Moja labradorka bardzo dyszy

Cześć

Ostatnim razem, gdy mój pies dyszał bez powodu, okazało się, że to miało podłoże jelitowe.

Przyczyny nigdy nie ustalono.

Jak zawsze w takich sytuacjach, warto bacznie obserwować zwierzaka i zapisywać wszystko, co dzieje się w ciągu dnia. To będzie bardzo pomocne dla weterynarza.

Zazwyczaj sprawdzam:

• brzuch przez omacywanie

• odruchy oczne: śledzenie światła

• bicie serca stetoskopem

• temperaturę – nie powinna przekraczać 39 stopni

• dziąsła: czy nie są czerwone albo sine

To tyle, co jestem w stanie zrobić sama. Jeśli w ciągu 48h stan się pogorszy, albo wystąpią wymioty i gorączka: to źle ❌ kierunek ostry dyżur.

Nie zwlekaj z tym. Weź pod uwagę jego wiek i ogólny stan zdrowia. Mój najstarszy pies ma 5 lat, więc nie wiem dokładnie, jak to wygląda w przypadku psa seniora.

Powodzenia

Dzień dobry, jestem studentką weterynarii. Powracające dyszenie, mimo że nie jest już szczególnie gorąco, wymaga szybkiej kontroli u 11-letniej suczki, zwłaszcza jeśli zdarza się to w spoczynku lub w nocy.
Nawet jeśli pierwsze badanie serca było uspokajające, nie wyklucza ono wszystkich chorób kardiologicznych, układu oddechowego, hormonalnych czy chorób krwi. Nadwaga może nasilać zianie, ale nie powinna być traktowana jako jedyne wyjaśnienie.
Leki przeciwbólowe również nie pozwalają całkowicie wykluczyć bólu, a niektóre leki mogą wręcz sprzyjać dyszeniu: przygotuj dla weterynarza dokładną listę wszystkich przyjmowanych przez nią preparatów.
Nagraj filmik z takim epizodem i zmierz jej częstotliwość oddechów, gdy twardo śpi; te informacje będą bardzo pomocne w dalszych badaniach.
Jeśli suczka oddycha z wielkim wysiłkiem, ma blade lub sine dziąsła, nie może się położyć, słania się na nogach lub wydaje się bardzo słaba, natychmiast udaj się z nią do weterynarza w trybie pilnym.

Pozdrawiam serdecznie,

Romane