Cześć,
Adoptowaliśmy naszą kotkę ze schroniska w 2018 roku. Była wtedy młodą (2-letnią), pełną życia i psotną kicią. Od momentu adopcji podajemy jej Credelio średnio co 6-8 tygodni, aby chronić ją przed pchłami i kleszczami, a do tego odrobaczamy ją 4 razy w roku. Latem 2019 roku, bez wyraźnego powodu, zaczęła się kompulsywnie lizać, co doprowadziło do całkowitego wyłysienia dolnej części brzucha. Weterynarz przepisał nam krem łagodzący, który nie był zbyt skuteczny. Mimo wszystko w kolejnych miesiącach sierść odrosła i wydawało się, że to był po prostu gorszy moment.
Niestety od 4 lat nasza kotka miewa epizody, podczas których zaszywa się w kącie (pod meblami, na lodówce, w szafie...), drapie się i liże gwałtownie, prawie bez przerwy przez całe godziny. Ma zupełnie łysy brzuch, podobnie jak spód łapek i prawy bok. Czasami pojawiają się czerwone plamy, ale nie działo się to, odkąd regularnie przyjmuje kortyzon. Dodatkowo z jej lewego oka płynie lekka wydzielina, na pozostałej sierści widać łupież, a w miejscach, gdzie się chowa, pełno jest czarnych „ziaren”. Sprawdzałam to i to najwyraźniej strupki, a nie odchody pcheł. Oczywiście byliśmy u weterynarza niezliczoną ilość razy (może z 30?), przeszła różne kuracje: Orydermil, gdy od drapania pojawiało się zapalenie uszu, kortyzon w tabletkach, a potem zastrzyki z kortyzonem o przedłużonym działaniu... To ostatnie rozwiązanie wydaje się najskuteczniejsze, bo dało jej trochę wytchnienia i od około 9 miesięcy rzadziej zdarzają się epizody, w których się chowa i sprawia wrażenie, jakby „traciła chęć do życia”. Podajemy jej karmę z/d na wypadek, gdyby przyczyną była alergia. Mimo to kotka wydaje się ciągle czujna, podskakuje przy lada okazji i czasem odnosi się wrażenie, że nie śpi całymi dniami. Od kilku lat w ogóle nie wychodzi z domu.
W najbliższych tygodniach mamy umówioną wizytę u specjalisty dermatologa na dodatkowe badania (pewnie biopsję), niemniej zastanawiałam się, czy ktoś z Was miał do czynienia z podobną sytuacją?
Dzięki.
