Adopcja dorosłego kota – adaptacja

Adoptowałam już sporo dorosłych kotów i powiem tak: wszystko zależy od konkretnego zwierzaka. Niektóre od razu są totalnie wyluzowane i pozwalałam im od razu wszędzie wchodzić, inne były bardziej zestresowane i te izolowałam w jednym pokoju razem ze wszystkimi ich rzeczami. Musisz sam ocenić, czy Twój mruczek jest bardzo spięty. Jeśli tak, to zgadzam się z Blue – najlepiej umieścić go w osobnym pomieszczeniu, użyć feromonów i zaglądać do niego co jakiś czas. Nie próbuj go łapać na siłę, po prostu mów do niego łagodnie i uspokajaj go. Możesz mu nawet opowiadać, co u Ciebie słychać – koty uwielbiają, gdy się do nich mówi. Najlepiej rób to, siedząc lub leżąc blisko niego.

 

Możesz też spróbować zabawy wędką albo piórkami – zabawa to najlepszy sposób na rozładowanie stresu. Miękki pasek też się nada, żeby delikatnie przyciągać go do siebie, ale na razie go nie dotykaj. Do tego oczywiście jakieś smaczki, żeby widział, że będzie miał u Ciebie dobrze. Koty to straszne łakomczuchy, a mokra karma zazwyczaj kusi je bardziej niż sucha, bo intensywniej pachnie i bardziej im smakuje.

 

Ale przede wszystkim: cierpliwość! To dla niego ogromna rewolucja, musi mieć czas, żeby przyzwyczaić się do nowego otoczenia, nowych zapachów i nowych właścicieli.

 

Jak tylko poczujesz, że kot czuje się już lepiej, zostaw otwarte drzwi do pokoju i pozwól mu zwiedzać resztę domu na własną rękę. Natomiast z wypuszczaniem na zewnątrz poczekaj, aż na dobre zadomowi się w środku – dolicz sobie na to jeszcze przynajmniej miesiąc.

Hej ponownie!

Tak, najlepiej będzie umieścić go w spokojnym pokoju ze wszystkim, czego potrzebuje, pamiętając, żeby kuweta zawsze stała z dala od jedzenia. Dobrze by było, gdyby miał tam jakąś fajną kryjówkę, na przykład pod łóżkiem. Nic nie stoi na przeszkodzie, żebyś regularnie do niego zaglądał i mówił do niego łagodnym głosem, ale bez próbowania wyciągania go czy łapania – musi mieć pewność, że w swojej kryjówce jest bezpieczny i nikt go nie będzie tam dotykał. Możesz też położyć się na podłodze z jakimś smaczkiem w dłoni, żeby zaczął kojarzyć twój zapach z czymś przyjemnym. Pamiętaj tylko, żeby nie wsuwać ręki pod łóżko i nie próbować go chwytać. Stojący i poruszający się człowiek jest dla kota o wiele bardziej przerażający niż taki, który leży nieruchomo. 

 

Często się zdarza, że kot wydaje się bardziej wyluzowany w pierwszych godzinach po adopcji, a stres dopada go dopiero nieco później. To dosyć częsty scenariusz. Najważniejsze na ten moment jest to, żeby jadł, pił i załatwiał się do kuwety – adaptacja przyjdzie z czasem, na spokojnie. 

Bardzo dziękuję za odpowiedź. Czy uważają Państwo, że powinniśmy go przenieść do osobnego pokoju, żeby był bardziej odizolowany i miał spokój? 

Zaszył się pod naszym zlewem, czyli w pomieszczeniu, w którym przebywamy najczęściej, ale to też jedyne miejsce, które zna. 

Martwi mnie to, że przez pierwsze godziny bał się mniej i wydawało się, że zaczyna się aklimatyzować. 

Boję się, że przestanie jeść albo nie będzie się załatwiać... wyszłam z domu na godzinę, żeby miał całkowity spokój, ale on też w ogóle się nie ruszył. 

Na razie zostawimy go w świętym spokoju :) 

Jeszcze raz dziękuję

Cześć, Adaptacja dorosłego kota trwa zazwyczaj znacznie dłużej niż w przypadku kociaka. Kot jest zwierzęciem terytorialnym i każda zmiana otoczenia to dla niego ogromny stres. Nie zmuszaj go do kontaktu, a najlepiej po prostu go zignoruj, gdy wyjdzie ze swojej kryjówki. Jeśli jednak sam przyjdzie się poprzytulać, to wtedy jak najbardziej możesz to odwzajemnić. Sprawdzaj tylko, czy je i załatwia się chociaż w nocy. Możesz też zostawić mu przy kryjówce jakąś rzecz ze swoim zapachem, bo koty oswajają się z nowym miejscem przede wszystkim przez węch.