Niedługo będę mieć kotka i tym razem waham się między Maine Coonem a Ragdollem. Z drugiej strony nachodzą mnie myśli, że przecież tysiące kociaków w schroniskach i na ulicach głoduje (adopcja dorosłego kota to dla mnie żaden problem)!!
Ale po prostu uwielbiam obie te rasy – są przepiękne i podobno mają wspaniałe charaktery (choć wiadomo, że każdy kot ma swoją osobowość). Naprawdę nie umiem się zdecydować!!
Słowem: mam totalny mętlik w głowie!
Moja mama nie jest za bardzo przekonana do Maine Coona, bo uważa, że jest za duży, ale nie wydaje mi się, żeby miała się na to nie zgodzić tylko z tego powodu...
Chciałabym, żebyście jako właściciele Maine Coonów i/lub Ragdolli dali mi znać, jakie są te rasy (charakter, waga, zdjęcia, nawyki, porady...).
Wielkie dzięki,
Selena
Przetłumaczony francuski
Treści na forum są czasami tłumaczone z innego języka, a posty mogą dotyczyć krajów z innymi przepisami dotyczącymi zwierząt.
Ponieważ forum jest tłumaczone automatycznie przez sztuczną inteligencję, tłumaczenia mogą zawierać błędy.
A czy zwierzaki nie powinny mieć rodowodu? Bo bez LOOF (czy innego oficjalnego rodowodu) nie będziesz mieć ragdolla, tylko zwykłego dachowca. Co do warunków sprowadzenia kota z Francji czy nawet z Hiszpanii, to musisz się wcześniej dokładnie dowiedzieć, jak to wygląda.
Ragdoll nie wymaga żadnej szczególnej pielęgnacji sierści. Jego włos nie jest długi, tylko półdługi, więc szczotkowanie raz w tygodniu w zupełności wystarczy, poza okresem linienia, kiedy trzeba to robić codziennie. Zaznaczę tylko, że prawdziwy ragdoll to kot z rodowodem; koty „w typie ragdolla” to często po prostu dachowce o umaszczeniu blue point lub podobnym. Ragdoll kosztuje średnio około 4000 zł (już się w tym orientowałem).
Ragdolle są zazwyczaj opisywane jako koty bardzo zrównoważone, spokojne, łagodne i niezwykle czułe. Mówi się też, że są bardzo dyskretne – nawet ich miauczenie jest ciche i delikatne. To typowe domatory, które bardzo łatwo adaptują się do nowych warunków. Ragdoll to kot mało strachliwy i dość uległy. Często nie zdaje sobie sprawy z czyhających na niego niebezpieczeństw, dlatego zazwyczaj odradza się wypuszczanie go bez opieki. Oczywiście te cechy charakteru to sprawa indywidualna i zależą od historii każdego zwierzaka. Niesamowitą ciekawostką jest to, że gdy ragdoll traci grunt pod nogami – na przykład kiedy bierzesz go na ręce – całkowicie się rozluźnia i robi się wiotki niczym szmaciana lalka.
No i co tu dużo mówić, ten kot jest po prostu niesamowity, według mnie jest przepiękny! A ten opis to fragment z Wikipedii.
Mimo swoich potężnych rozmiarów i nieco surowego wyglądu, jego charakter często określa się mianem „łagodnego olbrzyma”. To kot spokojny i niezależny, który najbardziej polubi osoby opanowane, szanujące jego przestrzeń i nienarzucające mu zbyt sztywnych ograniczeń.
Świetnie dogaduje się z każdym, nawet z obcymi czy innymi zwierzętami, a w kontaktach z dziećmi potrafi być wyjątkowo delikatny (według opisu LOOF[19]). To stworzenie stadne, bardzo przywiązane do swojej rodziny, w tym do innych zwierząt i psów[7].
Potrzebuje ruchu, ale nie wymaga do tego ogromnej przestrzeni, więc życie w mieszkaniu jak najbardziej mu odpowiada – nie będzie biegał wszędzie, przewracając wszystko na swojej drodze, ani nie będzie się wspinał na każdy mebel, choć oczywiście lubi przebywać na zewnątrz. Można go łatwo przyzwyczaić do spacerów na smyczy. Uwielbia siedzieć i obserwować otoczenie. Często staje na tylnych łapach, żeby lepiej widzieć lub coś złapać.
Maine coon nie jest przesadnie gadatliwy, ale uwielbia „rozmawiać” ze swoim opiekunem. Rzadko miauczy, za to charakterystycznie „grucha”.
Jest bardzo skory do zabawy i podobnie jak psy, można go nauczyć aportowania przedmiotów, żebyś mógł mu je ponownie rzucać.
To niezależny i wytrzymały kot, świetny łowca z silnie rozwiniętym instynktem drapieżnika, który potrafi być samodzielny. Kocha też kontakt z wodą – na przykład często moczy w niej przednie łapy przed piciem, a w upalne dni chętnie wskakuje do wody, żeby się schłodzić.
W sumie te dwie rasy bardzo się od siebie różnią. No jasne, obie to rasy „olbrzymie”, ale maine coon jest bardziej wysportowany i zwinny, więc podejrzewam, że też bardziej skory do zabawy. Z kolei ragdoll nie słynie specjalnie ze swojej zwinności. Kiedyś sam się dowiadywałem, bo chciałem takiego mieć, i jeśli chodzi o drapak, to nie powinien on przekraczać 1,20 m – to nie jest kot stworzony do wychodzenia na zewnątrz. Maine coon jest nieco bardziej niezależny, ale trudno to tak bezpośrednio porównać, bo ragdoll jest mocno przywiązany do człowieka i potrzebuje dużo Twojej obecności albo przynajmniej towarzystwa drugiego kota.
Nie będę Ci doradzać konkretnej rasy, ale myślę, że jeśli uwielbiasz długie sesje zabaw z kotem, np. w chowanego itp., to lepszy będzie maine coon. Jeśli jednak wolisz kota, który bardziej lgnie do Ciebie i nie jest zbyt aktywny, to ragdoll bardziej Ci podpasuje.
