Czy gotowane mięso jest niebezpieczne?

Cześć! Odpowiadając Furanii – kompletnie nie widzę problemu w podawaniu gotowanego mięsa i tutaj w pełni zgadzam się z Kainate. Też uważam, że to właśnie przez to usilne zamykanie psów w ramach jednej, konkretnej diety, dosłownie rozwalamy im układy trawienne.

Skłaniam się ku temu, że najlepsza dieta dla psa to taka, która składa się po trochu ze wszystkiego.

Koda cierpiał na poważne problemy trawienne (wymioty i biegunka każdego dnia przez 3 miesiące). Faktycznie odciążyłem jego organizm dietą BARF (taką porządną, na którą wydaję fortunę), ale no cóż... Koda „uwielbia”, a wręcz szaleje za karmą Royal Canin. Spróbowałem więc, odpowiednio modyfikując jego porcje, dawać mu jej trochę od czasu do czasu. Do tego odrobina sera, kawałek kiełbaski w sobotę...

I od tamtej pory ani razu nie zwymiotował, nie było też ani jednej biegunki. Myślę, że podobnie jak u nas, to różnorodność stanowi o wartości diety.

Także Kainate 👍👍👍

Co do niedrożności spowodowanych częstym jedzeniem kości, mała uwaga: istnieje spore prawdopodobieństwo, że wynika to z podawania zbyt dużej ilości kości mięsnych (wiele osób pakuje ich mnóstwo do miski tylko dlatego, że wychodzą taniej), a nie z trzymania się zbilansowanej diety BARF. Nie można więc w takim przypadku twierdzić, że to BARF nie służy psu, skoro zasady diety nie były przestrzegane. Jedną z reguł jest przecież dostosowanie proporcji kości w porcji do konsystencji kupy – a konkretnie zmniejszenie ich ilości, jeśli odchody stają się „kredowe”, żeby uniknąć właśnie ryzyka zatkania.

Jeśli chodzi o podawanie kości, to przy zachowaniu głównych zasad BARF-a jedynym ryzykiem, które moim zdaniem realnie zostaje, jest przebicie jelita. Używanie surowych kości mięsnych ogranicza to zagrożenie, ale go nie eliminuje całkowicie, co jest chyba oczywiste. Niemniej jednak, mamy już teraz tylu barfujących, że widać wyraźnie, iż takie wypadki zdarzają się rzadko.

Sama jestem dość sceptycznie nastawiona do obecnego nurtu „każdy pies musi mieć dietę idealnie pod siebie”, jakby to było normalne, że Burek nie potrafi strawić niczego poza chrupkami za około 65 zł za kilogram, których i tak co drugi miesiąc nie ma w dostawach, a Puszek niczego poza gotowanym kurczakiem z ryżem i marchewką (czy tam Luna swojej porcji BARF, to jeden pies).

Albo faktycznie tak bardzo osłabiliśmy układ pokarmowy naszych psów przez słabą selekcję (co jest możliwe), albo winne jest to, co ląduje w ich miskach (lub patrząc z innej strony: to, co w nich nie ląduje, czyli te wszystkie ograniczenia żywieniowe). Jestem przekonana, że to brak różnorodności jest obecnie największą plagą, a nie to, czy podajemy psu głównie to czy tamto.

Moje psiaki nie są na BARF-ie, tak jak pisałam, ale jedzą wszystko. Jeśli chcecie się pośmiać (z takich trochę zacofanych tekstów), to opowiem Wam, co nieraz słyszałam u mojego byłego w jego wiosce, w której czas się zatrzymał, kiedy dawałam psom surowe, nieprzetworzone mięso (żadnej szynki, kiełbas itp.):

„Uważaj, bo jak będziesz mu dawać za dużo, to poczuje smak krwi!”

Albo: „To sprawi, że zrobi się agresywna”.

Niektórzy twierdzili, że surowizny nie wolno dawać NIGDY, a inni, że malutki kawałeczek jest okej, o ile bardzo rzadko decydujesz się na takie ryzyko.

Odpowiadałam im, że moja sunia Gipsie nie jest aż tak głupia, żeby pomylić kozią nogę z moją własną albo nogą przechodnia 😂

Jaki jest związek między gotowanym mięsem a reklamą BARF-a, który przecież wcale nie jest jakimś absolutnie cudownym rozwiązaniem?

Na forach można znaleźć psy na surowiźnie, które były tak karmione już od szczeniaka i odeszły ze starości...

W wieku jak najbardziej porównywalnym do psów na innych dietach...

Ciekawie byłoby zobaczyć więcej badań przeprowadzonych na domowym BARF-ie u prywatnych opiekunów.

Z regularną kontrolą weterynarzy, żeby mieć konkretne informacje...

Bakterie i pasożyty, które mogą być potencjalnym źródłem infekcji dla nas (naszych dzieci) i naszych łapek... to zagrożenie, które niby nad nami „wisi”...

(szczególnie w przypadku niemowląt i naszych dzieci) – znam mnóstwo osób karmiących BARFem, które mają niemowlaki i starsze dzieci, i nikt nie zgłaszał żadnych problemów. (Dzieciaki „wychowane” ;-) z psami na typowym BARFie).

Nawet nie pytajcie, jak to wyglądało na początku – ta codzienna dezynfekcja lodówki, blatów, całej kuchni... (sama miałam te obawy).

Jestem w stanie uznać ryzyko dla nas, „ludzi”, jeśli zasady higieny nie są przestrzegane przy blatach (pojemnikach), w lodówce czy przy zamrażaniu (przerwany łańcuch chłodniczy) i samym przygotowywaniu posiłków...

Ale jak się posłucha niektórych weterynarzy (na szczęście nie wszystkich!)...

(te wszystkie patogeny tylko na was czyhają!!!) w każdej sekundzie obcowania z surowizną...

A te rady, żeby sprzątać kupy w rękawiczkach i łopatką... a potem je palić!!!!

To jest mój ulubiony hit!!!! Jakby odchody psa były jakoś super skażone, bardziej niż psa na chrupkach...

Przez ponad 7 lat na surowym (2666 dni) z trzema suczkami.

Nigdy nie mieliśmy salmonelli ani pasożytów (robaków) w naszych rodzinach (przy 4 suczkach).

Od końca 2012 roku (po trzech „barfowych” suniach) w kółko czytam te same mity i uprzedzenia...

Warto poczytać, jeśli chcecie podawać surowe mięso...

http://www.cliniquelingostiere.com/barf-or-not-barf-%C2%A9-dr-nicolas-martinez-veterinaire-a-nice_1355.aspx

Jako naukowiec opieram się na faktach.

Nie, jak dotąd nigdy nie widziałem psa chorego z powodu BARFa, za to widziałem wiele chorych przez karmę kiepskiej jakości. Nie widziałem zahamowania wzrostu ani na BARFie, ani na chrupkach! Wieczny argument o tym, że sucha karma powoduje więcej nowotworów, nie jest udowodniony... i dopiero za parę lat zobaczymy (albo i nie), czy psy na BARFie też będą chorować na raka.

Łańcuch chłodniczy musi być zachowany! Pamiętajcie, że w BARFie mięso podaje się surowe, co znacznie zwiększa ryzyko bakteryjne, ale i pasożytnicze.

Dlatego ważne jest, aby wybrać dostawcę, który zapewnia odpowiednią jakość sanitarną, a z Waszej strony – żebyście przestrzegali podstawowych zasad mrożenia i rozmrażania.

Lepiej nawet przygotowywać BARF samemu, zamiast kupować „gotowe mieszanki”...

„Jakość odżywcza i sanitarna zależy od wybranego mięsa”.

Escherichia coli, listeria, salmonella... niektórzy specjaliści często wytykają je palcami.

(zobaczcie linki poniżej)

A tu moje zdanie na temat wieprzowiny...

Choroba Aujeszkyego w mięsie wieprzowym. (We Francji uważa się, że ryzyko jest niewielkie, ale to wy sami musicie ocenić swoje źródła dostaw!! Ryzyko zero nie istnieje).

(Dla tych, którzy mają wątpliwości w zależności od kraju, w którym przebywają, lub co do źródła pochodzenia mięsa (np. ubojnia poza krajem) – jeśli macie jakiekolwiek wątpliwości, po prostu jej nie dawajcie).

Nie znam żadnego opiekuna, który straciłby przez to swojego psa.

Pewien rzeźnik, który sam karmi metodą BARF, podaje wieprzowinę swojemu psiakowi. Mnóstwo barfiarzy podaje wieprzowinę.

Przypominam tylko, że mięso z dzika jest odradzane (a wręcz „zakazane”).

od Doudou229.

https://www.fregis.com/infos-sante/maladie-daujeszky-pseudo-rage-chez-chien/

https://barf-raw-feeding.fr/les-maladies-du-gibier/

Fanaberia! Taka moda! Po co w ogóle chcecie wprowadzać taką dietę?? Przecież ona przez to zrobi się agresywna! Będzie miała robaki! A co zrobicie w wakacje, z wyjazdami?

To drogie! Uciążliwe!

(Otóż nie, to budżet pod kontrolą. Patrząc na to z perspektywy lat i biorąc pod uwagę ceny niektórych karm wysokiej jakości, uważam, że kwoty rzędu 300/340/380/470 zł (a nawet około 640 zł, gdy były szczeniakami) za certyfikowane mięso wysokiej jakości i produkty bio,

miesięcznie średnio na 31,7 kg labradora czy 32 kg goldena, to cena godna rozważenia – zwłaszcza że rzadziej odwiedzamy weterynarza, nie licząc oczywiście szczepień, sterylizacji czy jakichś nagłych wypadków).

„Jak wrócicie, to ona i tak będzie już na chrupkach!” (No nie, po prostu zmieniłam weta).

Weterynarz: „Czy mogę do Pani zadzwonić wieczorem? Chodzi o mojego psa”... mam parę pytań (nie zdążyliśmy dokończyć rozmowy podczas wizyty ze szczeniakiem Oxane). Jego pies jest teraz na surowej diecie.