Boubou zjadł podpaskę...

Super! Kociak czy chihuahua – w sumie to samo starcie ;-)

Mały, ale twardy ten układ pokarmowy!

Uff...

udało jej się zjeść... zaraz zobaczysz, jak zadziała środek przeczyszczający...

no nieźle...

wymiziaj ode mnie swoją ślicznotkę.

Dzięki wszystkim za wiadomości, właśnie idę odebrać mojego małego terrorystę, który zostaje wypuszczony pod obserwację. Zjadła troszkę, nic nie zwymiotowała, a ręcznik powoli wędruje dalej swoją drogą.

Będę was informować na bieżąco! :)

No cóż, mam nadzieję, że będziemy mieli dobre wieści i że to będzie kolejna historia do opowiadania przy kominku! Bo jak rano przeczytałam tytuł posta, to aż przetarłam oczy, ale potem zobaczyłam, że to Tity, a nie żaden troll, a skoro ona zazwyczaj pisze bardzo poprawnie, to nie mogła być też zwykła literówka...

To jest szczerze mówiąc surrealistyczne – od tej młodszej siostry, która słyszy w nocy chrupiącego gremlina, po asystenta robiącego w gabinecie testy, żeby sprawdzić, jak bardzo pęcznieje podpaska itd. To wszystko jest bardzo obrazowe, zupełnie jak u Jasia Fasoli czy w Monty Pythonie...

Wiegehts35, weź mnie uspokój, Twój psiak chyba nie zjadł tego wszystkiego na raz? 😯

Z trudem wyczekałam do 16:00 bez żadnego telefonu, więc zadzwoniłam o 16:03 (taka niby babka, co to nie chce pokazać, że od godzin wisi na telefonie). Pani weterynarz jest teraz na wizycie, więc ma oddzwonić (to chyba dobry znak, tak mi się wydaje), ale jak to się strasznie dłuuuuuży!

Będziemy śledzić, co u Twojej biednej psinki... oby tylko ten środek przeczyszczający zadziałał..

Ojej, a co to za psiak tak spragniony kobiecości?!

Biedna psinka, trzymajcie się oboje, najważniejsze, że w porę się zorientowałaś... Nawet jeśli to dla was uciążliwe, dacie radę (no i ta podpaska też, z tego co zrozumiałam...)...

U mnie było mniej poważnie: dwa kilo ryżu, tona cukru, kula tłuszczu dla ptaków (razem z siatką!) a nawet szklana probówka... Weszło i wyszło... Niezłe te psiaki, gorsze niż dzieciaki!

Dokładnie, jestem po prostu załamana.

Wcale nie wygląda na to, że od dziecka wychowywałyśmy się z psami...

Co do wieści – byłam u niej w klinice. Może nie tryska energią, ale to też nie koniec świata. Ręcznik się przesuwa – może nie tak szybko, jak chciałby weterynarz, ale jednak idzie do przodu. Na razie zostawiamy ją więc w spokoju i sprawdzimy sytuację o 16:00.

Jeśli do tego czasu zrobi kolejne postępy, to wróci do domu i obie będziemy mogły spokojnie odpocząć, czekając, aż to wszystko przejdzie.

Pani weterynarz podała jej lek przeciwwymiotny, żeby treść się nie cofała, i środek przeczyszczający, żeby wszystko szło w dół. Za jakąś godzinę powinniśmy wiedzieć, czy to działa. Wtedy zdecydujemy, co dalej.