Piszę do was, bo jestem w bardzo trudnej sytuacji i nie wiem, co robić.
Wczoraj rano adoptowałam czteromiesięczną kotkę, która jest bardzo płochliwa.
Mieszkam w kawalerce o powierzchni 37m², więc od razu po przyjeździe trafiła do głównego pokoju (salon/sypialnia) i przez cały dzień siedziała skulona w transporterze, obserwując każdy mój ruch.
O 23:00 postanowiłam iść spać – mała nie ruszyła się z miejsca... Godzinę później obudziłam się z nieprzyjemnym uczuciem, że coś dotknęłam stopą. Po zapaleniu światła okazało się, że wyszła z transportera i zrobiła kupę na moim łóżku. Posprzątałam i chciałam ją znaleźć... ale nigdzie jej nie było. Dziś rano zdaje mi się, że słyszałam jej miauczenie około 6:00, a potem cisza. Kilka razy w ciągu dnia przewróciłam całe mieszkanie do góry nogami – zajrzałam za, pod i na każdy mebel, łącznie z 10-centymetrowymi szparami za szafami i meblami kuchennymi – i nic.
Mam wrażenie, że w nocy ledwo tknęła swoje suche jedzenie i bardzo się o nią martwię, bo nie rozumiem, gdzie mogła zniknąć. Nie wychodziłam z domu, a przez te kilka sekund, kiedy otworzyłam okiennice, jestem pewna, że nie uciekła. Racjonalnie rzecz biorąc, musi być gdzieś w mieszkaniu, ale po prostu nie jestem w stanie jej znaleźć. Jestem zagubiona – to mój pierwszy kot i czuję się bezradna, bo boję się, że zagłodzi się w tej swojej kryjówce. Czy w końcu sama wyjdzie?
Przetłumaczony francuski
Treści na forum są czasami tłumaczone z innego języka, a posty mogą dotyczyć krajów z innymi przepisami dotyczącymi zwierząt.
Ponieważ forum jest tłumaczone automatycznie przez sztuczną inteligencję, tłumaczenia mogą zawierać błędy.
Tak, pozwolę jej podejść do mnie na spokojnie, bez zmuszania jej do niczego!
Co do kanapy, będę dokładnie zaglądać pod materac za każdym razem, gdy będę ją składać. Sprawdziłam i nie ma tam żadnych kryjówek ani dziur w obiciu, więc na pewno ją zobaczę, jeśli tam wejdzie.
No i właśnie! Przede wszystkim, jeśli do Ciebie podejdzie, nie próbuj jej głaskać, ani drgnij i mów do niej łagodnym, kojącym głosem. Gdy poczuje się już nieco swobodniej, możesz położyć trochę jedzenia na dłoni, żeby sprawdzić, czy podejdzie, ale bez żadnych gwałtownych ruchów w jej stronę. W dniu, w którym sama zacznie się o Ciebie ocierać albo po prostu położy się obok, będzie można uznać, że sukces jest Twój. Ale nadal zachowuj wielki spokój i niczego nie przyspieszaj, żeby nie cofnęła się w postępach, bo wtedy trzeba by było zaczynać wszystko od zera.
Znalazła sobie małą kryjówkę, która daje jej ukojenie – pozwól jej tam przebywać tak długo, jak chce, musi czuć się tam bezpiecznie.
I cały czas bardzo uważaj na tę rozkładaną kanapę, bo to może być dla kota bardzo niebezpieczne.
Cześć. To świetna wiadomość. Czas jest najlepszym sprzymierzeńcem w przypadku lękliwych kotów. To już bardzo dobry znak, że ona je i zwiedza otoczenie.
Cześć wszystkim! W końcu mała wyszła ze swojej kryjówki wieczorem, kiedy zobaczyła, że światła są przygaszone, a ja siedzę nieruchomo na kanapie. Chowa się gdzieś w kuchni... ale gdzie?
Nadal była bardzo nieufna, ale ładnie zjadła, skorzystała z kuwety i zaczęła zwiedzać pokój oraz bawić się mimo mojej obecności! Próbowałam do niej mówić, kiedy tak sobie spacerowała, żeby przyzwyczaiła się do mojego głosu. Była jednak cały czas bardzo czujna i gdy tylko widziała, że się ruszam, od razu zwiewała do kryjówki. Spędziła całą noc w moim pokoju i wróciła do swojej skrytki nad ranem. To ogromny postęp jak na jeden wieczór, mam nadzieję, że niedługo uda mi się do niej zbliżyć!
Tuńczyk jest świetny ze względu na swój intensywny zapach i wodę z puszki. To był sprawdzony sposób, kiedy byłam wolontariuszką w fundacji. Nie chodzi o to, żeby dawać mu go codziennie, bo jest za słony, ale jedna puszka mu nie zaszkodzi, a w końcu (nareszcie!) napełni mu brzuszek. Serki „Krówka Śmieszka” są też bardzo lubiane i dobre dla kociąt ze względu na zawartość wapnia.
W nocy otwieraj kanapę BARDZO, BARDZO powoli. Możliwe, że usłyszysz ciche miałknięcie.
Jeśli będziesz jej szukać z latarką, to tylko się wystraszy i jeszcze bardziej zaszyje w swojej kryjówce. Na razie nic nie rób, daj jej spokój. Jeśli usłyszysz w nocy, że się kręci, to pod żadnym pozorem się nie ruszaj – pozwól jej na spokojnie zapoznać się z mieszkaniem i oswoić z nowym miejscem. Jak zgłodnieje, to sama pójdzie zjeść. Możesz rozstawić miseczki z karmą w kilku miejscach, żeby zachęcić ją do wyjścia, bo jeśli miska będzie za daleko od kryjówki, może nie mieć odwagi, żeby do niej podejść. To samo zrób z wodą i kuwetą – najlepiej byłoby postawić dodatkową. Możesz ją zrobić nawet z kartonu, wycinając boki, żeby kicia mogła do niej łatwiej wejść. Rozłóż też zabawki. Koty to zwierzęta nocne i uwielbiają bawić się w nocy – rano po tym, gdzie znajdziesz zabawki, poznasz, czy kicia wychodziła.
Skoro przyszła na łóżko, to znaczy, że szukała Twojego kontaktu. Pewnie po prostu się wystraszyła, kiedy wstałaś, żeby posprzątać. Zachowaj spokój, mów do niej łagodnie, opowiadaj jej cokolwiek – koty to uwielbiają. A gdyby udało jej się wyjść z ukrycia, usiądź na ziemi, żeby nie wydawać się jej taka wielka i groźna. Możesz się nawet położyć na podłodze, żeby być na jej poziomie.
Cześć, kiedy adoptowałam moją poprzednią kicię, zgubiłam ją dwa razy. U moich rodziców wślizgnęła się do szuflady od tyłu. Z kolei po przeprowadzce do mojego mieszkania szukałam jej całe wieki, a okazało się, że wisiała głową w dół na belce w przedpokoju (w tamtych czasach na ścianach i belkach była jeszcze wykładzina). Moja kotka, Catelle, jak tylko się czegoś wystraszyła, chowała się pod szafką pod telewizor – do dziś nie mam pojęcia, jak ona tam się mieściła, bo prześwit miał może zaledwie trzy centymetry. Powodzenia, mam nadzieję, że szybko ją odnajdziesz, bo wiem doskonale, jak bardzo stresująca jest taka sytuacja.
To zupełnie normalna reakcja, wiele kotów tak się zachowuje przez pierwsze dni i potrafią schować się w najbardziej nieprawdopodobnych miejscach. Wystarczy im zaledwie parę centymetrów, żeby się gdzieś wcisnąć. Zerknijcie dobrze do kanapy, tylko uważajcie przy tym na mechanizm, żeby jej nie przygnieść – może siedzieć gdzieś między listwami. Ja swojego znalazłam kiedyś za lodówką, choć wydawało się, że jest tam tylko parę centymetrów luzu przy ścianie. Czasem chowają się w stercie prania, w szufladzie, często też za szafką pod zlewem czy umywalką. Moja kotka, która waży ponad 6 kg, potrafiła się tak wcisnąć w pustą przestrzeń za szafką pod zlewem i choćby się je wołało, to za nic się nie ruszą!
Co do tuńczyka, daj jej tylko odrobinę, bo może dostać biegunki. Możesz też kupić puszkę mokrej karmy dla kociąt – one za tym szaleją, a to bardzo zdrowe, bo zawiera dużo wody.
Dajcie znać, co u was, ale kot, który postanowi się schować i nie wychodzić, to prawdziwa zagwozdka. Nie zliczę, ile razy szukałam swoich, nawet tych dorosłych i dość sporych, i nie widziałam ich, przechodząc tuż obok – zupełnie jakby sobie z nas żartowały. Ale ona jest teraz po prostu wystraszona i to normalne. W końcu się wyluzuje, tylko nie próbujcie łapać jej na siłę, pozwólcie jej przyjść do was w jej własnym tempie.
