Operacja podniebienia miękkiego

Dzień dobry,

Psy brachycefaliczne, takie jak buldogi, bardzo często borykają się z anomaliami oddechowymi: głośniejszym oddechem, chrapaniem... Trudności te wynikają z niedrożności dróg oddechowych: powietrze nie przepływa prawidłowo, przez co zwierzę musi wkładać duży wysiłek w oddychanie nawet w warunkach, które dla innych psów są zupełnie normalne. Co więcej, pies reguluje temperaturę swojego ciała poprzez oddech, a nie przez pocenie się, jak ma to miejsce u ludzi. Z tego powodu rasy te są bardzo podatne na udary cieplne, nawet przy umiarkowanym wysiłku i w łagodnych temperaturach otoczenia, ponieważ nie są w stanie skutecznie odprowadzać ciepła z organizmu.

Przed podjęciem decyzji o leczeniu chirurgicznym ważne jest przeprowadzenie oceny dróg oddechowych, aby zlokalizować miejsca niedrożności, oraz sprawdzenie, czy nie występują anomalie kardiologiczne (nadciśnienie płucne...) lub problemy z górnym odcinkiem przewodu pokarmowego (np. kręty przełyk...). W zależności od tego, którego obszaru dotyczy problem, zalecane są różne zabiegi (korekcja zwężonych nozdrzy i/lub korekcja podniebienia miękkiego...).

Narkoza u ras brachycefalicznych jest rzeczywiście bardziej delikatną kwestią niż u innych psów, właśnie ze względu na ich trudności z oddychaniem. Stosuje się wtedy odpowiednie środki ostrożności, na przykład wydłużając czas głodówki przed operacją.

Jeśli anomalie dotyczą tylko nozdrzy lub podniebienia miękkiego, poprawa jest zazwyczaj bardzo wyraźna. Jednak optymalne okno czasowe na przeprowadzenie takiej operacji to wiek między 6. miesiącem a 2. rokiem życia (wtedy osiąga się najlepsze rezultaty i pies najlepiej przechodzi rekonwalescencję). Powyżej 2. roku życia powrót do zdrowia staje się trudniejszy, a korzyści z zabiegu stopniowo maleją. Niemniej jednak operacja nozdrzy i/lub podniebienia miękkiego często znacząco podnosi jakość życia psów brachycefalicznych i zmniejsza ryzyko wystąpienia poważnych problemów, o których wspomniałam wcześniej.

Pozdrawiam serdecznie,

Quitterie.

Myślę, że o te wszystkie kwestie będziesz mógł zapytać swojego weterynarza. Szczerze mówiąc, uważam, że sześć lat to wcale nie jest tak dużo. Narkoza to zawsze zabieg, który niesie ze sobą pewne ryzyko, ale weterynarze są wprawieni i przygotowani na każdą ewentualność. Poza tym wydaje mi się, że ten rodzaj operacji jest dość powszechny u tej rasy. Może warto byłoby udać się do kliniki specjalizującej się w tym temacie? Ryzyko zerowe nie istnieje, ale jeśli to może cię uspokoić – moja sunia, która ma 15 lat, była pod narkozą do czyszczenia zębów i wszystko poszło bardzo dobrze (to nie buldog, ale chcę przez to powiedzieć, że skoro bardzo stary pies może przejść narkozę, to twój, który jest przecież jeszcze młody, tym bardziej sobie poradzi).

Musisz po prostu rozważyć ryzyko operacji w stosunku do jakości życia. Jeśli piesek męczy się od sześciu lat, to czy nie warto spróbować, żeby kolejne sześć lat mógł oddychać normalnie?