Śmierć 15-dniowego kotka

Dzięki za wasze odpowiedzi, spróbuję odpisać wszystkim naraz:

Tak jak pisałam, nie wierzę, żeby mleko było za mało wartościowe. Gdyby tak było, zahamowanie wzrostu wagi byłoby widoczne też u pozostałych maluchów. Może faktycznie te konkretne kociaki gorzej je przyswajają, ale wtedy to nie problem z mlekiem, tylko kwestia leżąca po stronie samego kociaka.

Jeśli chodzi o waszą znajomą, która rzekomo zatruła córkę swoim mlekiem – chętnie poznałabym szczegóły, bo takie historie to zazwyczaj całkowicie błędne mity. Nie chcę jej podważać, ale naprawdę dobrze znam ten temat i bardzo często istnieje inne wyjaśnienie niż to, które się podaje. Personel medyczny jest często bardzo słabo przeszkolony w kwestii karmienia piersią, a dezinformacja jest niesamowita. No ale nieważne, to nie jest główny wątek.

To nie jest pierwszy miot tej kotki. Wszystkie maluchy dobrze ssały w pierwszych godzinach po urodzeniu i mogły skorzystać z siary.

Próbowałam już podawać mleko zastępcze, ale odmawiają – ani z butelki, ani z pipety. Pewnie dlatego, że nie czują głodu, skoro dużo ssą matkę. Ewentualnym rozwiązaniem byłoby odseparowanie ich od mamy i reszty rodzeństwa, żebym mogła karmić je sama, ale to może być ryzykowne na przyszłość. Myślę jednak, że nie będę miała wyjścia i będę musiała spróbować.

Temperatura kociąt, pokoju i samego gniazda (kocyki, termofor...) jest w porządku. Sprawdzałam już trop z wychłodzeniem. Śpią ładnie wtulone w siebie. Mama żadnego nie odrzuca.

Jak najszybciej przejdź na specjalne mleko dla kociąt i koniecznie odwiedź weterynarza z kotką i pozostałymi maluchami.

Gdyby ten maluszek, który odszedł, wykazywał jakieś niepokojące sygnały, matka prawdopodobnie by go odsunęła i porzuciła – tak to wygląda w naturze, nawet jeśli problemem jest tylko zbyt mało treściwy pokarm.

Pilnuj temperatury kociąt – muszą być cieplejsze od Ciebie i spać wtulone w siebie w kłębek.

Jeśli któryś z nich się odsuwa, spróbuj położyć go z powrotem z resztą i karm go w pierwszej kolejności – możesz nawet dodać kostkę cukru na litr mleka dla kociąt, żeby go wzmocnić.

Ale przede wszystkim pędź do weterynarza, bo bez badania nie da się stwierdzić, co im tak naprawdę dolega.

Dzień dobry

Jeśli zachowali Państwo ciało kotka, proszę zabrać je do swojego weterynarza. Sekcja zwłok mogłaby wykluczyć niektóre hipotezy lub pozwolić na znalezienie tropu, aby spróbować uratować pozostałe maluchy.

Wielkie dzięki za odpowiedź. Naprawdę nie sądzę, żeby to był problem z brakiem mleka – spędzam z nimi mnóstwo czasu na obserwacji, słychać wyraźnie, jak przełykają, nie ssą na puste. Tak w ogóle, to jestem specjalistką od laktacji u ludzi i strasznie żałuję, że nie ma rzetelnych badań dotyczących laktacji u kotów. Dane, na które trafiam, są bardzo skąpe i już je znałam. Chciałam porównać, czy proces laktacji u kotek wygląda tak samo jak u kobiet, ale ojej, przepraszam, odpłynęłam od tematu 😄.

Mimo wszystko próbowałam podać butelkę. Te maluchy, które chudną, kategorycznie odmawiają, mimo wielu moich prób. Naprawdę zrobiłam wszystko, co się dało, żeby załapały, ale myślę, że one po prostu nie czują głodu. Nie chcę im wciskać nic na siłę do pyszczków, żeby się nie zachłysnęły, a z kolei sutka nie odmawiają. Natomiast te większe kluchy, jak próbowałam z ciekawości dać im butelkę, to nie wybrzydzały (chciałam mieć porównanie).

To ich pobudzenie jest naprawdę bardzo dziwne. Zaglądałam do nich kilka razy w nocy i dwa są strasznie niespokojne, kręcą się w kółko, głośno miauczą, ssą, ale to ich w ogóle nie uspokaja. Nawet kocia mama jest bezradna. Wygląda to tak samo, jak u tego maluszka, który odszedł wczoraj. Moim zdaniem mają ten sam problem, a przecież wcześniej idealnie przybierały na wadze, mimo że nie urodziły się jakoś wyjątkowo duże (ale każdy ważył co najmniej 100 g po urodzeniu).

Czy to nie może być jakiś problem neurologiczny?

Wybieram się rano znowu do mojej pani weterynarz i będę naciskać, żeby poświęciła mi czas i naprawdę wysłuchała. Rozumiem, że „taka jest natura”, ale tutaj ewidentnie coś jest nie tak, a ja nie będę bezczynnie patrzeć, jak umierają mi jeden po drugim 😢.

I naprawdę nie da się ich dokarmiać. Próbuję po kilka razy dziennie, poświęcam im mnóstwo czasu, wykorzystuję całą swoją wiedzę i doświadczenie, ale one stawiają totalny opór. Jestem już naprawdę bezradna.

Neonatalna izoerytroliza faktycznie zdarza się w zasadzie w ciągu tych pierwszych kilku dni...

Zastanawiam się, mimo całej waszej troski, czy ta mała mama ma wystarczająco dużo mleka dla całej gromadki... Maluchy niby ssą, ale myślę, że niektóre sutki mogą dawać mniej mleka albo nawet wcale... to by tłumaczyło, dlaczego są takie niespokojne i próbują pić częściej niż te silniejsze maluchy.

Może warto spróbować dokarmiać je butelką mlekiem zastępczym? To też jeden ze sposobów postępowania przy izoerytrolizie... Przynajmniej będziecie mieć poczucie, że spróbowaliście wszystkiego, a jeśli niestety te maleństwa nadal będą odchodzić... cóż, powiemy sobie, że ósemka to jednak było za dużo i natura po prostu bierze swoje.

8 maluchów to naprawdę sporo (zwłaszcza jeśli mama jest młoda)