Oddanie szczeniaka hodowcy. Jakie będą dla niego konsekwencje?

Osobiście uważam, że nie należy się wahać i trzeba podawać NAZWY hodowli, które tak postępują. Zbyt łatwo przychodzi im sprzedawanie psa każdemu, kto tylko zapłaci, bez martwienia się o szczeniaka, nawet gdy gołym okiem widać, że to się po prostu nie uda.

Dzień dobry,

Pojawienie się szczeniaka, podobnie jak dziecka, to zawsze wielka rewolucja w życiu. Pierwsze tygodnie, a nawet miesiące, mogą być niezwykle czasochłonne i stresujące.

Przede wszystkim nauka zostawania samemu to proces stopniowy: większość szczeniąt na początku nie będzie w stanie zostać samemu przez cały dzień. Dobrze jest zacząć od zostawiania go na kilka minut, powoli wydłużając ten czas. Gdy zobaczysz, że psiak czuje się swobodnie, można przejść do kilku godzin i stopniowo zwiększać ten czas, zawsze pilnując jego progu lękowego. To wymaga czasu i sporego zaangażowania, ale jest niezbędne, by uniknąć lęku separacyjnego. Może to oznaczać konieczność zabierania go ze sobą do pracy lub zapewnienia mu opieki w ciągu dnia na czas tej nauki.

Jeśli chodzi o tę czasochłonność, to rzeczywiście – załatwianie potrzeb w domu (co w tym wieku jest normalne) wymaga niemal ciągłego sprzątania... a nauka tego, by nie podkradać jedzenia, bywa długa i żmudna.

Taki stan rzeczy potrwa tylko kilka miesięcy. Jeśli uda się Pani poprawnie go wychować, będzie wspaniałym towarzyszem przez wszystkie lata dorosłości. Proszę nie wahać się oddać go pod opiekę komuś zaufanemu od czasu do czasu, na jeden dzień lub nawet kilka dni – pozwoli to Pani złapać oddech, pomyśleć o sobie i nabrać dystansu do całej sytuacji.

Niemniej jednak, Pani rozterki są w pełni zrozumiałe, zwłaszcza przy małym dziecku. To godne podziwu, że potrafi Pani przyznać, że ta sytuacja Panią przerasta, a przede wszystkim, że brakuje Pani czasu dla istoty, która bardzo go potrzebuje... Dlatego, jeśli nie czuje się Pani na siłach, by przez kolejne długie miesiące tak bardzo się angażować, najlepszym rozwiązaniem dla Pani i dla szczeniaka byłoby znalezienie mu nowej rodziny (na przykład przez hodowcę, jeśli wyrazi na to zgodę), która odpowiednio się nim zajmie. W tym wieku dobrze zsocjalizowany szczeniak zazwyczaj nie ma problemów z adaptacją w nowym domu i szybko przyzwyczaja się do nowego otoczenia. Nie zapomni o Pani, ale szybko się zaaklimatyzuje, zwłaszcza jeśli nowi właściciele poświęcą mu wystarczająco dużo czasu, by zaspokoić wszystkie jego potrzeby!

Mam nadzieję, że choć trochę pomogłam,

Mathilde

Dzień dobry

Popełnił Pan/Pani błąd, ale ma Pan/Pani odwagę, by się do niego przyznać. Niestety wielu ludziom brakuje na to śmiałości.

Osobiście radziłabym oddać szczeniaka pod opiekę fundacji, bo ten hodowca jest po prostu nieuczciwy!! Utwierdził Pana/Panią w tej decyzji i moim zdaniem jest on tak samo odpowiedzialny za tę sytuację (o ile nie bardziej) jak Pan/Pani, bo on przecież powinien wiedzieć, jak wygląda życie ze szczeniakiem. Pewnie zrobi to samo, żeby sprzedać malucha po raz drugi. Skoro chce Pan/Pani dla niego jak najlepiej, to proszę powierzyć go osobom, które szczerze zadbają o jego dobro, a nie będą patrzeć na kwestie finansowe.

Jest Pan/Pani dobrym człowiekiem! Dużo siły i mam nadzieję, że da Pan/Pani jeszcze znać, co u Pana/Pani słychać.

Dzień dobry,

W przeciwieństwie do innych powiem: „dalej miejcie do siebie pretensje”. Zbyt wiele osób przechodzi nad takimi sprawami do porządku dziennego i powtarza te same błędy (nie twierdzę, że tak będzie w waszym przypadku), ale to nie jest błahostka, kiedy takie małe życie jest przerzucane z kąta w kąt. Tak, teraz robicie to, co należy, ale tylko dlatego, że u podstaw leżał błąd. Myślę, że o błędach nigdy nie wolno zapominać – to pozwala nam ich więcej nie popełniać.

To, że czujecie się źle, jest „karą” waszego sumienia; skoro was ono gryzie, to znaczy, że macie zasady i wartości, a to świetnie! Z kolei w kwestii oddania pieska, ja skontaktowałabym się z jakąś fundacją, bo ten hodowca wydaje mi się mało przejęty tym, gdzie trafiają jego szczeniaki.

Dziękuję za te miłe słowa. Zrobiło mi się cieplej na sercu w tej chwili, gdy łzy same płyną... Miłego dnia

Dziękuję za wsparcie i rady. To dla mnie bardzo ważne. Miłego dnia!

Każdy może popełnić błąd, najważniejsze to umieć go naprawić. Macie całkowitą rację, że chcecie jak najszybciej oddać szczeniaka z powrotem do hodowcy, dla jego i waszego wspólnego dobra. Piesek na pewno bardzo szybko znajdzie rodzinę, która będzie mogła poświęcić mu więcej czasu. Miejmy nadzieję, że hodowca nie powtórzy już swojego błędu – sprzedaż szczeniaka rodzinie, której nie ma w domu przez cały dzień, jest co najmniej nieodpowiedzialna.

Nie miejcie wyrzutów sumienia, podjęliście słuszną decyzję.

Dobry wieczór Sophie

Nie obwiniaj się, przecież szukałaś informacji, ale widać wyraźnie, że hodowca w ogóle ci nie pomógł – dla niego liczył się przede wszystkim zysk...

Już dawno wyszłam z wieku, w którym ma się pod opieką sześcioletniego szkraba..... ale całkowicie potwierdzam, że twój grafik jest najwyraźniej bardzo napięty między pracą, obowiązkami domowymi a wychowaniem syna.... a szczeniak faktycznie wymaga mnóstwa czasu na wychowanie i potrzebuje naszej obecności, zarówno fizycznej, jak i emocjonalnej..... najwyraźniej to nie jest dla ciebie odpowiedni moment, myślę, że na wszystko przyjdzie odpowiednia pora...

Twój synek urośnie, ale teraz to on najbardziej cię potrzebuje i masz rację, że stawiasz go na pierwszym miejscu.....

Odwieź tego malucha z powrotem do hodowcy, na pewno szybko znajdzie mu nową rodzinę. Mam nadzieję, że tym razem hodowca weźmie pod uwagę potrzeby szczeniaka, a nie tylko swój interes finansowy.... to on zawinił tutaj najbardziej.

A twój synek o wszystkim zapomni, nie martw się.

Oczywiście, nigdy więcej nie popełnię tego błędu. To lekcja, której na pewno nie zapomnę.