji widzą psy. Zazwyczaj sekret tkwi w ilości uwagi skupianej na psie przed i po narodzeniu się dziecka.

Do tej pory to pupil był w centrum zainteresowania – nagle opiekun nie ma tyle czasu na wspólną zabawę, spacery są krótsze i o innych porach niż dotychczas, w domu pojawiły się nowe zapachy, odgłosy, nie wszędzie można się położyć, nie wszędzie można wejść... 

Pies zazdrosny o dziecko może reagować na różne sposoby: od zamknięcia się w sobie i schodzenia opiekunowi z drogi, po ciągłą walkę o uwagę i warczenie na malucha. Choć zazdrosny pies brzmi nieco groźnie, wystarczy odrobina chęci i pracy, a z łatwością można sprawić, że dziecko przestanie być źródłem strachu pupila, ale zacznie być jego oczkiem w głowie i najlepszym przyjacielem!

Jak pozbyć się „zazdrości” u psa?

Choć zazdrosny pies wydaje się trudnym do opanowania zjawiskiem, w rzeczywistości wystarczy nieco chęci, by emocje te okiełznać i przekuć w pozytywne uczucia. Opiekun powinien wykazać się dużą cierpliwością i stanowczością. Pies nie może czuć się opuszczony po pojawieniu się nowego pupila, dlatego warto postarać się, aby aktywności wykonywane wspólnie z psem nie zniknęły z planu dnia lub nie zmieniły radykalnie godzin. W zamian za to należy powoli wprowadzać nowego psiaka do towarzystwa. To samo dotyczy poświęcania zwierzętom uwagi – należy dzielić ją równo pomiędzy pupili. 

Również przy karmieniu warto być szczególnie ostrożnym –pies może bronić zasobów, ograniczając dostęp do miski nowemu psu, dlatego najlepiej ustawiać miski z dala od siebie. Behawioryści często radzą też, by przed przyprowadzeniem do domu nowego pupila, wyjść na spacer ze starym i wprowadzić go do domu, gdzie czeka już na niego nowy kolega. Zastawszy nowe porządki, pies będzie nieco zdezorientowany, ale to może pomóc zapobiec atakowi agresji i niechęci wpuszczenia do domu nowego gościa. Najlepiej zaś, aby psy poznały się ze sobą na neutralnym gruncie. 

Jeśli pies źle reaguje na dziecko, potrzebne są naprawdę delikatne działania. Najtrudniej do nowej sytuacji będzie przyzwyczaić czworonoga, który do tej pory nie miewał kontaktu z dziećmi, dlatego spodziewając się nowego członka rodziny, warto w miarę możliwości oswajać psa z dziećmi i zapraszać znajomych ze swoimi rodzinami.

To także doskonała okazja, aby wybadać, jak pies reaguje na dzieci. Oczywiście spotkanie takie musi być odpowiednio zaaranżowane – nic nie może dziać się przypadkiem. Dziecko powinno być pouczone, jak zachowywać się w towarzystwie psa (najlepiej aby zachowywało się spokojnie i nadmiernie nie gestykulowało). Interakcja między psem i dzieckiem musi być nadzorowana przez osoby dorosłe. 

Kiedy w domu pojawia się noworodek, należy w delikatny sposób zapoznać go z psem – warto dać czworonogowi szansę powąchać malucha, absolutnie nie krzyczeć, kiedy szturchnie go nosem czy poliże po policzku, i poświęcić na to tyle czasu, ile pupil potrzebuje. Nie można zapomnieć o pochwale, gdy ten zachowa pełny spokój i obejdzie się z dzieckiem tak, jakbyśmy tego chcieli. Wyganianie psa z pokoju, w którym przebywa dziecko to najgorsze, co możemy zrobić – w ten sposób stresujemy zwierzę i ganimy za to, że jest ciekawe nowego „stworzenia”. Zazdrosny pies uważa dziecko za konkurenta w kolejce po względy opiekuna, dlatego trzeba zwalczać to poczucie i budować wokół maleństwa pozytywne emocje.

Można osiągnąć taki efekt poprzez wspólne zabawy z dzieckiem i psem, a nawet głaskanie podczas karmienia dziecka. Gra jest warta świeczki – dbając o dobre relacje pomiędzy psem i dzieckiem, możemy być pewni, że inwestujemy czas w powstanie najsilniejszej przyjaźni, jaką można sobie wyobrazić!
 

Przeczytaj także