Śmierć kota – kolejna ofiara wypadku drogowego

@Syouban, puszczanie kotów samopas jest tak samo zabronione jak w przypadku psów, prawo jest pod tym względem identyczne dla obu gatunków. Tyle że opinia publiczna o tym nie wie albo przymyka na to oko, bo koty trudniej kontrolować na ich terytorium i ciężej nad nimi zapanować niż nad psem... To fakt, potrącenie zwierzęcia autem – czy to kota, psa, czy dzikiej zwierzyny – to prawdziwy koszmar...

Jedyną rzeczą, która choć trochę mnie uspokoiła, jest to, że ten biedny kotek odszedł bardzo szybko po uderzeniu. W przeciwnym razie to byłby już szczyt okropieństwa. Jeśli choć na chwilę postawimy się na miejscu tej istoty, to szok, ból i cała ta sytuacja musiały wiązać się z niewypowiedzianym cierpieniem. To właśnie ta empatia i myśl o tym, co czuł, wstrząsnęły mną bardziej niż sama śmierć. Wolałabym, żeby zginął na miejscu, by oszczędzić mu tych kilku sekund strachu i bólu, które poczuł. Kiedy położyłam go na trawie, pogłaskałam go ten ostatni raz, ale on już odszedł...

Cześć,

Bardzo mi przykro z powodu tego, co Cię spotkało. Osobiście przejechanie zwierzęcia to mój największy koszmar.

Dlatego właśnie zdecydowałam się na ogrodzenie ogrodu. Mój kot z niego nie wychodzi. Ma do dyspozycji 100 m² na zewnątrz. Czasami mam przez to wyrzuty sumienia, ale uważam, że współczesny świat po prostu nie jest dla nich bezpieczny. Życie na całkowitej wolności w bliskim sąsiedztwie ludzi jest praktycznie niemożliwe, jeśli chcemy, żeby zwierzę przeżyło długie lata.

Musimy nauczyć koty adaptacji i ograniczania ich terytorium, a to proces, który potrwa kilka pokoleń. Koty zostały udomowione znacznie później niż psy, co tłumaczy ich bardziej dziki charakter.

Poza tym kotów jest obecnie tak dużo, że stają się zagrożeniem dla lokalnej fauny i flory. Moim zdaniem w przyszłości swobodne bieganie zwierząt domowych bez opieki zostanie całkowicie zakazane.

Trzymaj się, dobrze, że napisałeś ten post. To nie Twoja wina, tak widocznie miało być, ale faktycznie mogło się to dla Ciebie skończyć o wiele gorzej 😔

@Norpenna ... niestety tak, dzika fauna też pada ofiarą naszych dróg. Jeszcze bardziej przykre było dla mnie to, że choć mam ogromny szacunek do dzikich zwierząt, ten kot był domowy i widać było po nim, że miał kochających właścicieli. Zawsze boli mnie widok martwego zwierzaka na poboczu, ale nikt nie dbał ani nie czekał na powrót dzikiego stworzenia, w przeciwieństwie do tego kotka, którego stracili jego opiekunowie. To po prostu bardzo smutne...

Jeśli chodzi o kwestię wolności, przez lata zmagałam się z "zakoceniem" narzuconym przez członka mojej rodziny. Dom przy ślepej uliczce, pola aż po horyzont... I kotów mnóstwo. Co dziwne, ta ich duża liczba wcale nie sprawiała, że uciekały i nigdy nie mieliśmy przypadku, żeby któryś zginął na drodze, oddalając się od domu. Takie warunki to rzadkość. Koty mają terytoria podzielone na kilka sektorów (odpoczynek, polowanie, eksploracja...), które muszą regularnie odwiedzać (instynkt terytorialny). Rozumiem, że pokusa i pełne szacunku podejście właściciela skłaniają do tego, by dawać kotu wolność, ale niestety dzisiejsza gęsta zabudowa miejska sprawia, że ubywa miejsc "bezpiecznych".

@Kikaah ... Nie pisałam tutaj ani o obrażeniach, ani o szkodach materialnych, które mogłam ponieść, bo choć może to brzmieć szokująco, wydało mi się to po prostu niestosowne w obliczu śmierci tego kota... Oczywiście, że gdybym miała choć parę sekund więcej, odruchowo próbowałabym uniknąć uderzenia, nawet ryzykując, że auto będzie w opłakanym stanie. To byłoby nieświadome, zwykły odruch ominięcia przeszkody, jak u większości kierowców, często z narażeniem własnego bezpieczeństwa. Nie miałam na to czasu. Dla mnie to pewnie lepiej, ale dla tego kota – wręcz przeciwnie.

Dzięki za wasze odpowiedzi. To nie ukoi poczucia winy ani bólu tych ludzi, ale mam nadzieję na wymianę doświadczeń z każdym z was tutaj... Myślę, że jako miłośnicy kotów, wszyscy możemy się kiedyś znaleźć w takiej sytuacji...

Dzień dobry,

Państwa reakcja była godna podziwu i w pełni rozumiem tę złość oraz smutek. Gdyby każdy miał w sobie taką wolę i takie odruchy, ból właścicieli tych kotów byłby choć odrobinę mniejszy, choćby ze względu na same zasady. Niemniej jednak ten kot, na pewno bardzo kochany przez swoich właścicieli, kochał też swoją wolność...

Mnóstwo zwierząt ginie każdego dnia – nie zliczę już tych wszystkich jeży, królików, nutrii, czasem kotów, psów czy lisów, które mijam martwe na poboczu drogi. Mnie również napawa to ogromnym smutkiem, a te widoki bywają naprawdę trudne. One też na to nie zasłużyły. Z drugiej strony nie sposób odbierać im wolności. Moje koty wychodzą (na szczęście nie przy samej drodze, ale...), lecz gdyby przytrafiło im się coś takiego, mogłabym jedynie podziwiać szacunek, jaki okazał im kierowca, mimo że nie była to jego wina.

Pozdrawiam serdecznie.

Jako właścicielka psów i kotów miałam taką samą historię jak Ty. Jechałam drogą przez wieś jakieś 15 km/h, bo przed chwilą przebiegł kot. Myślałam, że pobiegł w pole, więc ruszyłam dalej, ale on nagle, bez żadnego ostrzeżenia, zawrócił i wpadł mi prosto pod koła. Zatrzymałam się kawałek dalej i jak zobaczyłam, że nie żyje, to po prostu się poryczałam. Nie miał ani obroży, ani tatuażu, był w marnym stanie – to był dziki kot. Postanowiłam kupić pudełko, wróciłam na miejsce i go pochowałam, żeby chociaż po śmierci miał odrobinę godności.

Moje koty nie wychodzą na zewnątrz i mają w domu wszystko, czego im trzeba: drapaki, zabawki i całą resztę.

Dzięki, że podzieliłaś się swoją historią.

A wyobraźcie sobie, że wylądowalibyście w rowie, próbując go ominąć? Zgadzam się, niektórzy powiedzą, że wolność dla ich kota jest najważniejsza, ale ich życie jest przecież cenniejsze (podobnie jak życie kierowców!).

Kiedyś na drodze w środku nocy mały kotek wybiegł na sam środek jezdni i zaczął się tam myć. Udało nam się ominąć tego małego urwisa (mimo wszystko uwielbiam koty ^^)

Podpisuję się pod Twoim postem i życzę Ci dużo siły, żeby te straszne obrazy w końcu zatarły się w Twojej pamięci. Zrobiłeś to, co należało, żeby odszukać rodzinę tego kota i nie zostawiłeś go na samym środku drogi, tak jak pewnie zrobiłoby wielu innych. Dodam jeszcze, że w całej reszcie kwestii również w pełni się z Tobą zgadzam.