Szczekanie z frustracji na widok psa

Jeśli jakiś nawyk trwa od lat, będzie to wymagało nieco więcej pracy, niż gdyby pojawił się dopiero co. Może warto odłożyć trochę pieniędzy na kilka sesji z behawiorystą – nie powinno to trwać zbyt długo, a i tak największą część pracy wykonasz Ty, on da Ci tylko odpowiednie wskazówki.

Dzień dobry,

To, co Pani opisuje, może jak najbardziej odpowiadać frustracji na smyczy. Niektóre psy są bardzo towarzyskie i ogromnie chcą podchodzić do innych psów; fakt bycia powstrzymywanym wywołuje u nich frustrację, która objawia się szczekaniem, przebieraniem łapami czy ciągnięciem na smyczy.

To, że po dotarciu do innego psa suczka się uspokaja, szuka kontaktu i wysyła sygnały uspokajające, wskazuje raczej na psa, który po prostu chce wejść w interakcję, co jest dobrym znakiem.

Nawet bez pomocy behawiorysty może Pani już teraz pracować nad dystansem: kiedy suczka widzi psa z daleka i jest jeszcze spokojna, proszę ją nagrodzić smakołykiem lub pochwalić. Proszę stopniowo zmniejszać ten dystans, nie czekając, aż zacznie szczekać. Jeśli szczeka lub ciągnie, to prawdopodobnie podeszła Pani zbyt blisko lub zbyt szybko: proszę się oddalić i zacząć od nowa z odległości, w której suczka jest jeszcze w stanie Pani słuchać.

Może Pani również nauczyć ją prostego zachowania zastępczego (np. komendy „spójrz na mnie”, powrotu do Pani, przejścia spokojnie kilku kroków) najpierw w domu, a potem w miejscach o mniejszym natężeniu bodźców.

Na koniec, odradzałabym pozwalanie jej na systematyczne witanie się z każdym napotkanym psem. Warto, aby nauczyła się, że może minąć innego psa bez konieczności podchodzenia do niego.

Ale uwaga: nie oznacza to, że suczka ma nie mieć kontaktu i czasu na zabawę z innymi psami, co w jej przypadku jest kluczowe. Takie spotkania powinny być po prostu wybierane świadomie, a nie przypadkowe ☺️

Powodzenia,

Maëlla

Cześć

(..:) odkąd jest mała, tylko szczeka na inne psy...

Trzeba było ją tego uczyć od początku. Teraz to już nawyk. Wydaje mi się, że trudno będzie to zmienić. To więc problem z zachowaniem.

Problem wynikający z towarzystwa. Bardzo sceptycznie podchodzę do naśladownictwa, dlatego zawsze pilnuję tego, z kim zadają się moje psy. Dla mnie to też czynnik pogarszający sytuację w Twoim przypadku.

Mam dwa psy i nauczyłem je wielu rzeczy: nikt na nikogo nie szczeka. To jedna z moich zasad wychowawczych.

Jeśli chcesz zmienić to zachowanie, musisz najpierw nauczyć ją skupienia: siadania i słuchania. Na przykład: idziecie gdzieś, siadacie bez smyczy, a pies obserwuje otoczenie bez reagowania. Potem pochwała za każdy postęp.

Co o tym sądzisz?