Sierść mojego cockera jest dosłownie wszędzie

Nie.

To by się mogło sprawdzić...

1. Długa sierść wymaga więcej pielęgnacji, ale jest mniej uciążliwa niż ta krótka. Ale wiesz, powiedz mamie, że niezależnie od psa, sierść i tak będzie w domu. Długa zbija się w kłaczki, które łatwo zebrać, podczas gdy krótka ma tendencję do wbijania się między włókna tkanin.

2. Jest całkiem mały, to prawda.

3. Mało szczeka? Wszystko zależy od tego, jak zostanie wychowany. To rasa, która ma tendencję do szczekania, gdy chce się bawić, zwrócić na siebie uwagę albo gdy jest podekscytowana. Jeśli będziesz go w tym w jakikolwiek sposób zachęcać, to będzie szczekać.

Koniecznie powiedz też mamie, że ta rasa to nie jest typowy „kanapowiec”. To z pochodzenia psy myśliwskie – zawsze były psami rodzinnymi, ale potrzebują sporo ruchu i aktywności. Cocker spaniele często mają kiepską opinię, bo przez długi czas trafiały do osób, które nie zaspokajały ich potrzeb i traktowały je wyłącznie jako psy domowe do towarzystwa.

To poza tym bardzo inteligentny pies, który będzie wiedział, jak obrócić sytuację na swoją korzyść. Nie wiem, ile masz lat, ale wszyscy członkowie Twojej rodziny powinni poczytać o tej rasie, bo te psiaki muszą być naprawdę dobrze wychowane.

Cześć, marzy mi się cocker spaniel, ale moja mama ma 3 warunki: chodzi o sierść, żeby był dość mały i rzadko szczekał. Czy to będzie odpowiedni wybór?

Jeszcze nie podjąłem ostatecznej decyzji. Misanthrope, nic nie zrozumiałeś! Po pierwsze, mam alergię na wszystko, a sierść sprawiała, że czułem się po prostu fatalnie. Czy to w ogóle jest życie? No i czy pies też tego nie odczuje?

Jeszcze nie podjąłem ostatecznej decyzji. Misanthrope, nic nie zrozumiałeś! Po pierwsze, mam alergię na wszystko, a sierść sprawiała, że czułem się po prostu fatalnie. Czy to w ogóle jest życie? No i czy pies też tego nie odczuje?

Czyli... nie zamierzasz go już odbierać i zostawiasz go u tej wolontariuszki?

(Sorki, jeśli to brzmi trochę zbyt bezpośrednio, to nie jest żaden wyrzut, po prostu jestem ciekawa, jak kończy się ta historia 😳)

Tylko jeden jedyny raz nie miałam wszędzie sierści! To było wtedy, gdy przez rok nie miałam psa, po tym jak straciłam dwa psiaki w ciągu zaledwie trzech miesięcy. Płakałam każdego dnia i dałabym dosłownie wszystko, żeby znowu mieć te kłaki w całym domu. Poza tym, jako była groomerka, gwarantuję wam, że da się ograniczyć wypadanie sierści. Myślę jednak, że jeśli nie znosicie psiej sierści w domu, to lepiej w ogóle nie decydować się na czworonoga. Nikt z nas na to nie narzeka – to po prostu część życia z naszymi towarzyszami. Mnie to nawet bawi i wywołuje uśmiech, kiedy prawie zawsze znajduję kłaka czy dwa na swoim talerzu.