Kilka razy leciałam już samolotem z psami na dość długich trasach, po 7-8 godzin. Nie powiedziałabym, żeby pies był potem jakiś zestresowany. Odbieram go i szybko wychodzimy na siku i żeby się trochę napił. Chyba koniec końców to ja stresuję się bardziej niż Iago.
Pamiętajcie jednak, żeby zawsze zakładać takie plastikowe opaski zaciskowe (trytytki) – zazwyczaj dają je na lotnisku. To zapobiega otwarciu transportera przez zwierzaka, a szczerze mówiąc, nam też trudno je zdjąć, więc wrzućcie do bagażu rejestrowanego coś ostrego albo zapalniczkę, bo inaczej będziecie się męczyć. Na wszelki wypadek możecie je sami kupić (w markecie budowlanym), ale załóżcie je dopiero tuż przed samym wejściem na pokład. Adresówka dla psa, wasz adres na transporterze i normalnie wszystko powinno być okej.
Widzę, że w ostatnich latach sporo się poprawiło. Ponad 10 lat temu psy wyładowywali razem z walizkami na taśmę i to nie zawsze od razu. Dzisiaj wyciągają je właściwie na samym początku i na osobnym, nieruchomym podeście – ma kółka, ale nie jest automatyczny.
Osobiście nigdy nie miałam problemów, czy to z psami rodziców, czy z moimi własnymi, a nawet z kotem. Maya miała co prawda mały kłopot z załatwianiem się po wyjściu z samolotu przez jakieś 3-4 dni, ale mieszkaliśmy wtedy w pokoju hotelowym i nie mogłam za często z nimi wychodzić – za dużo zmian naraz.
Z tym że moje zwierzaki z natury mało się stresują, nawet mój kot jest raczej odważny. Myślę, że inaczej to wygląda w przypadku zwierząt, które z natury są lękliwe lub nerwowe.
Piszę głównie o Iago, bo ten mały ma już na koncie 10 lotów, a pierwszy zaliczył w wieku 6 miesięcy. Nie ma co się stresować – jazda z psem samochodem jest już dużo bardziej niebezpieczna, bo łatwiej o wypadek, nie zawsze wsadza się psa do transportera, a te samochodowe nie zawsze są tak solidne, a nawet jeśli są, to nie zawsze odpowiednio je zabezpieczamy. Mnóstwo psów ucieka albo odnosi obrażenia podczas wypadków drogowych.
