Nasz szczeniak rasy eurasier jest agresywny wieczorami

...Nie czekaj na krytyczne momenty, żeby go tego nauczyć (odsyłania na posłanie), ale ćwiczcie po trochu każdego dnia, nawet kilka razy dziennie.

Nie będę Wam nic doradzać, bo nigdy nie miałam szczeniaka, ale Sky od czasu do czasu po wieczornej misce dostaje niezłej głupawki i gania jak szalony po ogrodzie – więc to nie zdarza się tylko maluchom.

Te napady szaleństwa, zawsze o podobnych porach, kojarzą mi się z wieczornym płaczem niemowlaków, który ma na celu rozładowanie emocji – to ten moment pod koniec dnia, kiedy maluch wrzeszczy wniebogłosy i nie może przestać, żeby uwolnić całe napięcie nagromadzone w ciągu dnia.

Nie pamiętam już, kto polecał zakładanie rękawic kuchennych do zabawy w zapasy ze szczeniakiem, ale to naprawdę świetny pomysł, żeby chronić ręce przed tymi jego małymi, ostrymi jak igiełki ząbkami.

Zgadzam się z Tobą, że o zmierzchu pojawia się u psa moment ekscytacji. Ale da się go mniej lub bardziej opanować, w zależności od tego, co szczeniak robił tuż przedtem.

W tym czasie proponowałaś gdzieś sesję „zabawy”, ale z zasadą: jak koniec, to koniec.

I choć jestem, o czym wiecie, wielką zwolenniczką „karnej łazienki”, to uważam, że on jest na to jeszcze za mały i wolałabym raczej spacer na trawienie.

U nas z Padją, kiedy wieczorem jest pobudzona, chce się ze mną siłować, a nie jest to już pora na spacer, świetnie sprawdzają się komendy – to pozwala jej się wyłączyć i zająć czymś w domu. Ćwiczymy „siad”, „zostań”, „leżeć”, a potem robimy kilka sesji szukania ukrytego przedmiotu lub smaczków. Hitem jest też domowy tor agility, który z prawdziwym sportem ma wspólną właściwie tylko nazwę. Wygląda to tak, że daję „zostań”, przechodzę za przeszkodę (którą jest po prostu kij od miotły położony na podłodze 😅) i wołam „do mnie!”.

Potem na przykład przechodzenie przez karton służący za tunel albo zabawa w „w której ręce?”. Pokazuję jej dwie zaciśnięte dłonie, ona musi wybrać jedną, którą otwieram – albo wygrywa, albo nie, bo smaczek jest tylko w jednej ręce. I tak kombinujemy z mnóstwem innych gier, gdzie komendy są sprytnie przemycone w zabawie.

W skrócie: cała masa wariantów zabaw „na komendy”, które zajmują jej głowę, zmuszają do myślenia i pomagają opanować emocje. A do tego super wzmacnia to jej posłuszeństwo i sprawia, że bardziej się mną interesuje.

@Emla

Wiesz, jeśli to faktycznie ta sytuacja, o której myślę (taka typowa „wieczorna głupawka” u szczeniaka) i jeśli wygląda to tak, jak u maluchów, które do tej pory wychowywałem, to zabawa z nim wcześniej w ciągu dnia nic nie zmieni w kwestii tych wieczornych napadów szału. U Léona działo się to zawsze po powrocie z parku, mimo że spędzał tam sporo czasu na zabawie ze mną i innymi psami. To było naprawdę ściśle związane z konkretną godziną i rutyną (powrotem do domu), która się z nią wiązała.

W każdym razie, oczywiście trzeba bawić się ze szczeniakiem (i uczyć go przy tym samokontroli), więc nie zaszkodzi sprawdzić, czy zabawa przed jedzeniem pomoże ograniczyć te ataki po posiłku.

Ale dla mnie to coś zupełnie niezależnego od tych wieczornych „nerwów”.

Nie mam na to wyjaśnienia. Nie wiem, dlaczego szczeniaki tak robią, ale robi tak bardzo wiele z nich. To bardzo schematyczne – zarówno jeśli chodzi o zachowanie psa, jak i reakcje właściciela, który zazwyczaj szybko czuje się bezradny w tej sytuacji.

Wcale nie twierdzę, że trzeba mu pozwalać na wszystko.

Chodziło mi o to, żeby zaproponować mu zabawę przed jedzeniem, ale na jasnych zasadach (żadnego podgryzania, bo inaczej przerywamy) i krótki spacer po posiłku, żeby uniknąć tej całej histerii.

Jeśli chodzi o wchodzenie na górę, to nie, nie sądzę. Odeślij go do legowiska, żeby się wyciszył, zanim tam pójdziesz.

W tym wieku hierarchii uczy się właśnie przez zabawę. To właśnie w takich chwilach musisz mu pokazać: bawimy się, ale na moich zasadach.

Z kolei co do kanapy, to już Twoja decyzja, ale nawet jeśli kusi, żeby go wziąć na wspólne przytulanie, moim zdaniem powinien to być przywilej dla ułożonego, dorosłego psa, a u niektórych psów w ogóle bym go nie wprowadzała. To oznacza też, że to Ty powinieneś usiąść z nim na podłodze, żeby go wymiziać, a kiedy skończycie, psiak wraca do legowiska, a Ty na kanapę.