Mija już prawie 2 tygodnie, odkąd moja mała Chaussette zamieszkała ze mną w domu... szczerze mówiąc, jestem trochę sfrustrowana, bo ona w ogóle nie jest miziasta... ma dopiero 2,5 miesiąca, a nigdy sama do mnie nie przychodzi. Gryzie mnie, gdy za długo ją głaszczę, albo miauczy i odsuwa się, żeby dać mi do zrozumienia, że nie chce być dotykana! To o tyle dziwne, że mruczy, kiedy się do niej zbliżam, ale poza tym nie okazuje żadnych innych oznak czułości! Pani, od której ją wzięłam, mówiła, że mama Chaussette jest taka sama – nie znosi głaskania, może bez problemu zostawać sama... straszna z niej indywidualistka.
Zastanawiałam się więc, czy jeśli wysterylizuję kicię tak szybko, jak to będzie możliwe, to czy jest szansa, że stanie się bardziej przytulaśna? Wzięłam kota, żeby mieć komu dawać czułość... a tu klops lol
Przetłumaczony francuski
Treści na forum są czasami tłumaczone z innego języka, a posty mogą dotyczyć krajów z innymi przepisami dotyczącymi zwierząt.
Ponieważ forum jest tłumaczone automatycznie przez sztuczną inteligencję, tłumaczenia mogą zawierać błędy.
Na ten moment, biorąc pod uwagę jej wiek, najlepszym sposobem na zbudowanie więzi z kotem jest wspólna zabawa. Kastracja ma mnóstwo zalet, choć nie ma pewności, czy dzięki niej kotka nagle stanie się wielkim pieszczochem. Jednak z wiekiem na pewno zacznie bardziej doceniać chwile spokoju i wspólne tulenie.
Miałam u siebie na domu tymczasowym bardzo niezależne kocięta (takie, które uciekały przed głaskaniem, bo zabawa i odkrywanie świata były o wiele ciekawsze!) i z czasem, jak dorastały, stawały się niesamowitymi pieszczochami. Myślałam nawet, że wszystkie kociaki tak mają, dopóki nie poznałam Ranguna, który jest ze mną bardzo zżyty. Trzeba jednak przyznać, że ten poczciwiny nie był wychowywany przez mamę, tylko przez ludzi, którzy go ciągle brali na ręce, drapali, miziali i wycałowywali bez przerwy! Po prostu polubił to!
Pozwól swojej ślicznej kotce działać we własnym tempie, towarzysz jej w tej potrzebie odkrywania i polowania, baw się z nią, mów do niej łagodnie...
Kiedy już cię „oswoi” i nabierze do ciebie zaufania, rozluźni się i będzie chętniej do ciebie podchodzić. Ale nawet jeśli przyjdzie spać wtulona w ciebie, nie zmuszaj jej do głaskania.
Mów do niej, daj jej się powąchać (ludzkie feromony znajdują się głównie za uszami, przy płatku ucha). Potrzyj skórę za uchem i podsuń jej palec (nie dotykając jej, po prostu do niej mówiąc). Pozwól, żeby cię powąchała – koty poznają świat w dużej mierze poprzez zapachy. Gdy poczuje twój zapach, powinna zacząć częściej ocierać się o ciebie, żeby zostawić swój własny zapach na twojej skórze.
Dzięki temu możliwe, że przestanie odbierać twój zapach jako coś „agresywnego” i (nieco) łatwiej zaakceptuje głaskanie. Ale daj jej tyle czasu, ile potrzebuje, dostosuj się do jej tempa i przestań natychmiast, gdy tylko da ci znać, że ma dość.
Unikaj perfum czy dezodorantów, gdy się spocisz, na przykład podczas upałów czy po sporcie – pozwól jej się powąchać, zanim się umyjesz lub użyjesz kosmetyków. Ona musi oswoić się z twoim naturalnym zapachem i zacząć kojarzyć go z twoim głosem.
Możesz też do każdego pogłaskania dodawać smakołyk – w ten sposób zacznie kojarzyć ten moment z czymś bardzo przyjemnym!
Zauważyłam, że kocurki po kastracji stają się większymi pieszczochami, ale w przypadku kotek to się nie zawsze sprawdza – one często bywają bardziej niezależne.
Niczego nie wymuszaj. Jeśli przychodzi, żeby się otrzeć, mruczy czy cię ugniata, to właśnie jej sposób na okazywanie czułości. Mnóstwo kotów woli po prostu położyć się tuż obok nas zamiast być głaskane. Dotyczy to zwłaszcza kotów długowłosych, bo głaskanie może je w pewnym sensie *******.
Wiem, że długo czekaliście na tę małą Skarpetkę! Dajcie trochę czasu zarówno jej, jak i sobie... 2 tygodnie to krótko, biorąc pod uwagę, że kot może żyć ponad 10 lat!
Oswajajcie się powoli – czas jest waszym najlepszym sprzymierzeńcem!
Jeśli chodzi o sterylizację, nie mogę nic obiecać, ale to zazwyczaj studzi temperament! I to naprawdę dobra decyzja!
Twoja kotka została oddzielona od mamy zbyt wcześnie – z tego co rozumiem, miała wtedy 2 miesiące. Im dłużej kociak zostaje z matką (przynajmniej 3 miesiące), tym więcej czasu poświęca ona na jego pielęgnację i lizanie, co sprawia, że maluch później bardziej lubi ludzkie pieszczoty. Twoja kicia ma więc pewne braki w socjalizacji behawioralnej. Nigdy nie wymuszaj kontaktu i przestań ją głaskać, gdy tylko zauważysz u niej jakiekolwiek oznaki irytacji.
Wiele kotów uwielbia po prostu wtulać się w swojego opiekuna, czuć ciepło jego ciała i słuchać jego czułego głosu, ale do szczęścia wcale nie potrzebują głaskania. Pamiętaj jednak, że ona jest jeszcze bardzo młodziutka i jej zachowanie może się zmienić w ciągu najbliższych tygodni.
Dla informacji: miałem kiedyś brytyjczyka krótkowłosego, który trzymał dystans, a stał się pieszczochem w dniu, w którym adoptowałem drugiego kota. Zupełnie tak, jakby zaczął naśladować nowego domownika, który sam bardzo dopominał się o pieszczoty. Ten brytyjczyk pozostał kochany i przytulaśny aż do końca swoich dni. I bądź tu mądry...
Tak, staram się jej do niczego nie zmuszać. Przyznaję, że jestem trochę taką „przylepą”, zwłaszcza że cały czas siedzę w domu, bo piszę teraz pracę dyplomową... chyba ma mnie już dosyć, lol
Dziękuję Wam za podzielenie się swoim doświadczeniem. To prawda, że temperamentu kota nie da się kontrolować. Jednak słyszałam i czytałam mnóstwo artykułów mówiących o tym, że charakter staje się o wiele łagodniejszy i bardziej miziasty po kastracji lub sterylizacji... No cóż, Chaussette i ja musimy po prostu nauczyć się żyć razem, żeby znaleźć naszą równowagę, hihi
Kota można zachęcać do pieszczot, ale nie powinno się mu ich narzucać.
Koty z reguły nie przepadają też za noszeniem na rękach.
Kastracja sprawia, że rzadziej uciekają, mniej znaczą teren i rzadziej miauczą (niesterylizowana kotka to prawdziwy koszmar pod względem miauczenia, a kocur pod względem zapachów).
Nie wydaje mi się jednak, żeby zabieg sprawiał, że stają się mniej lub bardziej miziaste.
Miałam kota, który urodził się u mnie – jego mama była bardzo przytulaśna, on sam został wykastrowany dość wcześnie, a pieszczot zaczął szukać dopiero na starość, tak między 15. a 20. rokiem życia, o ile dobrze pamiętam...
Jedna z moich kotek jest bardzo płochliwa (przygarnęłam ją 7 lat temu jako chorą, dziką kicię). Minął ponad rok, zanim odważyłam się ją w ogóle pogłaskać, a nawet teraz, gdy muszę ją gdzieś przenieść, muszę zakładać solidne rękawice ogrodowe. Mimo to sama szuka kontaktu, kiedy czuje się spokojna. Po prostu to ona musi o tym decydować. Mam też inną kotkę, która łasi się do każdego – przymila się do przechodniów na ścieżce przed domem, żeby tylko obcy ludzie ją pogłaskali. Z kolei ta, która odeszła kilka miesięcy temu, była niesamowitym pieszczochem, ale tylko w stosunku do mnie.
Kiedy bierzesz małego kotka, jego charakter to zawsze wielka loteria.
