Moja kotka nie akceptuje nowego kociaka

Cześć,

Przede wszystkim karanie kota to ogromny błąd, bo kot zrobi dokładnie na odwrót niż tego chcesz. Poza tym na początku nie powinno się rozdzielać kotów, trzeba było pozwolić im się „dogadać”. To zupełnie normalne, że na siebie prychają i warczą – kot to zwierzę terytorialne. Trzeba po prostu odwrócić ich uwagę zabawą albo zaskoczyć jakimś dźwiękiem, żeby je rozdzielić, jeśli sytuacja zajdzie za daleko. Rozstawienie misek i kuwet obu kotów w osobnych miejscach to dobry pomysł. Zazwyczaj koty akceptują się w ciągu pierwszych 15 dni, ale nie wolno ich wtedy izolować! Jeśli jednak potrwa to dłużej niż 15 dni, udaj się do swojego weterynarza, żeby ewentualnie skonsultować się z behawiorystą.

(Jestem studentem weterynarii)

Dzień dobry,

Kiedy adoptowaliśmy naszego kotka, miał 5 miesięcy. W domu była już z nami 3,5-letnia kotka. Muszę wam powiedzieć, że ma ona niezły charakterek! Gdy tylko pojawiają się goście, od razu ucieka, a jak chce się ją pogłaskać, to potrafi ugryźć... Nasza „pani” wymaga, żeby zostawić ją w spokoju, a na czułości przychodzi tylko wtedy, kiedy sama ma na to ochotę. Jak możecie się domyślić, kiedy braliśmy drugiego kota, mieliśmy spore obawy!

Na początku bardzo się baliśmy – fuchała na niego, biła go łapami i syczała. Potrafiła znikać na całe godziny, a po powrocie nie chciała w ogóle z nami przebywać... Ale dzięki ogromnej cierpliwości, dbaliśmy o to, by zawsze poświęcać jej uwagę i mówić do niej łagodnym głosem. Nigdy jej nie karciliśmy, gdy pacnęła malucha, tylko staraliśmy się odwrócić jej uwagę głośnym klaśnięciem w dłonie. Z czasem zaczęliśmy też podawać im przysmaki razem w tym samym pokoju, żeby zaczęła kojarzyć obecność drugiego kota z czymś pozytywnym.

Po miesiącu przestała go już tak „atakować” (choć to może za mocne słowo), a po trzech miesiącach wszelkie problemy się skończyły.

Nie powiem wam, że bawili się razem czy zostali najlepszymi przyjaciółmi na świecie, ale po prostu nauczyli się ze sobą żyć.

Potrzeba do tego mnóstwo cierpliwości. My mieliśmy też to szczęście, że nasz kotek był bardzo spokojny i nigdy nie odpowiadał agresją na pacanie łapą czy syczenie. Cierpliwie czekał, aż ona się uspokoi, i próbował ponownie :)

Karać przerażonego kota?!? No, to już jest dno...

Brak mi słów na rady tego domu tymczasowego... Kompletnie nieodpowiedzialne.

Czuję się tak źle z tym, że posłuchałam rady domu tymczasowego Papriki... Ta osoba naprawdę nalegała na to, żeby karać moją kotkę itd.

Ale jak wczoraj zobaczyłam, w jakim ona była stanie, to poczułam się fatalnie... aż mi serce pękło...

Snowhite, wielkie dzięki za wszystkie Twoje rady! To mi naprawdę dużo pomoże...

Mam wielką nadzieję, że teraz z Papriką będzie już tylko lepiej...

Zupełnie zgadzam się z snowhite

Kota się nie karze – w ten sposób osiągniesz tylko odwrotny efekt i stracisz jego zaufanie

Ha! No więc tak...

Po pierwsze – pod żadnym pozorem nie karz swojej kotki!

Ona po prostu wyraża swoje emocje. Kot to zwierzę terytorialne, z natury samotnik, więc pojawienie się intruza musi odbyć się we właściwy sposób. Osobne pokoje to świetny pomysł! Maluch musi zostać w swoim pokoju, a Twoja kotka powinna mieć dostęp do wszystkiego, do czego jest przyzwyczajona. Nie zmieniaj swojego zachowania, ale trzeba będzie zacząć wszystko od początku. Konieczny jest przynajmniej tydzień adaptacji bez bezpośredniego kontaktu. W tym czasie rób wymianę zapachów, tak jak z tą zabawką. Pozwól jej syczeć, ona tak się komunikuje! Wręcz przeciwnie – dawaj jej smaczki! Niech zapach kociaka kojarzy jej się z czymś pozytywnym, a nie negatywnym (jestem w szoku przez ten dom tymczasowy😱). Głaszcz jednego, potem drugiego bez mycia rąk (wymiana zapachów!). Raz dziennie o stałej porze zamieniaj je miejscami: kotka do pokoju malucha i na odwrót, ale bez kontaktu między nimi. Możesz też użyć szmatek, żeby roznieść ich zapachy na ściany w każdym z pomieszczeń (kot i jego zapachy 😅). Rozkładaj smakołyki w obu przestrzeniach, budujemy pozytywne skojarzenia! Po tych 7 dniach daj maluchowi dostęp do reszty domu, ale nic na siłę i nie stawiaj ich nos w nos! Pozwól im się dogadać, one mają swój własny sposób komunikacji! Jeśli kotka syczy – zostaw to! Jeśli się trochę gonią czy pacają – nie wkraczaj! One ustalają własne zasady. Dla nas, ludzi, może to wyglądać dziwnie, ale to jest koci język 😊. Spróbuj dawać im smaczki w tym samym czasie, bawić się z obojgiem itd., twórzcie wspólne, miłe chwile. Ale nie karć ich, to je tylko bardziej przerazi (sama widziałaś, co się działo z Twoją kotką 😢). Jeśli zupełnie nie będą mogły się dogadać, zaczynamy wszystko od nowa! Dużo zależy od charakteru kotów, a Twoja kicia została trochę źle potraktowana, więc może to potrwać dłużej. (Nie obwiniaj się, ci ludzie źle Cię poinstruowali, nie mogłaś o tym wiedzieć).

Jeśli zrobisz to dobrze, będą mogli się polubić, a przynajmniej zaczną się tolerować^^ Nie można zmusić zwierząt, które z natury są samotnikami, żeby się pokochały, ale można sprawić, żeby żyły ze sobą w harmonii.