Skoro jest taki niepewny siebie, to przecież musi być jakiś sposób, żeby poczuł się lepiej, nie?!
TAK! To jest super pytanie!!!
Dokładnie tak. I tutaj poczujesz tę subtelną różnicę. Masz teraz świetną okazję, żeby zbudować swoje przewodnictwo w konstruktywny sposób. Naprawdę głęboko wierzę, że jedną z naszych najbardziej fundamentalnych ról jest pomaganie psom w pozbyciu się ich lęków, jakiekolwiek by one nie były! U mnie z moją sunią jest to dość ograniczone, jej największym lękiem jest wchodzenie na włazy studzienek kanalizacyjnych. Więc nad tym pracujemy. Czasem niepewnie czuje się też przy przedmiotach, których nigdy wcześniej nie widziała. Jeśli na taki trafię i zauważę u niej niepewność, możesz być pewna, że poświęcam czas na odwrażliwianie. Proszę ją, żeby dotknęła przedmiotu albo na niego wskoczyła (skacze na komendę).
Twój pies prawdopodobnie nie jest wyjątkiem. Zawsze poświęcaj czas, żeby pomóc mu pokonać lęki. A ten konkretny – strach przed spotkaniami z innymi psami – to świetny temat do wypracowania.
Twoją wypłatą, Twoją nagrodą jako opiekuna, jest „tendencja” i „małe zwycięstwa”. Małym zwycięstwem jest każdy moment, kiedy on daje się powąchać bez marudzenia. Ale to WAŻNE, żebyś to zauważała, kiedy się dzieje, i nagradzała. Zrób mu wtedy taką fetę, jak tylko się da! Powtarzam: mamy tendencję do zbyt silnego skupiania się na zachowaniach niepożądanych, zapominając o tych pożądanych. Podstawą R+ (pozytywnego wzmocnienia) jest timing, synchronizacja. Musimy zaznaczać/nagradzać każde wystąpienie dobrego zachowania.
Nie znam Waszego życia, chciałabym podsunąć Ci więcej pomysłów, ale to nie jest proste, nie wiedząc nic więcej. Bądź kreatywna. Ja bym się pobawiła z tymi samcami. Choćby minimalnie. Przykład kreatywności: dzisiaj w południe moja sunia nie chciała wrócić na „rutynowe” przywołanie w psim parku. Obok mnie stał inny pies. Więc nagrodziłam i wygłaskałam tamtego psa! Moja sunia zaraz przyleciała, a ja ją zignorowałam! Za późno, kochana. Spróbowałam tego samego przywołania 5 minut później i wróciła jak rakieta. Kreatywność.
Kiedy chcę, żeby pobawiła się z nowym psem, zazwyczaj sama zaczynam się z nim bawić. To zachęca moją sunię, żeby dołączyła, a gdy tylko zabawa się rozkręci, ja się wycofuję. Kreatywność. Radzimy sobie tym, co mamy.
Inny przykład kreatywności: jeśli pracujecie nad „leżeć/zostań”. Jeżeli Twoje „zostań” jest już solidne (a u BC na pewno może takie być), to możesz go poprosić, żeby został, podczas gdy inne psy go wąchają. I tak dalej... Ale pamiętaj (myślę, że na tym etapie to już jasne), że to nie jest kwestia dominacji. Dominowanie nad psem wcale nie sprawi, że będzie bardziej uległy przy takich spotkaniach. On po prostu potrzebuje Twojego przewodnictwa, żeby pokonać tę niepewność, i niczego więcej.
