Jestem zdesperowana! Mój kot maltretuje mojego kotka!

(Od razu zaznaczam, że nie czytałam wszystkich komentarzy, bo nie mam czasu)

Rok temu adoptowałam Shungę, kotkę o cudownym charakterze :3 Oczywiście ją wysterylizowałam!

Od miesiąca mam drugą małą kotkę. Na początku Shunga syczała na Natsu i w nocy mała spała w zamkniętej łazience. Po trzech dniach Natsu już nie musiała tam spać, bo Shunga przestała warczeć, a nawet zaczęły się razem bawić! Ale teraz Natsu często zaczepia Shungę, więc Shunga ją łapie, podgryza itp., ale nie martw się, to nic strasznego. Czasem tylko krzyknę: „DELIKATNIE, SHUNGA!!”, a jak nie przestaje, to zabieram Natsu.

Jeśli twój dorosły kot tak się zachowuje, to pewnie jest zazdrosna (pewnie poświęcasz teraz maluchowi więcej uwagi niż jej wcześniej).

Właściwie to jesteś pewna, że twój kot naprawdę gryzie kotka? Bo u mnie jest tak samo, tyle że to pies tak się zachowuje. Mój pies robi dokładnie to samo, co twój kot: wyjada z miski kotka i łapie go za gardło, ale nie robi mu krzywdy (z tego, co widziałam, wcale go nie gryzie, a kotek nie piszczy, choć wiadomo, że czasem mu się zdarzy zakwilić). Miska mojego kotka stoi w garażu, a miska psa na zewnątrz pod pergolą (coś w rodzaju werandy). Jak tylko wpuszczamy psa do domu i drzwi do garażu są otwarte, on tam wpada i sika na pralkę (pralka stoi tuż obok kuwety i miski kotka), a kiedy tylko może, wyjada mu karmę. Moim zdaniem to może być zazdrość. Sama oceń, czy to pasuje do waszej sytuacji – twój kot może być zazdrosny np. o to, że bez przerwy przytulasz i dopieszczasz malucha. To normalne, że tak robisz, ale twój starszy kot może czuć się przez to zazdrosny. Mam nadzieję, że to ci trochę pomoże =) :) ;) <3 Wstawiłam też zdjęcie, jak mój pies „gryzie” mojego kota (no, w sumie go nie gryzie, po prostu tak się bawią).

😉

Tak jak pisałam, na tym filmiku to nie wyglądało na agresję czy odrzucenie, tylko na dominację. Ona chce go po prostu nauczyć szacunku do siebie i swojego terytorium! Jeśli chodzi o moją sytuację, to miałam starszą, niewidomą kotkę z trzema łapkami. Problem polegał na tym, że nie widziała podchodzącego kociaka i nagle – bams – był 2 cm od niej, więc reagowała złością i strachem. Choć ze dwa-trzy razy w roku kończyło się to solidną bójką i czasem wracałam do domu, który wyglądał jak pole bitwy z kępami wyrwanej sierści, nigdy nie było żadnych ran. Hercule (wtedy jeszcze maluch) w końcu zrozumiał, że musi zachować odpowiedni dystans. Bardzo chciał być blisko niej, więc kładł się metr od niej albo spał niedaleko. Czasem nic nie mówiła i spali blisko siebie. W samochodzie siedzieli obok siebie (nie używam transporterów, są przyzwyczajone do leżenia tam, gdzie chcą, bo wszędzie jeżdżę z moimi kotami, nawet jak wyjeżdżam tylko na weekend). Jadły obok siebie bez żadnych problemów. Ale to wymagało czasu ;)

Więc moim zdaniem u Was sytuacja się uspokoi, nie ma się co bać, kociakowi nic się nie stanie, bo 1) koty to bardzo wytrzymałe stworzonka, 2) ona nie jest szybka i nie atakuje – Twoja kotka po prostu dominuje, ale od czasu do czasu, gdy kociak będzie próbował podważać tę hierarchię, to sytuacja będzie trochę wracać ;)

Scenariusze z kotami są zazwyczaj trzy: 1) zostają najlepszymi przyjaciółmi na świecie, 2) żyją obok siebie na tym samym terytorium, tolerując się i ignorując (tak było u mojej starszej kotki i malucha, z odrobiną dodatkowej sympatii), albo 3) koty się nie znoszą i ten starszy nie chce nawet wracać do domu, całkowicie zmieniając zachowanie, nawet wobec właścicieli. U Was jest sytuacja nr 2. Albo z BARDZO dużym upływem czasu przejdzie w 1, albo zostanie na etapie 2 ;)

Kiedy bierze się drugiego kota do domu, w którym już jeden mieszka, nigdy nie wiadomo, jak to się potoczy – zawsze kończy się to którymś z tych scenariuszy.

Przede wszystkim bądź cierpliwa, bo czas naprawdę łagodzi sytuację. Pozwól im na ich własne relacje i radziłabym nie rozdzielać ich, gdy wychodzisz. Nie bój się, Twoja kotka nie zrobi małej krzywdy. Gdyby naprawdę chciała ją skrzywdzić i odrzuciła ją z prawdziwą agresją, uwierz mi, już dawno by to zrobiła. Kot, który chce zaatakować i zranić, robi to błyskawicznie i bardzo skutecznie, zanim człowiek w ogóle zdąży zareagować, a u Was tego nie widzę :)

Cześć Amelie:)

Miałam podobną sytuację z moją starszą kotką i 6-miesięcznym kocurkiem dwa lata temu i uwierz mi, to co widać na filmiku, to po prostu zabawa i ustalanie hierarchii. Prawdziwy atak kota jest O WIELE bardziej gwałtowny. Moje dwa koty, jak się gryzły, to zamieniały się w jedną wielką, dwukolorową kulę futra, a kłaki latały wszędzie, zanim w ogóle zdążyłam zareagować! To się dzieje błyskawicznie! Do tego dochodzą przeraźliwe wrzaski z obu stron, dokładnie takie, jakie czasem słychać w nocy, gdy dachowce się kłócą! Według mnie ta kotka, no cóż, może i trochę przesadza, ale nie wygląda na złośliwą. Chce po prostu pokazać: „to jest mój dom i lepiej to zrozum”, a maluch musi się po prostu tego nauczyć ;)

Teraz moja starsza kotka już nie żyje, ale mam nowego, 10-tygodniowego malucha, który mieszka z moim (wykastrowanym) kocurem i po dwóch dniach jest całkiem nieźle. Obserwują się z daleka, a kiedy mały podchodzi bliżej, Hercule (kocur) próbuje go złapać łapą i gryźć (przynajmniej tak to wyglądało). Podeszłam więc powoli i włożyłam rękę tam, gdzie go „gryzł” – okazało się, że on tylko kłapie szczęką w powietrzu i nawet nie zaciska zębów na futerku! Nawet przygwoździł go do ziemi, przyciskając mu kark i niby go „gryząc”, ale robił to wszystko bardzo delikatnie i powoli. Powiedziałabym, że to właśnie prędkość świadczy o ataku :) Co do karmy – maluch wyjada karmę dorosłemu, a dorosły podjada małemu. U mnie miski z suchym stoją pełne przez cały czas, a do tego mały dostaje surowe mięso trzy razy dziennie, więc to nie ma większego znaczenia. Piszę to tylko po to, żeby Ci pokazać, że to zupełnie normalne zachowanie :)

Ale Amelio, ten komentarz nie jest do Ciebie, tylko do nich.

Trzeba poobserwować z czasem, czy to zachowanie będzie się powtarzać, ale kot potrzebuje zarówno spokoju, jak i zabawy. Kiedy czuje, że jest zbyt osaczony, to albo się izoluje, albo pokazuje, że trzeba już przestać, zachowując się w sposób, który w naszych oczach może wyglądać na nieco agresywny, ale to nic złośliwego...

Kociak chce się bawić i to normalne, ale dorosły kot niekoniecznie ma na to taką samą ochotę, więc rozwiązaniem mógłby być drugi mały kotek...

ale wiadomo, że nie zawsze jest to możliwe.

Kiedy dorosła kotka ma już dość, musicie sami pobawić się z maluchem, żeby za bardzo nie męczył tej starszej...

Co tu więcej dodać.

POMOCY !!!!!!

Zobaczcie zdjęcie