Pomocy: Moja kotka zamienia moje życie w piekło

U nas nie wychodzą na cały dzień, bo za bardzo się boimy, ale tak z 2-3 godzinki rano i wieczorem to standard, a czasem nawet trochę dłużej.

Ale to już zależy od charakteru konkretnego kota – mam drugiego, któremu 30 minut dziennie w zupełności wystarcza, bo po prostu nie lubi siedzieć za długo na dworze.

Dodam jeszcze tylko, że możesz nauczyć ich pewnych nawyków. My wypuszczamy nasze rano i wieczorem, a poza tym mają dostęp tylko do ogrodu, bez możliwości wyjścia na ulicę. To się u nas świetnie sprawdza – jak zamykamy, to zazwyczaj od razu rozumieją, że to koniec wyjścia.

Hej ponownie!

To z tym oknem wcale mnie nie dziwi. Niektóre koty po prostu muszą MIEĆ MOŻLIWOŚĆ wyjścia, ale wcale nie muszą z niej korzystać... Sadowią się w otwarciu (drzwiach czy oknie) i godzinami gapią się na zewnątrz, nie ruszając się z miejsca. W zasadzie kot chce mieć po prostu „prawo wyboru”, nawet jeśli go nie wykorzystuje – trochę jak z prawem do głosowania (lol).

(I faktycznie, nie wspominałam o problemach z układem moczowym tylko dlatego, że pisałeś/pisałaś, że kicia była już wiele razy u weterynarza).

Daj nam znać, co i jak, proszę. Obserwowanie, jak takie sytuacje się rozwijają, jest zawsze bardzo pouczające dla nas wszystkich tutaj na forum.

Cześć wszystkim!

Wielkie dzięki za wszystkie odpowiedzi! Właśnie wdrażam w życie Wasze rady i co ciekawe, mimo że zostawiam otwarte okno, Minette wcale nie wychodzi do ogrodu, a jedynie przesiaduje na parapecie. Na razie chyba jej to wystarcza! Od doby miauczy znacznie mniej i nie załatwiła się poza kuwetą. Zobaczymy, jak to się dalej potoczy...

Jeśli chodzi o ewentualne problemy zdrowotne, to odwiedziłam już wielu weterynarzy, bo byłam przekonana, że coś jest nie tak. Zawsze wychodziłam z mocno uszczuplonym portfelem i jakimiś ziołowymi preparatami na uspokojenie, po których była jeszcze bardziej pobudzona. Zdaniem wetów fizycznie nic jej nie dolega, to tylko kwestie behawioralne... mówili mi tylko, żebym była cierpliwa.

Mam tylko jedno krótkie pytanie co do tego sikania – czy sprawdziliście, czy nie ma tu jakichś problemów zdrowotnych?

Bo znaczenie terenu to raczej domena samców, a nie samiczek. One często sikają tam, gdzie czują się bezpiecznie, a czasem po prostu wtedy, gdy coś je boli.

Moja odpowiedź jest taka sama jak Blue Cat i Ulalie – mieszkam na wsi, mam ogród, dookoła domy, dwie dość ruchliwe drogi i mały strumyk... moje koty zawsze były wychodzące, ale trzeba dać im czas na adaptację (przynajmniej temu maluchowi, bo Twoja kotka pewnie szybciej zacznie się oddalać od domu). Będą stopniowo powiększać swoje terytorium i przyzwyczajać się do otoczenia... ruchu ulicznego i całej reszty.

To prawda, że ryzyko zerowe nie istnieje i sama miałam parę problemów (mam prawie 68 lat i w życiu miałam już mnóstwo kotów), ale dla nich to jeden wielki teren do przygód, a Twoja kotka najwyraźniej jest już przyzwyczajona do życia na zewnątrz.

Dla informacji: zamontowałam drzwiczki dla kota i mój mruczek nigdy nie załatwia się w domu, robi to na zewnątrz, chyba że akurat byłby chory albo zdarzy się to raz w roku w zimie... Zimą co wieczór wraca, żeby spać w cieple, tak samo gdy pada deszcz w chłodne dni.

Nic Pan/Pani na to nie poradzi, jeśli to „dziki” kot. W każdym razie, z mojego punktu widzenia, Pana/Pani zachowanie było godne podziwu.

Nie mogę niczego obiecać, bo każdy kot jest inny, ale jeśli chodzi o wychodzenie, moja kotka (która wychodzi pod nadzorem i ma naturę kota podwórkowego) jest znacznie spokojniejsza i rzadziej próbuje się oddalać, jeśli zje mokrą karmę, którą szczególnie lubi. Połowa porcji przed wyjściem, żeby nie musiała polować zbyt daleko, i połowa po powrocie, w nagrodę za to, że wróciła. Jeśli uda się Panu/Pani uniknąć wypuszczania jej w nocy, uniknie Pan/Pani większości zagrożeń. Jest też rozwiązanie w postaci obroży z GPS-em (choć nigdy nie próbowałam tego z moją kotką ważącą 3 kg...).

A co do kanapy i problemów z moczem: zamiast wielkiej sofy proszę kupić lekką kanapę na cienkich nóżkach i plandekę. Kiedy Pan/Pani wychodzi, wystarczy odwrócić mebel i położyć na nim plandekę – zajmuje to dwie minuty, a u mnie okazało się to strzałem w dziesiątkę.

W pełni zgadzam się z tym, co napisała Blue Cat. Pozwól jej żyć swoim życiem i skup się na budowaniu więzi z jej młodszym bratem. O ile to możliwe, staraj się go nie wypuszczać, ale w twoim przypadku musisz po prostu odpuścić – bo w ten sposób nie tylko ty marnujesz sobie życie, ale ta kicia również.