Jestem już załamana, Skaya mieszka z nami od 7 miesięcy i wciąż sika poza kuwetę! Krótko opisując sytuację: to kotka przygarnięta z ulicy, trafiła do nas, gdy mieliśmy już inną kotkę. Skaya bierze leki na stres i 3 tygodnie temu została wysterylizowana. Problem w tym, że często funduje mi pobudki z przytupem. Przychodzi rano albo w nocy, żeby się poprzytulać, a jeśli nie zareaguję, sika prosto na mnie i ucieka! Zdarza jej się też od czasu do czasu nasikać na wycieraczkę na buty. Kompletnie nie rozumiem tego zachowania!! Jeśli ktoś ma chociaż cień pomysłu, co z tym zrobić, to proszę o radę, bo mam już naprawdę dosyć!!!
Przetłumaczony francuski
Treści na forum są czasami tłumaczone z innego języka, a posty mogą dotyczyć krajów z innymi przepisami dotyczącymi zwierząt.
Ponieważ forum jest tłumaczone automatycznie przez sztuczną inteligencję, tłumaczenia mogą zawierać błędy.
Mam właściwie ten sam problem co ta pani. Już wyjaśniam, o co chodzi.
Moja kotka (wysterylizowana) w maju skończy 2 lata. Pochodzi z dobrego domu, od moich znajomych, którym trafił się przypadkowy miot. Zna mnie od urodzenia, bo odwiedzałam ją niemal codziennie, aż do momentu, gdy była w odpowiednim wieku, by opuścić mamę i zamieszkać u mnie. Jest dość nieufna wobec obcych, jestem jedyną osobą, która może ją swobodnie głaskać, i jedyną, na której kładzie się, gdy ma ochotę na pieszczoty.
Siedem miesięcy temu przeprowadziliśmy się. Zdarza mi się spać na kanapie (cierpię na bezsenność) i kiedy tak się dzieje, a ja nie obudzę się między 7:00 a 7:30 rano, ona przychodzi i sika mi na kołdrę, a czasem nawet na mnie, zależnie od tego, jak ułożę nogi. Dzieje się to jednak tylko na kanapie i wyłącznie w tym przedziale godzinowym (nawet jeśli już nie śpię i po prostu leżę w tym czasie, ona przychodzi i próbuje się zsikać)! Kuweta jest czysta, była u weterynarza, który nic nie stwierdził, więc to problem behawioralny!
Zupełnie nie rozumiem, co ona chce mi w ten sposób przekazać, to stało się już niemal rytuałem.
Jeśli śpię w swoim łóżku, kanapa jest nienaruszona, a ja słyszę, jak kicia idzie prosto drapać w kuwecie.
Nie, zwierzęta nie odczuwają emocji w ten sam sposób co my. Oczywiście, że je czują i wcale nie twierdzę inaczej, ale zazdrość u nich objawia się raczej jako niepokój, więc o kocie nie mówi się, że jest zazdrosny, tylko że po prostu odczuwa lęk.
No tak, czyli proces odstawiania od matki na pewno nie został u niego zakończony i stąd to zachowanie. Albo to faktycznie stres, albo po prostu próbuje zwrócić na siebie Twoją uwagę, kiedy śpisz (moja kicia robiła dokładnie to samo).
To kotka, którą moja córka przygarnęła w grudniu, kiedy błąkała się po ulicy. Nie mogła jej u siebie zatrzymać, więc przekazała ją mnie i tak mieszka z nami już od 7 miesięcy. Jest dość wyjątkowa, bo z natury to strachliwa kicia, ale jak przychodzi pora na czułości, to są porządne „baranki”, mruczenie i lizanie. Ma teraz 2 lata.
Nie, zazdrość to czysto ludzkie uczucie. Myślę raczej, że Twoja kicia po prostu domaga się uwagi. W jakim wieku ją wzięłaś?! Moja mała Kiara też tak robiła i musiałam ją oduczyć takiego zachowania. Tego typu problemy behawioralne wynikają zazwyczaj z tego, że proces odstawienia od matki nie został w pełni zakończony (czyli przed ukończeniem trzeciego miesiąca życia).
Dzięki za odpowiedź. Była u weterynarza i to nie jest infekcja dróg moczowych. Ponieważ kicia jest zestresowana, używamy dyfuzora Feliway, a ona dostaje leki uspokajające. Myślę, że jej problem ma podłoże czysto behawioralne! Zastanawiam się, czy nie jest po prostu zazdrosna o moją drugą kotkę!
Dzień dobry, ona ewidentnie szuka Twojej uwagi, moja kicia też tak robiła... Nie można jednak wykluczyć infekcji dróg moczowych. W pierwszej kolejności radzę Ci udać się do weterynarza, żeby sprawdzić, czy wszystko u niej w porządku. Potem albo zakażesz jej wstępu do sypialni, albo będziesz musiała ją nauczyć, że kiedy śpisz, nie poświęcasz jej uwagi i kropka.
