Kości dzikich zwierząt

Ojej, to co napisałeś brzmi naprawdę strasznie 😬

Ale widzę, że to głównie padlina, świeże truchła albo takie jeszcze z mięsem są problematyczne.

Jeśli chodzi o gołe kości, to te odłamki faktycznie są niebezpieczne... Trzeba je od razu wyciągać z pyska, zwłaszcza przy cienkich kościach.

A oprawianie świeżej sarny to ja sobie podziękuję 😅 zostawię to myśliwym 🙃

@Newdailycat na najmniejszy pisk borsuka zobaczysz, jak przybiegnę w rękawicach i z nożem w ręku, żeby oprawić tę upragnioną czaszkę!

@Doudou229 dzięki za wyjaśnienia, niestety nie mam tych wszystkich chorób w głowie (i tak mam już tam za dużo do zapamiętania! 😉). Ale skoro Ty je znasz, to pozwoli nam to lepiej ogarnąć te przyszłe "fuj-znaleziska" naszych psów! 😁

@Bandji co do poroża saren, potwierdzam – trudno je znaleźć! Raz mój poprzedni doberman sam jedno znalazł. Co za radość! Ale wyjęcie mu go z pyska to było nie lada wyzwanie.

Sama mam ich w domu kilka (albo takie naturalne zrzuty, albo trofea, a nawet poroże w scypule). Moim konikiem byłoby znalezienie takich tzw. „myłkusów”, czyli z anomaliami wzrostu (pokręcone, zdeformowane...).

A, zapomniałam jeszcze o dniu, kiedy razem z psami natknęliśmy się na... żołądek i ciągnące się za nim jelita (wybaczcie, podoba mi się ten obrazowy opis), w rowie w lesie. Na bank zwierzyna wypatroszona przez myśliwego, którą potem jakiś drapieżnik postanowił przenieść. Szczerze mówiąc, widok był paskudny – nawet nie musiałam mówić psom „nie”, tylko powąchały i poszły dalej, jak gdyby nigdy nic.

Nie pomyślałam o robakach, bo bardziej interesują mnie czerwie, które zajmują się „sprzątaniem”... To i tak nie zmienia mojej zasady: „nie jemy byle czego, na litość boską!”

Cześć!

To może być nieco zaskakujące w ustach „mamy” barfującej...

Jeśli tylko mam czas zareagować, nigdy nie pozwalam na podnoszenie „gołych” kości, bez grama mięsa... ani żadnej padliny...

A jeśli nie wiem, skąd dana tusza pochodzi (np. dziczyzna), to już w ogóle nie ma mowy!

Dla mnie gołe kości są po prostu niebezpieczne (niektóre rodzaje kości bez otoczki z mięsa mogą doprowadzić do perforacji).

Nawet jeśli na kości jest mięso, dochodzi ryzyko chorób, takich jak choroba Aujeszkyego. Ta wirusówka atakuje mięsożerców, przeżuwacze i koniowate (można się zarazić przez padlinę, skażoną ziemię, odchody czy wodę, w której piły lub kąpały się chore zwierzęta... a wirusa możemy przynieść nawet my na butach albo nasze zwierzaki na łapach...). We Francji w 2019 roku odnotowano dwa przypadki w hodowlach świń.

To naprawdę duże zagrożenie!

U nas, jak kupię wieprzowinę, trzymam ją w lodówce w zamkniętym szklanym naczyniu, w osobnym kącie, który codziennie przecieram chusteczką z wybielaczem (przez cały czas przechowywania), i staram się ją jak najszybciej poddać obróbce cieplnej.

W padlinie można też oczywiście trafić na nicienie... włośnicę (trichinozę). To pasożyty, które osiedlają się w mięśniach psa czy kota...

Jeśli chodzi o motylicę u saren (jeśli mamy pewność, że sarnina jest świeża, to pakujemy w worek, myjemy i porządnie mrozimy, ewentualnie wykrawamy samo mięso do gotowania – kości absolutnie nie dajemy!).

Chodzi o to, żeby podawać wyłącznie samo mięso (niektórzy myśliwi tak robią...).

Tularemia (u królików i zajęcy)

może powodować gorączkę, owrzodzenia w pyszczku... dalej już nie pamiętam...

Jakiś czas temu Oxane wypatrzyła dorodnego gołębia, który dogorywał na poboczu drogi...

Dostała kategoryczny zakaz dobijania go! A zwłaszcza wracania tam w drodze powrotnej... bo oczywiście nie zapomniała, gdzie leżał! Był już martwy.

Nie ruszaliśmy go.

Rogi i kopyta (nie są tak groźne, jeśli są dobrze oczyszczone) – końskie, wołowe, cielęce... Pod warunkiem, że pies gryzie je cierpliwie, bo inaczej mogą pękać na ostre odłamki.

Ixia Golden znalazła kiedyś nogę sarny – zabraliśmy jej ją i wyrzuciliśmy.

Fidji, moja owczarek jugosłowiański, polowała na króliki, zające, jeże, krety i nigdy nie miała żadnych problemów... Może to po prostu szczęście?

Oxane za to poluje na myszy polne i je zajada (zawsze się boję, że trafi na taką, która zjadła trutkę na szczury).

Hej, u Ciebie też widzę niezłe znaleziska 😁

Moim marzeniem byłoby nauczyć Padję przynoszenia zrzutów saren czy jeleni znalezionych w lesie (nie mam odwagi odcinać ich ze świeżej padliny – po pierwsze to dla mnie fuj, a po drugie nie wiadomo, na co te zwierzaki padły!). Ale skoro teraz próbuję ją oduczyć zbytniego oddalania się ode mnie, to chyba nie byłby najlepszy pomysł. Może pomyślę o tym za jakiś czas. No i uczenie jej szukania zapachu sarny... pewnie skończyłoby się na tym, że znajdowałaby mi całkiem żywe sztuki!

Tak, poczekam jeszcze na opinie innych... a teraz lecę już spać, zajrzę tu jutro!

O, wiegeths, wiedziałam, że tu zajrzysz 😁

Padlina, rozkładające się czy świeże truchła są u nas surowo wzbronione. Z tych samych powodów co u Ciebie – po prostu im nie ufam (nigdy nie wiadomo, co było przyczyną śmierci?).

Mam tu na myśli kości porządnie „wyczyszczone” przez czas, tak jak te z dzisiejszego wieczora. Zero mięśni, same kości na wierzchu, chociaż wciąż trzymało się to na tym ostatnim małym więzadle, które łączyło kopyto z dwiema kośćmi łapy (nie znam fachowych nazw) w całości.

Padja znalazła też ostatnio ładną racicę wołową czy cielęcą. Ale znalezisko! Tylko właśnie... czy takie kopyto jest bezpieczne? Nawet jeśli jest dobrze oczyszczone i bez resztek mięsa?

Najbardziej boję się odłamków, kiedy gryzą kości takich „drobnych” zwierząt – tak samo jak człowiek martwi się przy kościach z królika czy kaczki, żeby pies się nie zadławił.

W sumie nie zjadają ich w całości – Padja się nimi bawi, a te dwa duże nie mają czasu ich dokończyć, bo na spacerze jesteśmy ciągle w ruchu. Jak tylko dochodzimy do domu albo auta, gnat idzie w odstawkę. Więc w grę wchodzą tylko małe kawałeczki.

Ale i tak, branie tego do pyska... no nie wiem, nie jestem przekonana.

Jeśli chodzi o tę dzisiejszą sarnę, to chyba wiem, co to za padlina – truchło jeszcze z lata. Jakieś 3, może 4 miesiące. Wtedy, jak było świeże, był zakaz zbliżania się. Ale teraz ta łapka w klimacie Jacka Skellingtona... no i dopadły mnie wątpliwości.