Mój 3-miesięczny szczeniak to mieszaniec cane corso z gryfonem. Jeśli chodzi o zachowanie czystości w domu, nie ma mu nic do zarzucenia, ale mamy jeden dość poważny problem. Mały bardzo często bywa agresywny i gryzie aż do krwi – naprawdę ciężko wyczuć, kiedy się bawi, a kiedy to już coś innego. Próbowaliśmy już wszystkiego: krzyczenia „ał!”, kiedy gryzie, ignorowania go, dawania mu gryzaków, ale nic nie pomaga! W końcu zamykamy go w oddzielnym pokoju, żeby się uspokoił, ale to działa tylko na krótką metę. Na dodatek szczeka na nas bez wyraźnego powodu. Cała ta sytuacja jest bardzo uciążliwa, więc chętnie przyjmę każdą radę czy pomysł, co z tym zrobić!
Z góry dziękuję za pomoc.
Przetłumaczony francuski
Treści na forum są czasami tłumaczone z innego języka, a posty mogą dotyczyć krajów z innymi przepisami dotyczącymi zwierząt.
Ponieważ forum jest tłumaczone automatycznie przez sztuczną inteligencję, tłumaczenia mogą zawierać błędy.
Wątpię, żeby to była agresja – postawiłabym raczej na ekscytację wynikającą z młodego wieku. On potrzebuje spójnych zasad: elastycznych, ale jasnych.
Jak wyglądają wasze codzienne aktywności w domu i na zewnątrz? Czy spacery odbywają się z innymi szczeniakami i psami, bez smyczy?
Jeśli znajdziecie odpowiednią równowagę między wysiłkiem a odpoczynkiem, pies łatwiej się wyciszy. Ważne też, żebyście sami byli konsekwentni w kontaktach z nim (np. kiedy jest czas dla niego, poświęcacie mu uwagę, a kiedy nie, to jej nie dostaje – w ten sposób nauczy się zajmować sobą lub odpoczywać). W tym wieku moja sunia miała krótkie wyjścia za potrzebą, spacery z innymi psami, a w domu kilka parominutowych sesji zabawy ze mną (zabawy typu on/off świetnie budują podstawy do nauki samokontroli) i oczywiście czas na spokojne pieszczoty.
Izolowanie psa według mnie (podkreślam: to tylko moja opinia) nie jest optymalnym rozwiązaniem: nie ma was wtedy przy nim, żeby go uspokoić (moim zdaniem ignorowanie psa będąc w tym samym pokoju uczy znacznie więcej), a to może tylko potęgować frustrację i nakręcać go jeszcze bardziej. No i na zewnątrz przecież nie dacie rady go odizolować. Ale cóż, wiem, że niektórzy z sukcesem stosują tę metodę, więc wszystko zależy od ludzi i od samego psa.
Mam nadzieję, że to wam choć trochę pomoże. Nauczcie się rozumieć jego energię, pozwalajcie mu ją rozładować i łagodnie ją ukierunkowujcie, a unikniecie wielu problemów w przyszłości.
Turdusmerula, na początku nie używałbym zabawy do wzmacniania spokoju, ponieważ zabawa to akcja. Oznacza to, że pies znowu wchodzi w fazę pobudzenia, a to może sprawić, że szczeniak po prostu sobie nie poradzi. Z kolei, gdy maluch opanuje już samokontrolę, można go nagrodzić krótką sesją zabawy, która zawsze powinna kończyć się komendą „siad” – w ten sposób wzmacniasz też relację między psem a opiekunem.
Celem jest tutaj zarówno przekierowanie uwagi szczeniaka na zabawkę, jak i wspólna interakcja, więc moim zdaniem obie te metody mogą być równie dobre...
Najlepiej, żeby autor posta sam przetestował każdą z nich 😉
Turdusmerula, na początku nie używałbym zabawy do wzmacniania spokoju, bo zabawa to działanie, co oznacza, że wprowadzamy psa z powrotem w fazę pobudzenia, a to może sprawić, że psiak po prostu sobie nie poradzi. Z kolei gdy szczeniak opanuje już samokontrolę, można ją nagrodzić krótką chwilą zabawy, która zawsze powinna kończyć się komendą „siad”. W ten sposób świetnie wzmocnisz też więź między psem a opiekunem.
Dzień dobry,
Rady Jcne i Docline pokrywają się z moim małym doświadczeniem ze szczeniakiem w wieku 4 miesięcy, który miał tendencję, jak wszystkie szczeniaki, do łatwego popadania w nadmierne podniecenie.
Skakał na mnie i gryzł moje ubrania.
Nauka komendy „siad" była bardzo pomocna – tak młody szczeniak jest w pełni zdolny do szybkiego jej opanowania. Po wykonaniu „siadu" nagrodź go krótką sesją zabawy z jedną z jego zabawek. Nie wystarczy mu tylko podać zabawkę – trzeba z nim wchodzić w interakcję, pozwolić mu się wyładować podczas zabawy, żeby skojarzył ją z dozwolonym ujściem dla energii.
Jeśli podczas zabawy chwyta cię za ręce lub ubranie – przerywaj wszystko. Musi nauczyć się szanować twoją osobę. Te sesje pozwolą ci zachować kontrolę i nauczą go, żeby się „uspokoił", zanim dostanie odpowiedź na swoje prośby.
Spacery powinny też dawać mu możliwość spotykania tych słynnych dorosłych psów-korektorów, o których mówi Docline. Nauczą go, że istnieją granice, których nie wolno przekraczać, a przy okazji będą dużą pomocą – nie mówiąc już o tym, że te aktywności zmęczą go i będzie mniej skory do odgrywania roli T-Rexa po powrocie do domu.
Ale ten szczeniak nie jest niczym nienormalnym – to po prostu etap, przez który przechodzą wszystkie szczeniaki, które mają tylko pysk do odkrywania i zabawy z otaczającym je światem.
W wieku 3 miesięcy Twój szczeniak nie może być agresywny, co najwyżej może być reaktywny. Z Twojego opisu zresztą wcale nie wynika, żeby tak było. Izolowanie szczeniaka może być rozwiązaniem tylko wtedy, gdy nie trwa ono dłużej niż 1 do maksymalnie 2 minut. Powyżej tego czasu jest to przeciwskuteczne, ponieważ pies nie będzie już widział związku między zachowaniem, które było powodem kary, a samą karą. Jeśli Twój pies gryzie Cię do krwi, oznacza to, że nie opanował jeszcze inhibicji gryzienia (czyli kontroli siły uścisku szczęk) na ludzkiej skórze, a robi to pewnie dlatego, że jest nadmiernie pobudzony. Samo zakazywanie gryzienia nie rozwiąże problemu, ale z drugiej strony pozwalanie na takie zachowanie jest niedopuszczalne. Istnieją konkretne sposoby, aby rozwiązać ten problem. To, że szczeniak na Ciebie szczeka, również jest nieakceptowalne, ponieważ w ten sposób próbuje przejąć kontrolę. Pierwszą rzeczą, którą należy zrobić w takiej sytuacji, jest wydanie głośnego, krótkiego i stanowczego hasła „ej!”, aby przerwać to zachowanie, a następnie natychmiastowe zaproponowanie mu innego zadania – najlepiej komendy „siad”. Odczekaj kilka sekund i pochwal malucha za spokój. Jeśli Twój szczeniak nie umie jeszcze siadać, to pierwsza rzecz, jakiej musisz go nauczyć. Twój psiak ma po prostu zbyt intensywną fazę pobudzenia, którą musisz i możesz ograniczyć dzięki jedynej naprawdę przydatnej komendzie: pozycji „siad” lub „waruj”, co pozwoli Ci szybciej wyciszyć psa.
Wszystkie szczeniaki podgryzają, wszystkie szczeniaki POTRZEBUJĄ mnóstwa zabawy +++, żaden maluch w tym wieku nie jest agresywny.
Niektóre są po prostu zbyt nakręcone, bo nie mają zapewnionej odpowiedniej dawki ruchu i zajęcia, albo dlatego, że są jedynakami.
Szczeniak potrzebuje codziennie długiego kontaktu z innymi psami, w tym z takimi, które go skorygują i nauczą nieprzekraczania pewnego progu ekscytacji.
Nie poświęcaj uwagi szczeniakowi, gdy jest pobudzony – poczekaj, aż się uspokoi, zanim go nakarmisz, pogłaszczesz czy zaczniesz się z nim bawić. Nie reaguj na jego wymuszanie uwagi, ale wiedząc, że to jego niezbędna potrzeba, kilka minut później to ty zaproś go do wspólnej aktywności.
