Cześć, moja roczna suczka rasy berneński pies pasterski nadal nie je sama. To dość skomplikowane, bo mamy też drugiego psa, który jest strasznym żarłokiem, więc nie możemy po prostu zostawić miski.
Ona je tylko z ręki – jak z tego wybrnąć? Biorąc pod uwagę, że jest bardzo strachliwa, boję się, że zamknięcie jej na chwilę samej z jedzeniem będzie dla niej zbyt stresujące.
Z góry bardzo dziękuję za waszą pomoc i życzliwość.
Przetłumaczony francuski
Treści na forum są czasami tłumaczone z innego języka, a posty mogą dotyczyć krajów z innymi przepisami dotyczącymi zwierząt.
Ponieważ forum jest tłumaczone automatycznie przez sztuczną inteligencję, tłumaczenia mogą zawierać błędy.
Dzień dobry, odpowiedź Fantine jest bardzo wyczerpująca: posiłki oddzielnie od drugiego psa, łagodne przejście od karmienia z ręki do miski oraz krótka kontrola u weterynarza, aby wykluczyć przyczyny medyczne. Skoro wspomina Pan/Pani, że suczka jest bardzo lękliwa, behawiorysta może również pomóc popracować nad jej ogólną pewnością siebie, co często wpływa na apetyt. Z jakich okolic Pan/Pani jest? Mogę polecić kogoś zaufanego w pobliżu. Jean de Rintintin
Dzień dobry,
Masz rację, nie chcąc jej zamykać, skoro wiesz, że może to wywołać u niej lęk. Celem nie jest zmuszanie jej do jedzenia w samotności, ale pozwolenie jej na stopniowe nabieranie pewności siebie.
Istnieje kilka powodów, dla których może woleć jeść z Twojej ręki: może potrzebować Twojej obecności, by czuć się bezpiecznie, może przeszkadzać jej miska lub jej umiejscowienie, albo nie czuje się komfortowo w obecności Twojego drugiego psa.
Może spróbuj organizować dwa oddzielne posiłki, każdy w spokojnym miejscu. Możesz użyć bramki lub drzwi, nie musisz jej wcale izolować daleko od siebie. Zostań w pobliżu, jeśli Twoja obecność ją uspokaja, ale bez narzucania się jej.
Następnie zastosuj bardzo stopniowe przejście: najpierw z ręki, potem kilka kęsów z miski, i z czasem zwiększaj ilość pokarmu w misce. Możesz też spróbować płaskiego talerza lub innego naczynia w miejscu, gdzie nie będzie czuła się obserwowana ani nikt nie będzie jej przeszkadzał.
Na koniec, jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, ważna jest wizyta u weterynarza, aby sprawdzić, czy nie ma innych medycznych przyczyn tych trudności z jedzeniem. Kontroluj też jej wagę i faktyczną ilość zjedzonego pokarmu.
Powodzenia!
Fantine Rouquette
