Mój pies wstrzymuje się z załatwianiem na zewnątrz, żeby zrobić to w mieszkaniu

Cześć,

Jak się to u Ciebie rozwinęło?

Co ostatecznie zadziałało?

Jestem w dokładnie takiej samej sytuacji, o której piszesz...

Spróbujcie zmienić miejsce. Beton i piasek to za dużo. Takie otoczenie przydaje się do oswajania z różnymi podłożami (jeśli jest taka potrzeba), ale zupełnie nie pomaga w nauce czystości.

Cavalier mający nieco ponad 3 miesiące... Słuchajcie, nie znam waszej kondycji fizycznej, ale wydaje mi się, że tak małego pieska ze smyczą ciągnącą się po ziemi praktycznie nie da się zgubić na wolności. To właściwie najlepszy moment, żeby zacząć przyzwyczajać się do braku smyczy (to akurat dotyczy bardziej was, bo taki szczeniak w tym wieku na pewno będzie za wami podążał). To małe, jeszcze nieskoordynowane stworzonko, które waży najwyżej 3-4 kg.

W przeciwnym razie postawcie na linkę treningową, żeby dać jej więcej przestrzeni.

Podczas takich spacerów na łonie natury (bez betonu – to nic nie daje, ani piasku, pies nie załatwia potrzeb w piasku), idźcie za swoim psem. Nie narzucajcie tempa marszu. Ten pies musi:

1. Nauczyć się wyczuwać zapach moczu zostawiony przez siebie samego lub inne psy.

2. Zyskać pewność siebie; odważyć się zostawić swój zapach tuż obok.

3. Wyrobić sobie preferencje co do miejsc, w których będzie się załatwiać.

4. Wszystko to wiąże się z pewnością siebie – pies musi ją w sobie zbudować.

Zaburzanie rytmu tych spacerów znacznie spowolni cały proces.

Odwiedzajcie ciągle to samo miejsce.

Chwalcie i nagradzajcie, gdy tylko psiak zrobi to, co do niego należy.

Spróbuj przejść na linkę... Będzie miała więcej swobody.

To pozwoli Ci też zobaczyć jej reakcję, gdy będziesz dalej od niej. I może wtedy odważysz się odpiąć smycz 🙂

Też mi się wydaje, że w tym tkwi sedno problemu. To trochę tak, jakby sunia nie potrafiła poczuć się swobodnie na zewnątrz. Może to sugerować problem z rytmem spacerów albo po prostu dyskomfort związany z byciem na smyczy.

Moja psinka lubi mieć trochę przestrzeni, żeby się załatwić. Staram się nawet na nią wtedy nie patrzeć. Poza zwykłym siku, nigdy nie załatwia się na smyczy.

Znajdź jakieś miejsce, gdzie możesz ją puścić luzem, to byłoby naprawdę super.

Smycz jest zawsze luźna? Pozwalasz jej węszyć i iść własnym tempem?

Bądź cierpliwa, ona jest jeszcze bardzo młodziutka.

Cześć,

korzystaj z ładnej pogody (i przyjemnych temperatur... o ile takie u Ciebie są, w końcu to CKC, a nie husky!) i zaplanuj spędzenie całego dnia (od rana do wieczora) na zewnątrz ze swoim szczeniakiem, najlepiej w ogrodzonym ogrodzie (u rodziny lub znajomych) zamiast w parku. W wieku czterech miesięcy mała i tak nie da rady wytrzymać całego dnia. Kiedy tylko się załatwi, od razu (mam na myśli: natychmiast!) radosnie ją pochwal i daj jej naprawdę solidną nagrodę.

I tak jak było wspomniane wcześniej: pozbądź się maty do nauki czystości. Jeśli zdarzy jej się załatwić w domu, wystarczy stanowcze „nie” (naprawdę nie trzeba na nią krzyczeć grubym, groźnym głosem) i od razu wyprowadź ją na dwór.

Cierpliwość i konsekwencja w Twoich reakcjach to podstawa, wpadki na pewno będą się jeszcze zdarzać...

Więc tak, kiedy wychodzimy, mała jest wyluzowana i cieszy się, bo się z nią bawimy. Chodzimy do dużego parku obok nas, gdzie są różne rodzaje podłoża (piasek, trawa czy beton). Nie możemy jej puszczać luzem, bo jak się przestraszy, to wciąż ma odruch uciekania na oślep i trochę się o nią przez to boimy. Spotykamy sporo psów i ona się nie boi, poza takimi wielkimi w typie wilczaka, przed którymi jednak się cofa. I faktycznie, pierwszego dnia, kiedy z nią wyszliśmy, jakiś golden za bramą na nią naszczekał – najadła się strachu jak nigdy, ale w międzyczasie pokazaliśmy jej, że nie ma się czego bać i już nie boi się innych psów.

No i w końcu, jak wychodzimy, nie ma żadnej presji, ma tyle czasu, ile potrzebuje. Spacerowanie przez godzinę to żaden problem, chodzimy sobie z nią po parku; to są po prostu miłe chwile, nie jesteśmy tam, żeby ją poganiać, nie o to chodzi.

Mam nadzieję, że odpowiedziałam na wszystko! I że będziecie mogli mi pomóc