Przeprowadzka z dzikim kotem – czy to w ogóle możliwe?

Dzień dobry

Nigdy nie sądziłem, że to zadziała w ten sposób.

Witam wszystkich serdecznie. Urządzanie wnętrz może być nie lada wyzwaniem. Mówi się, że dom odzwierciedla Twoją osobowość, a wybór odpowiedniego wystroju zależy od wielu czynników, takich jak Twój gust, budżet oraz to, jak zamierzasz korzystać z poszczególnych pomieszczeń. Przy przeprowadzce pomoc profesjonalnej firmy na pewno się przyda. Jedną z najważniejszych kwestii jest oczywiście obecność kota – badania pokazują, że mruczki redukują stres i niepokój, a nawet zmniejszają ryzyko chorób serca czy udaru. Przy tylu zaletach, jakie nam dają, koty zasługują na komfortowe warunki i przemyślane rozwiązania w domu. Koty uwielbiają kartony i miejsca, w których mogą się schować, na przykład szafy. Przygotowując dla nich legowisko, upewnij się, że jest wystarczająco duże i wygodne dla Twojego pupila.

Aż mnie zatkało, jak przeczytałam ten komentarz.

1. Otóż nie, ta osoba ją zaczipowała, więc prawnie jest jej właścicielką.

2. Widzieliście kiedyś wolno żyjące koty, które rzekomo „same o siebie zadbały”? Bo ja tak. Mam obecnie dwa takie pod opieką, z czego jedna kotka w momencie przyjazdu ważyła zaledwie 1,9 kg przez tragiczny stan spowodowany kocim katarem. Nie jest ufna i zostanie wypuszczona dopiero, gdy wydobrzeje i pogoda na to pozwoli! Gdyby była oswojona, stanęłabym na rzęsach, żeby znaleźć jej bezpieczny dom, ale niestety nie lubi ludzi – no chyba że akurat nakładają jej jedzenie do miski i odsuwają się na trzy metry.

Niedożywienie, choroby, rany, walki, drapieżniki, niebezpieczeństwa na drogach, pogoda i wiele innych to ich chleb powszedni. Więc stwierdzenie, że „na wolności sama o siebie zadba”, to na pewno nie prawda!

Odpowiadając na pierwotne pytanie: zdarzyło mi się przenosić wolno żyjące koty z niebezpiecznego punktu dokarmiania (blisko ruchliwych dróg i złośliwych sąsiadów) w inne miejsce i bardzo szybko się zaaklimatyzowały, zwłaszcza dzięki dobrym posiłkom. 😉

Jak przeprowadzałam moją „dziką” kotkę:

– złapanie (skórzane rękawice ogrodowe, szaliki owinięte wokół przedramion)

– spędziła co najmniej 3 dni w (otwartym) transporterze w toalecie (tam miała kuwetę i tam stawiałam jej mokrą karmę na podwyższeniu)

– potem 3 lub 4 dni w łazience przy oknie z widokiem na dwór

(wszystkie drzwi były otwarte, to był jej wybór, kursowała sobie między toaletą a łazienką)

– później 2 lub 3 wycieczki na parter, ale wciąż była zestresowana (atakowała psa, jeśli spotkali się na schodach)

– aż w końcu zaczęła normalnie wychodzić, wracać i zwiedzać okolicę w promieniu około 50 metrów

– po 2 miesiącach przeżyłam chwilę grozy – nie było jej przez 2,5 dnia i nie reagowała na wołanie (nie byłam z siebie dumna)

– w końcu wróciła, zmęczona, ale na szczęście nie uciekła pod stary adres, uff...

Całkowicie rozumiem Państwa przywiązanie! 👍

Wasz weterynarz ma rację – trzeba przestać ją karmić w starym miejscu, ale 300 metrów to za daleko, żeby sama trafiła do Was na posiłek...

Dlatego radzę ją złapać i przenieść do nowego domu.

Na początku możecie ją trzymać w jednym pokoju, ale bardzo szybko (maksymalnie po 2 dniach) dajcie jej dostęp do reszty domu. Ważne, żeby widziała wyjścia, ale jeszcze ich nie otwierajcie...

Chodzi o to, żeby oswoiła się z nowym otoczeniem przed wypuszczeniem na zewnątrz... i żeby po tygodniu lub dwóch miała już odruch wracania do Was.

Zresztą, 300 metrów to dla niej sporo, ale dla Was to blisko. Chcę przez to powiedzieć, że jeśli mój pomysł by nie wypalił i ona z przyzwyczajenia wróci „do siebie”, albo jeśli nie zdecydujecie się na jej złapanie lub się to nie uda – nic straconego!

Będzie kręcić się w pobliżu i będziecie mieć mnóstwo czasu, żeby przyciągnąć ją do nowego mieszkania. Dobrze byłoby jednak zdążyć przed chłodami, bo inaczej znajdzie sobie u kogoś innego ciepłe schronienie i nie pokaże się przez kilka miesięcy...

Dzięki..

Tak, tak, to faktycznie tylko 300 metrów... Przeprowadzam się z segmentu z małym ogródkiem do domu jednorodzinnego. Przeprowadziliśmy się wczoraj i wczoraj wieczorem zajrzałem do starego lokum. Kotka tam była, trochę zdezorientowana, bo ogród opustoszał... Nawet weszła do pustego domu! Pierwszy raz jej się to zdarzyło!

Myślę, żeby ją złapać i zamknąć w jednym pokoju na kilka dni... Zanim ją wypuszczę... Nie ma problemu, jeśli będzie miauczeć... Nie mam bezpośrednich sąsiadów! A jeśli wróci na „stare śmieci”, to przez najbliższe kilka miesięcy będę mógł ją jeszcze stamtąd zabrać. Weterynarz poradził mi, żeby nie dawać jej już jeść w starym domu, żeby zrozumiała, że miska też się przeprowadziła! Pomieszkuje u mnie już od 6 lat... Przywiązałem się do niej! 👍 Ale nie chcę z niej robić typowego kanapowca. Za bardzo kocha swoją wolność! Chciałbym po prostu dalej o nią dbać!

300 metrów czy kilometr?

Jeśli kilometr, to zgadzam się z poprzednimi opiniami (zwłaszcza ta pierwsza jest bardzo trafna! 😁). Jeśli to kotka i jest wysterylizowana, nie będziecie mieć żadnych problemów...

Ale jeśli to tylko 300 metrów, to głupio to brzmi, ale może być z tym ciut więcej zachodu...

Chodzi o to, że kicia może próbować zostać na swoim starym terenie albo na niego wracać po przeprowadzce (pamiętajcie, że 300 m to typowy promień terytorium wysterylizowanej kotki, często nawet mniejszy, choć u dzikusków bywa różnie)... No i ryzykuje się spięcia z nowym lokatorem waszego starego domu.

*albo dlatego, że gość nie lubi kotów, co jest nie do pomyślenia i zasługuje na chłostę!

*albo dlatego, że tak bardzo polubi koty, że spróbuje ją wam „ukraść”, co też jest nie do pomyślenia i też zasługuje na chłostę... no dobra, krótko mówiąc: w każdym przypadku należy mu się lanie! To go nauczy!

Myślę, że z jednej strony trzeba będzie ją „złapać” i przetrzymać przez około półtora tygodnia zamkniętą w nowym lokum. Do tego warto pogadać z sąsiadami i wyjaśnić im sytuację, bo niestety nie każdy kocha koty... to samo dotyczy nowych mieszkańców waszego starego domu.

Z drugiej strony spróbujcie, za zgodą WSZYSTKICH osób, które opiekowały się nią jako KOTEM WOLNO ŻYJĄCYM, przepisać jej dane w rejestrze (chipie) na wasze nazwisko.

Na samym początku możecie też założyć jej obrożę bezpieczną (taką, która sama się odpina przy szarpnięciu) z waszym numerem telefonu zapisanym markerem, bo na bank będzie się zapuszczać te 300 metrów dalej, badając po części nowy dla niej teren...