Mój kot umarł podczas narkozy

dziękuję za Wasze wsparcie, to bardzo mi pomaga. Mam nadzieję i życzę Wam, abyście pewnego dnia zdołali ukoić swój ból i życzę Wam dużo siły.

Minęły 3 miesiące, a ja wciąż nie potrafię zdecydować się na innego kota. Czuję się, jakbym miała zastąpić kogoś niezastąpionego. Mam wrażenie, że nie potrafiłabym już nikogo tak pokochać. Jestem taka smutna, wciąż płaczę za moim maleństwem, którego tak strasznie mi brakuje. Tak bardzo chciałabym otworzyć oczy i zobaczyć go przed sobą, żeby móc go wycałować... Ta pustka jest straszna, to tak potwornie boli. Dziękuję za wsparcie. Bardzo mi przykro z powodu Pani/Pana kota, rozumiem Panią/Pana i mam nadzieję, że uda się Pani/Panu przetrwać ten ból.

Dziękuję za Wasze wsparcie, to mi naprawdę pomaga. Płaczę i płaczę, nie potrafię poradzić sobie z tym bólem. Ciągle się zastanawiam, co przegapiłam. Dlaczego ona nigdy się nie skarżyła? Dlaczego wcześniej nie zauważyłam jej cierpienia? Widzę ją wszędzie. Dzisiejszej nocy obudziłam się z przekonaniem, że mam ją w ramionach. Jak mam poradzić sobie z tym bólem? Jak przetrwać ból moich dzieci i męża, skoro sama nie daję rady? Część mnie po prostu zgasła. Widzę ją wszędzie, mój drugi pies szuka jej na każdym kroku, byli przecież nierozłączni. Tak bardzo ją kochałam, gdybyście tylko wiedzieli… Oddałabym za nią życie. Była taka kochana i łagodna. Nigdy bym nie przypuszczała, że ona umiera. Dlaczego mój weterynarz nie zdiagnozował wcześniej tego nowotworu? Dlaczego zdecydował się na rinoskopię, skoro musiał się domyślać, że ona tego nie przetrwa? Ledwo trzymała się na łapach, a mimo to nie przestawała lizać mnie po twarzy. Myślałam, że to przez leki, że po prostu źle na nie reaguje. Staram się być silna ze względu na dzieci, żeby nie widziały mojego płaczu, ale w środku czuję pustkę, po prostu pękam. Tak strasznie się obwiniam, że nie zauważyłam żadnych sygnałów, że moja mała księżniczka cierpi. Dlaczego weterynarz mnie wcześniej nie zaalarmował? Najpierw zapalenie spojówek, potem usuwanie zęba, a na koniec okazało się, że to nowotwór kości nosowej. Zadłużyłam się, bo wierzyłam, że ją uratuję, a potem moja mała księżniczka miała zatrzymanie akcji serca podczas badania. Ciągle myślę o tym, jak ona musiała cierpieć. Dlaczego nie dała mi znać, że ją boli? Dlaczego nic nie widzieliśmy? Jestem u kresu sił. Próbuję być twarda, ale już nie potrafię, to nagłe rozstanie i ten ból całkowicie mnie wykończyły. Miałam ją odebrać wieczorem, a wciąż widzę ją podłączoną do tych wszystkich rurek, to po prostu koszmar.

Minęły już 3 miesiące, a ja wciąż nie potrafię zdecydować się na kolejnego kota. Mam wrażenie, jakbym próbowała zastąpić kogoś niezastąpionego i boję się, że nie potrafiłabym już dać innemu tyle miłości. Jest mi tak strasznie smutno, wciąż płaczę za moim maluszkiem, tak bardzo mi go brakuje. Tak bardzo chciałabym otworzyć oczy i zobaczyć go przed sobą, wycałować go... ta pustka jest straszna, to tak potwornie boli.

Jestem z Tobą całym sercem. Straciłam moją miłość prawie 3 miesiące temu i ból jest wciąż taki sam. Płaczę już trochę mniej niż w tym pierwszym miesiącu, który był po prostu straszny – płakałam dzień i noc, myślałam, że oszaleję, ciągle miałam to wszystko w głowie. Ta pustka jest straszna i nie do zniesienia. Dzisiaj wciąż o nim myślę, nadal płaczę i ciągle go szukam... ogromnie mi go brakuje. Twoja historia bardzo mnie poruszyła. To straszne, kiedy zawozisz swoje ukochane zwierzątko na leczenie, a spotyka je coś takiego...

Dzień dobry, wczoraj straciłam moją małą księżniczkę, miała 11 lat. To był kot jedyny w swoim rodzaju – taka łagodna, kochana, nigdy nawet nie wystawiła pazurków. Miesiąc temu zabrałam ją do weterynarza, bo leciało jej z noska i z jednego oczka. Weterynarz stwierdził zapalenie ucha i powiedział, że konieczne będzie czyszczenie zębów. Dostała leki, ale nic nie pomagało, a oczko zaczęło jej się coraz bardziej zamykać. Dzwoniłam pilnie do tamtej przychodni, ale nie mogli mnie przyjąć, więc zdecydowałam się pojechać do innego lekarza, który przyjął nas od razu. Powiedziała mi, że pod okiem zrobił się ropień od zepsutego zęba i trzeba go usunąć. Kosztowało to około 1750 zł. Zgodziłam się, została w lecznicy, a następnego dnia ją odebrałam. Wszystko niby poszło dobrze, ale oko nadal było czerwone. Kolejne leki, zastrzyki co dwa dni, oko w końcu wróciło mniej więcej do normy. Jednak dwa tygodnie temu znowu zaczęło jej lecieć z nosa. Zadzwoniłam do weta, znowu leczenie, a jak tylko leki się skończyły, problem wrócił. Weterynarz powiedziała, że spróbujemy jeszcze jednej kuracji, a jak nie zadziała, to zrobimy rynoskopię za około 1650 zł (bez dodatkowych kosztów). Mimo nowych leków jej stan drastycznie się pogorszył, przestała trzymać się na łapkach. To był poniedziałek, dzień wolny, zadzwoniłam na dyżur, ale weterynarz powiedział, że to pewnie przez leki i nie może nic innego zapisać. We wtorek o 8 rano byłam już u weta. Powiedziałam, że leki nie działają i jest coraz gorzej. Zaproponował rynoskopię, żeby sprawdzić, co się dzieje. Zostawiłam ją w lecznicy, miałam odebrać wieczorem. O 14:30 telefon – to był weterynarz. Powiedział, że doszło do zatrzymania akcji serca. Udało się ją reanimować, ale była w śpiączce. Jestem załamana, brakuje mi słów, nigdy bym nie pomyślała, że to się tak skończy. Okazało się, że miała nowotwór w przewodach nosowych. Pojechaliśmy się z nią pożegnać, lekarz powiedział, że guz był zbyt duży i nie było już żadnych szans. Zapytałam go, dlaczego nie zauważył tego wcześniej... Powiedziałam, żeby ją odłączyli, nie chciałam, żeby dalej cierpiała. To było straszne. Mój ból jest nie do opisania, ciągle o tym wszystkim myślimy. Ona nigdy się nie skarżyła. Nie mogę się pogodzić z myślą, że już nigdy jej nie zobaczę, tak bardzo mi jej brakuje. Dzieci cały czas płaczą, widzę ją wszędzie w domu. I jeszcze rachunek na ponad 2100 zł tylko po to, żeby usłyszeć, że nie mam już kota... Łącznie ponad 6500 zł w jeden miesiąc. To takie niesprawiedliwe.

Cześć Meemaw. Jestem z Tobą całym sercem. Straciłam kota miesiąc temu i do dziś ten ból wciąż mi towarzyszy. Jeśli chcesz o tym porozmawiać, nie ma problemu, jestem tutaj dla Ciebie.