Czuję poczucie winy w związku z nowym szczeniakiem po stracie psa 3 miesiące temu...

Straciliśmy naszą suczkę Iris, 9-letnią buldożkę francuską, z powodu niewydolności nerek. Jej odejście było straszne, nie sądziłam, że kiedykolwiek będę mogła poczuć aż taki smutek. Byłam z nią do samego końca. Weterynarz powiedział mi, że po kilku dniach w klinice nie chciała już niczego – ani pić, ani jeść, ani się załatwiać. Powiedział, że nasza kruszynka czekała po prostu na kogoś ze swoich właścicieli, żeby móc odejść, i tak właśnie zrobiła przy mnie. Zrobiła mi ten zaszczyt i poczekała na mnie po tych wszystkich latach przyjaźni, dobroci i miłości. Po tym wszystkim nie chciałam już kolejnego psa, ale ostatecznie zamieszkała z nami mała Happy, 2-miesięczna wyżlica niemiecka. Jest zupełnie inna niż Iris, ale bardzo pomaga nam przetrwać ten trudny czas i kochamy ją ogromnie. Oczywiście nigdy nie zastąpi naszej małej buldożki, która na zawsze pozostanie w naszych sercach. Nie miejcie wyrzutów sumienia, biorąc kolejnego zwierzaka – wręcz przeciwnie, jesteśmy stworzeni do tego, by dawać im miłość i dostawać ją w zamian. Wybaczcie, że tak się rozpisałam. Miłego dnia wszystkim!

Straciliśmy naszą suczkę Iris, 9-letnią buldożkę francuską, z powodu niewydolności nerek. Jej odejście było straszne, nie sądziłam, że kiedykolwiek będę mogła poczuć aż taki smutek. Byłam z nią do samego końca. Weterynarz powiedział mi, że po kilku dniach w klinice nie chciała już niczego – ani pić, ani jeść, ani się załatwiać. Powiedział, że nasza kruszynka czekała po prostu na kogoś ze swoich właścicieli, żeby móc odejść, i tak właśnie zrobiła przy mnie. Zrobiła mi ten zaszczyt i poczekała na mnie po tych wszystkich latach przyjaźni, dobroci i miłości. Po tym wszystkim nie chciałam już kolejnego psa, ale ostatecznie zamieszkała z nami mała Happy, 2-miesięczna wyżlica niemiecka. Jest zupełnie inna niż Iris, ale bardzo pomaga nam przetrwać ten trudny czas i kochamy ją ogromnie. Oczywiście nigdy nie zastąpi naszej małej buldożki, która na zawsze pozostanie w naszych sercach. Nie miejcie wyrzutów sumienia, biorąc kolejnego zwierzaka – wręcz przeciwnie, jesteśmy stworzeni do tego, by dawać im miłość i dostawać ją w zamian. Wybaczcie, że tak się rozpisałam. Miłego dnia wszystkim!

Cześć wszystkim! Mój Blondin jest u mnie w domu już od jakichś dziesięciu dni. Nie mogłam wcześniej nic napisać, bo ten mały urwis zaraz po przyjeździe zabrał się za gryzienie moich kabli od komputera ;) router, ładowarki do telefonu i laptopa... słowem: prawdziwy mistrz psot! Moje obawy co do jego pojawienia się w domu całkowicie zniknęły już pierwszego dnia. Od razu złapaliśmy naturalny kontakt. Jest taki słodki i mądry! Zupełnie różni się od Fendiego, cockera, którego straciłam w tragicznych okolicznościach, gdy miał zaledwie 3 lata. Oczywiście na początku zdarzały się porównania, ale nie było w tym nic dziwnego czy bolesnego. Wręcz przeciwnie – widzę w nim trochę mojego nieodżałowanego Fendiego, mając jednocześnie pełną świadomość, że to zupełnie inny pies, ze swoim własnym charakterkiem. A charakterek to on ma! Już go bardzo kocham! Nie mam żadnych wyrzutów sumienia, on bawi się nawet zabawkami, które zostały mi po Fendim. Jak na swój wiek – dzisiaj kończy 3 miesiące – jest bardzo rozgarnięty. Prawie trzyma już czystość, potrafi usiąść na komendę, po prostu ładnie słucha! Ale gryzie dosłownie wszystko! Najlepiej zajrzyjcie na stronę, którą dla niego założyłam – to taki jego mały pamiętnik ;) W każdym razie każdemu radzę, żeby po śmierci swojego towarzysza zdecydował się na kolejnego psa, bez poczucia winy. Życie znów staje się piękne. Zachowując pamięć i miłość do tego, który odszedł, łatwiej pokonać smutek, a między nami a nowym maluchem tworzy się nowa, pełna miłości więź! Link do strony Blondina: http://blondincocker.wix.com/blondincocker To tyle, będę dawać znać, co u nas! Czeka mnie teraz czas intensywnego wychowania! Wielkie buziaki, Karen

W schroniskach wcale nie ma tylko starych psów, wręcz przeciwnie – jest tam też mnóstwo psów rasowych. Bardzo angażuję się w pomoc porzuconym psiakom i biorę udział w akcjach schroniska w mojej okolicy. To prawdziwe kochane mordki, które nie zasłużyły na swój los. Przede wszystkim nie wolno myśleć, że są tam tylko psy z bolesną przeszłością, których nie da się już „naprawić”. Zresztą, widząc Twoją ekscytację i niecierpliwość, widać, że masz świetne nastawienie na powitanie nowego towarzysza. Życzę Wam wspaniałego pierwszego spotkania oraz pięknego, długiego i szczęśliwego wspólnego życia!

Tak jak już padło, nie ma co się obwiniać. Towarzystwo zwierzaka może być prawdziwą potrzebą i szczerym pragnieniem. Sama wiem, że nie mogłabym żyć bez psa. Mój psiak już się starzeje, więc wiem, że w niedalekiej przyszłości też mnie to czeka. Ten pierwszy cocker nigdy nie zostanie „zastąpiony”. Nigdy. To był wspaniały etap Twojego życia i zostaną po nim piękne wspomnienia. Wiadomo, każdy z nas ma w życiu tego „jedynego psa” – takiego, z którym wszystko wydawało się proste, z którym rozumieliśmy się bez słów, wystarczyło jedno spojrzenie. Takiego, który czytał w naszych myślach, zanim w ogóle wydaliśmy jakąś komendę... Właśnie takiego mam teraz. Na pewno będzie trudno o identyczną relację, ale trzeba dać szansę kolejnemu psu i go nie porównywać. W końcu nasze kochane psiaki, kiedy się je kocha, wszystkie potrafią być cudowne i wyjątkowe! Zmiana rasy może i pomaga, o ile nie masz tej jednej, ukochanej... A może jakiś biedaczek ze schroniska? Uratowanie go przed smutnym losem mogłoby być początkiem niesamowitej historii...

Nie mogę się doczekać mnóstwa zdjęć Blondina :p Bardzo się cieszę razem z Tobą KF ;)

Dobry wieczór, patrząc na te wszystkie wpisy, mnie też przy okazji przekonaliście! Ja też zamierzam adoptować nowego malucha :) teraz muszę go tylko znaleźć ^^ :)

Wszyscy macie rację, biorę to na spokojnie i przestaję się już tym tak zamartwiać. Już kocham tego mojego Blondyna!

Witaj Blondinku! Czekamy na ciebie z niecierpliwością. Myślałam, że już go masz!! No cóż, trudno, dostanie swoje prezenty, kiedy w końcu przyjedzie!!!! Mnóstwo szczęścia!!! I przestań się obwiniać – on nikogo nie zastępuje. To nowy towarzysz, któremu podarujesz piękne życie pełne radości, uśmiechu i cudownych chwil!! Więc wręcz przeciwnie, ciesz się z tego bardzo!!!