Mój 4-miesięczny kotek bez przerwy sam się ssie. Kiedy miał zaledwie dwa miesiące, jego mama zniknęła na 3 tygodnie (teraz już wróciła) i właśnie od tamtego czasu zaczął to robić. Nie wiem, czy powinnam mu na to dalej pozwalać.
Dzięki wielkie za pomoc.
Przetłumaczony francuski
Treści na forum są czasami tłumaczone z innego języka, a posty mogą dotyczyć krajów z innymi przepisami dotyczącymi zwierząt.
Ponieważ forum jest tłumaczone automatycznie przez sztuczną inteligencję, tłumaczenia mogą zawierać błędy.
Cześć, „odkopuję” ten temat, bo znajomy wysłał mi filmik ze swoją ponad trzyletnią kotką, która ssie własny sutek. Ma ją od ponad dwóch lat i najwyraźniej robiła to od zawsze. Doszło do tego, że przez ciągłe ssanie w tym samym miejscu zrobiła się łysa i spuchnięta zmiana. Szczerze mówiąc, ja zaczęłabym się martwić dużo wcześniej – bo to raczej nie jest normalne zachowanie – ale że ogólnie bywam dość lękliwa, nie chcę go niepotrzebnie straszyć... Czy to coś poważnego? Dodam jeszcze, że na filmiku widać, jak kotka przy tym ugniata łapkami... Z góry dziękuję za wasze odpowiedzi.
Cześć, „odkopuję” ten temat, bo znajomy wysłał mi filmik ze swoją ponad trzyletnią kotką, która ssie własny sutek. Ma ją od ponad dwóch lat i najwyraźniej robiła to od zawsze. Doszło do tego, że przez ciągłe ssanie w tym samym miejscu zrobiła się łysa i spuchnięta zmiana. Szczerze mówiąc, ja zaczęłabym się martwić dużo wcześniej – bo to raczej nie jest normalne zachowanie – ale że ogólnie bywam dość lękliwa, nie chcę go niepotrzebnie straszyć... Czy to coś poważnego? Dodam jeszcze, że na filmiku widać, jak kotka przy tym ugniata łapkami... Z góry dziękuję za wasze odpowiedzi.
Cześć, „odkopuję” ten wątek, bo bliska osoba wysłała mi filmik ze swoją ponad trzyletnią kotką, która się ssie. Ma ją od ponad dwóch lat i najwyraźniej robi ona tak od zawsze – do tego stopnia, że przez ciągłe ssanie tego samego sutka zrobiło się tam niemal łyse i opuchnięte miejsce. Sama martwiłabym się pewnie znacznie wcześniej, bo to raczej nie jest normalne, ale że ogólnie jestem dość lękową osobą, nie chcę go niepotrzebnie straszyć... Czy to coś poważnego? Dodam jeszcze, że widać, jak przy tym jednocześnie ugniata łapkami... Z góry dziękuję za Wasze odpowiedzi.
To taki moment, w którym on bardzo potrzebuje uspokojenia i przytulenia. Możesz położyć dłoń na jego brzuszku, żeby nie miał dostępu do sutków, i po prostu go głaskać i tulić – tak, aby zastąpić mu odruch ssania czułością ze strony człowieka. Dzięki temu łatwiej mu będzie zrozumieć, że może znaleźć ukojenie u swojego opiekuna, który staje się teraz dla niego nowym punktem odniesienia i „mamą”, zamiast tkwić w tęsknocie za ssaniem i stratą mamy.
Takie ssanie samego siebie nie ma żadnych negatywnych konsekwencji – to gest, który go po prostu uspokaja. Zwróć jednak uwagę, czy nie przeradza się to w kompulsywne wylizywanie jakiegoś miejsca, prowadzące do powstawania łysych plam.
Dzięki za wszystkie wasze odpowiedzi, to mnie uspokoiło. Zaczął się ssać, kiedy zabrali jego mamę. Pytałam weterynarza, czy powinnam dawać mu butelkę, ale powiedział, że skoro zaczął już jeść karmę, to nie ma takiej potrzeby. Przez pierwsze dni wszystko było w porządku, a potem zaczął się ssać.
Jego brat, który był wtedy z nami, też ssał, ale nie samego siebie, tylko ssał brata.
Teraz jego brat mieszka u mojej siostry i przestał to robić.
Za każdym razem, gdy chce się ssać, przychodzi do mnie. Oto mój słodziak przyłapany na gorącym uczynku.
To dość powszechne, że małe kotki ssą lub ciumkają różne rzeczy, na przykład palec swojego opiekuna, własny ogon, ubrania czy swoje sutki... Najprawdopodobniej nie przyzwyczaiły się jeszcze do braku ssania matki, bo proces odstawiania nie przebiegł do końca prawidłowo lub nie został w pełni zakończony. Nawet jeśli maluch został z mamą, odsadzenie nie zawsze przebiega idealnie, ale nie obwiniaj się, bo zrobiłeś co w Twojej mocy.
To nic niepokojącego i powinno z czasem minąć, gdy kotek podrośnie. Nie karć go za to, dopóki nikomu to nie przeszkadza, i naprawdę nie masz się czym martwić.
