Lubię sobie patrzeć jak Greylox wyżywa się na mnie, bo niby nie umiem zajmować się kotem 🤣 Nigdy nie powiedziałam, że go nie kocham albo że się nim nie opiekuję, ani że zamierzam mu zrobić krzywdę – ona ma zapewnioną całą opiekę i ze wszystkich kotów, jakie miałam, to pierwszy (i ostatni) taki przypadek. Tak, ma problemy behawioralne, mimo że jest na lekach (weterynarz behawiorystka, która kosztuje mnie fortunę) dla jej dobrostanu, którym najwyraźniej się nie przejmuję. Życzę wam, żebyście nigdy nie trafili na takiego kota. Ja jej nic nie narzucam – ona rzuca się na ludzi bez powodu, już miałam przez nią szwy. Miesiąc temu robiłam sobie drzemkę na kanapie, kiedy skoczyła mi prosto w twarz (nie, nie przesadzam) – ale dożyje swoich dni u mnie, z wszystkim, czego potrzebuje. Trzymam jej karmę w specjalnym pojemniku, nie chce pasztetu, tylko „zupki" albo kawałki w sosie, daję jej też przysmaki dla kotów, szczepienia, sterylizacja, odrobaczanie… Więc zanim mi powiecie, że was drażnię, trochę się najpierw dowiedzcie.
Mając przez 17 lat kotkę źle odstawioną od matki, hiperagresywną wobec znajomych, która raz posłała człowieka do szpitala po ugryzieniu i nieraz rzucała się na mnie w nocy prosto w twarz… możecie być pewni, że doskonale wiem, o czym mówicie.
Nie powiedziałam, że nie dbasz o dobrostan (fizyczny) swojego kota – powiedziałam tylko, że twój post pokazuje brak wiedzy o kotach i przyczynach niektórych ich zachowań. My też uczyliśmy się późno, popełniliśmy mnóstwo błędów z naszą dawną dziką bestią, a wtedy internet nie był taką kopalnią informacji (i dezinformacji) jak dziś. Teraz wiemy, że zrobilibyśmy wiele rzeczy zupełnie inaczej.
Zareagowałam, bo wchodzisz do wątku osoby, która zastanawia się nad brakiem uczucia do swojego kota, zaczynasz mówić o swoim, jak wielu opiekunów kotów (ach te niewdzięczne koty, które tylko nas denerwują przez cały dzień) i nie wnosisz nic do dyskusji.
No więc tak naprawdę ona woli jedzenie w sosie od pasztetu – nie stoimy już przed kotem, który wszystko kategorycznie odrzuca. Skoro woli kawałki w sosie, to wiesz już, co kupować.
I tak, nawet kot dużo kosztuje – trzeba być na to przygotowanym. Jak policzę, ile wydaliśmy na naszego kocura w zeszłym roku, zanim w końcu musieliśmy go uśpić, to ponad 8 500 zł – na specjalne jedzenie, opiekę i badania.
I to, że ktoś jest behawiorystą, nie znaczy automatycznie, że jest kompetentny.
