Kochający i towarzyski pies... który gryzie wyłącznie u weterynarza.

Cześć,

Nie wiem, czy to jedyne rozwiązanie, ale może warto pobawić się z nim w lekarza (no dobra... w weterynarza! 😁), czyli od czasu do czasu stawiać go w podobnej sytuacji: postawić wyżej na stole, pozwolić „obcym” go dotykać, udawać, że robi mu się zastrzyk długopisem... i nagrodzić go, jeśli wszystko pójdzie dobrze (choć może już to robicie poza lecznicą? 🤷).

I oczywiście równolegle, tak jak już ktoś sugerował, warto częściej wpadać do weterynarza „na sucho”: stres i zapachy innych psów (które zazwyczaj też są spięte) mogą mieć spore znaczenie (podobnie jak u ludzi, którzy nie znoszą zapachu szpitala). Spróbujcie tam po prostu zaglądać – wchodzicie, jeśli pies nie jest agresywny, nagradzacie go, albo siadacie w poczekalni i czekacie, aż się rozluźni. Gdy tylko się uspokoi, dajcie mu smakołyk i wyjdźcie, żeby uwolnić go od tej stresującej sytuacji... Można też sprawdzić, czy weterynarz i asystenci mogą poświęcić mu chwilę uwagi – jeśli pies dobrze zareaguje, nagródźcie go. Z czasem, gdy zaakceptuje weta, będzie to świetna baza do pracy w „prawdziwych sytuacjach”.

Jeśli zaczyna się denerwować jeszcze przed wejściem do kliniki, nie wchodźcie do środka. Zostańcie przed budynkiem, dopóki się nie uspokoi, i po prostu odejdźcie. Później, kiedy będzie już spokojny przy samym podejściu do lecznicy, spróbujcie wejść do środka i powtórzcie cały proces.

Nie wiem, czy to złoty środek, ale moją radą na teraz jest staranie się, by stwarzać mu jak najwięcej dobrych skojarzeń.

Strasznie szkoda, że tak to się wszystko potoczyło.

Sugerowałabym zmianę kliniki weterynaryjnej. Najlepiej popytaj znajomych – poczta pantoflowa to świetny sposób, żeby zebrać opinie o innych lekarzach. Może ktoś z Twojego otoczenia zna osobiście jakiegoś fajnego weterynarza albo asystenta. Skontaktuj się z nimi i opisz szczerze, w czym leży problem. Możliwe, że pozwolą Ci na takie „błyskawiczne odwiedziny” bez żadnego konkretnego celu – ot, żeby tylko wejść, zważyć psa albo zrobić kółko w poczekalni. Nagrodź wtedy psiaka i wyjdźcie na spokojnie, zanim ktokolwiek zacznie go dotykać czy badać. Po kilku takich wizytach i delikatnym podejściu ze strony personelu, piesek ma szansę znów nabrać zaufania.

No i tak jak już wcześniej ktoś wspomniał – zrezygnujcie z badań na podwyższeniu, na tych metalowych stołach. Często są one wykonane ze stali nierdzewnej, przez co strasznie się ślizgają i są po prostu nieprzyjemne dla psich łap.

Dzień dobry,

Niestety sytuacja jest dość specyficzna i problem może być trudny do rozwiązania. Wszystkie zwierzęta stresują się u weterynarza, a złe doświadczenia Twojego pupila wcale nie ułatwiają sprawy. Tym bardziej że wizyty mogą być rzadkie, jeśli pies jest zdrowy, i ograniczają się zazwyczaj jedynie do szczepień.

Po pierwsze, radzę Ci zakładać psu kaganiec podczas wizyty u weterynarza. Pozwoli to uniknąć sytuacji, w której pies mógłby zranić Ciebie lub lekarza, co mogłoby jeszcze bardziej pogorszyć jego stres. Zgadzam się, że nie jest to idealne rozwiązanie, ale jeśli dzięki kagańcowi badanie przebiegnie bez żadnych incydentów, to będzie to lepsza opcja.

Czy rozmawiałeś szczegółowo z weterynarzem o problemach, jakie ma Twój zwierzak? Ważne jest, aby spróbować odbudować jego zaufanie. Lekarz musi więc wykazać się zrozumieniem dla emocji psa, a nie będzie w stanie tego zrobić, nie znając jego wcześniejszych przeżyć.

Możesz go również nagradzać po każdej wizycie, która przebiegła pomyślnie.

Pomoc behawiorysty może być korzystna, ale problemem pozostaje fakt, że pies nie będzie często konfrontowany z sytuacją, która go tak bardzo stresuje.

Myślę, że trzeba zadbać o to, aby wizyty odbywały się w jak największym spokoju. Dobrym pomysłem jest uprzedzenie recepcjonistki zaraz po przyjściu, że Twój pies jest bardzo zestresowany. Dzięki temu weterynarz będzie mógł podjąć odpowiednie kroki, aby wszystko przebiegło sprawnie i w opanowanej atmosferze.

Romane

Cześć, mam suczkę BOS-a, którą wzięłam od „złego” hodowcy, gdy miała 8 miesięcy. Chuda i bez kondycji, nigdy nie pozwalała się przytrzymywać ani nawet zwyczajnie trzymać za łapę.

U weterynarza nie bardzo daje się badać i łapie mojego lekarza za rękę – nie gryzie, po prostu pokazuje mu, że sobie tego nie życzy.

To, co warto zrobić z Twoim psiakiem, to przede wszystkim znaleźć dobrego weterynarza, który zrozumie psa, gdy wyjaśnisz mu całą sytuację, i nie uzna go za agresywnego, tylko za straumatyzowanego. Następnie, podczas wizyt u niego, spróbuj poświęcić chwilę na rozmowę z weterynarzem, zanim w ogóle zacznie zajmować się psem. Nie wolno go przez cały czas głaskać i uspokajać, bo pomyśli, że jego strach jest uzasadniony. I na koniec myślę, że dobrym rozwiązaniem byłoby robienie szczepień i innych zabiegów na podłodze, a nie na stole.