Moja sunia bierze głowy kociąt do pyszczka

Cześć!

Tak, zdecydowanie rozwija przy nich instynkt macierzyński.

Kiedy brała zabawki kociaków do pyska, zrozumiała, że to je przyciąga, ale jak tylko podchodzą, to puszcza zabawkę. W każdym razie to świetny trop!

I odkąd wie, że może je zwabić i bawić się z nimi inaczej, przestała to robić.

Tak czy siak, dzięki wielkie za wszystkie wiadomości, bardzo mi pomogły 😌

[quote=] Dzień dobry, to świetna sprawa! I super pomysł na to, jak nauczyć psa zabawy z kociakami bez brania ich główek do pyska. Spróbuję ją nauczyć bawić się sznurkiem albo zabawkami dla kotów! Faktycznie, wydają się spore jak na 4,5 miesiąca, ale nie znamy ich dokładnej daty urodzenia i pani weterynarz podała nam tylko przybliżony termin. To prawda, że jak się mówi „kociak”, to myśli się o maluchach mających maksymalnie 2 miesiące, a moje są jednak dość duże jak na kocięta. Widzę jednak, jak rosną z dnia na dzień, więc wiem, że to jeszcze nie są dorosłe koty. Ważą 3 kg, więc spodziewam się, że jeszcze urosną. Ale mimo ich gabarytów bardzo uważam; moja sunia jest w końcu 10 razy większa od nich, a Akity to jednak potężne psy. Na szczęście ona potrafi panować nad swoją siłą. Dzięki za wiadomości i konstruktywne rady, mam nadzieję, że uda mi się ją nauczyć lepszej samokontroli i innego sposobu zabawy :) Dzień dobry, rozumiem Cię, moja sunia waży 30 kg i to same mięśnie :), myślę, że Twoja suczka po prostu zaczyna rozwijać w sobie instynkt macierzyński wobec nich. W tym wieku kociaki biegają wszędzie, wspinają się po firankach itp., mój maluch rzucał się mojej suni prosto do pyska... podgryzał jej uszy, policzki, wszystko, co tylko mu wpadło w ząbki. Z czasem te gonitwy zmieniły się w takie wzajemne „śledzenie” ^^', a pościgi stały się o wiele, o wiele lżejsze, tak na paluszkach. W każdym razie z wiekiem zwierzaki wydorośleją i to zrobi swoje – może nie trzeba robić nic więcej, poza pilnowaniem, żeby emocje i ekscytacja nie wzięły góry. Jeśli chodzi o naukę numeru ze sznurkiem, to właściwie nic nie robiłam, tylko ją pochwaliłam, kiedy zobaczyłam tę scenę. Może zainspirowała się tym, jak widziała, że bawię się z kotem, albo po prostu zauważyła, że kot się czymś mocno zainteresował.

Ale to jest super! Wasza sunia bawi się sznurkiem z kotem? Spróbuję wprowadzić jakąś wspólną zabawę i pokazać Mayi, że mój kot lubi bawić się taką czy inną zabawką. Muszę to jeszcze dopracować, ale to musi być świetny widok, jak pies sam z siebie tak robi.

Maya raczej woli podchodzić do kota ze swoją raciczką do gryzienia i go nią prowokować.

Mój kot z kolei nie jest zbyt podatny na takie dziecinady 🙄 wyrósł już z tego! (Uwielbiam jego spojrzenie, kiedy moja sunia wywija przed nim kuprem – typowy wyniosły i snobistyczny kocur)

Wyglądają na nieco starsze niż 4 i pół miesiąca...

Jest jedna rzecz, która bardzo pomogła – od momentu, gdy moja sunia zrozumiała, że sznurek przyciąga kota, zaczęła proponować zabawę w zupełnie inny sposób. Zaczęła brać zabawkę, którą widziała, że kot się interesuje, stawać nad nim z tą zabawką w pyszczku i od czasu do czasu trącać go noskiem tu i tam, udając, że nią porusza. Kiedy zrobiła to po raz pierwszy, nawet nie przypuszczałam, że zobaczę taką scenę! Oczywiście ją pochwaliłam i teraz, kiedy widzę, że ma ochotę na takie „zaczepki” i przepychanki z kotem, podaję jej małą zabawkę dla kota, żeby mogła mu ją zaproponować. Działa to po prostu rewelacyjnie.

Ojej, te kociaki wyglądają na całkiem spore, szczerze mówiąc wyobrażałam sobie, że są znacznie mniejsze. Na zdjęciach wydają się wielkości mojego dorosłego kota.

Piękna jest ta Wasza ślicznotka, te jej rozczochrane kudełki na głowie sprawiają, że wygląda jak taki duży szczeniak 🤭

Wszystko powinno być w porządku, skoro już razem śpią – nie każdy ma u siebie takie urocze widoki 😁

👍 Faktycznie, kociaki nie wyglądają na wystraszone tym ślicznym psiakiem

Dzięki

Zdjęcie zrobione przed chwilą!

Tak, będę dalej pracować z moją sunią nad samokontrolą, korzystając z rad podanych wyżej. Ale nie wiem, czy pozwalanie kociakom, żeby same sobie z tym radziły, biorąc pod uwagę ich wiek, to dobry pomysł. Wciąż się nad tym zastanawiam!

Kociaki urosną i nabiorą pewności siebie, Twoja suczka z czasem wydorośleje i każdy w końcu wyczuje swoje granice.

Maya i Dundee (moje dwa zwierzaki, pies i kot) znają swoje granice: ona bawi się pyszczkiem, ale nigdy go nie zaciska podczas zabawy, a on bawi się łapkami bez wyciągania pazurów (mimo że ten maluch, choć jeszcze wcześnie odstawiony od matki, łatwo je pokazuje). Twoim zadaniem jest im w tym towarzyszyć.

Między psami a kotami często dochodzi do nieporozumień, bo ich mowa ciała jest zupełnie inna – dla jednego zachęta do zabawy może zostać odebrana jako agresja, a z kolei sygnał „stop” może zostać uznany za zaproszenie do wygłupów.

Maya też miała problem z wyciszeniem się, jak już się za bardzo nakręciła, ale pilnując jej, łatwo można dostrzec ten moment i przekierować ją na spokojniejsze zajęcie bez rwania sobie włosów z głowy (na przykład zabawa w węszenie albo polecenie, żeby się położyła na kilka minut i ochłonęła).

W codziennym życiu jest mnóstwo drobiazgów, które można wprowadzić, żeby pies był bardziej „myślący”. Na przykład, gdy idziemy na spacer, zanim ją spuszczę ze smyczy: ona siada i czeka na moje „leć!”, żeby zacząć biegać. Tak samo, gdy mam zabawkę w ręku – instynktownie siada albo się kładzie i czeka na „bierz”. To są rzeczy, o które na początku prosimy psa, ale z czasem zaczyna je robić sam z siebie.

Nie wiem, czy to sprawdzi się w przypadku akity, bo nie znam tej rasy, ale takie wyznaczanie ram zawsze wychodzi na dobre..