W sierpniu 2025 roku mój pies zaginął rano! Po wielu poszukiwaniach i sprawdzaniu okolicy, nie mając żadnych wieści, pod koniec dnia zdecydowałam się rozkleić ogłoszenia w mojej okolicy. Wracając ścieżką prowadzącą do domu, spotkałam DUCHESSE, małą rudą kotkę, która miała z moim psem wyjątkową relację – bardzo się lubili, kiedy się mijali. DUCHESSE schodziła z płotu, na którym zwykle przesiadywała, i podchodziła przywitać się z MICHKĄ, moim psem. Wracając więc z moich poszukiwań, spotkałam DUCHESSE, która podeszła i zaczęła ocierać się o moje nogi. Zagadałam do niej wtedy, jakby mnie rozumiała: „TY go znajdziesz, prawda? Gdzie jest MICHKA?”. Wtedy ona zaczęła iść za mną, choć nigdy wcześniej tego nie robiła! Weszła do mojego domu zupełnie bez skrępowania! Dałam jej tuńczyka i wodę. Zjadła, popiła i trochę się umyła. Zostawiłam wszystkie drzwi w domu otwarte! Wtedy skierowała się do spiżarni. Poszłam za nią, a ona usiadła i zamiauczała kilka razy... przed regałami, na których trzymałam nasze ciężkie buty górskie. I wtedy zobaczyłam pysk mojego psa wyłaniający się zza tych wielkich butów górskich, które tam stały. Jak on zdołał się tam wcisnąć? Tego się nigdy nie dowiemy. Ale możecie sobie wyobrazić moje zaskoczenie i radość! Jak DUCHESSE odczytała moją prośbę o pomoc? Nigdy się nie dowiem. Ale gdy tylko Michka wydostał się z pułapki, DUCHESSE odeszła z godnością, po cichu... Kilka miesięcy później ze smutkiem dowiedziałam się, że odeszła za tęczowy most. Mój pies przez długi czas zatrzymywał się przy płocie, gdzie zawsze ją spotykał! Czas minął, ale myślę, że ani ja, ani on nigdy o niej nie zapomnieliśmy!
Przyjaciółka powiedziała mi, że koty mają dar telepatii. Jestem skłonna w to uwierzyć, a Wy co o tym sądzicie?
POZDRAWIAM
MARIE.