Chciałam tylko dopytać, czy można dawać ten serek jako smaczek od czasu do czasu? Jasne, mogłabym sama poszukać informacji, ale tutaj zawsze milej jest poznać Wasze opinie...
Moja ma wrażliwy żołądek, więc jestem trochę przewrażliwiona, a to w końcu serek, prosto z lodówki... No i tak się zastanawiam 😅
Dzięki wielkie! I jeśli macie jakieś inne pomysły na przekąski, to chętnie poczytam.
Przetłumaczony francuski
Treści na forum są czasami tłumaczone z innego języka, a posty mogą dotyczyć krajów z innymi przepisami dotyczącymi zwierząt.
Ponieważ forum jest tłumaczone automatycznie przez sztuczną inteligencję, tłumaczenia mogą zawierać błędy.
A ja daję domowe pesto. Oxane aż się ślini przed samym piekarnikiem, jak tylko poczuje zapach tych francuskich ciasteczek (palmiersów). Dostaje zawsze jedno takie ciepłe z pesto, szynką i parmezanem.
Pamiętaj, żeby przywrzeć brzuchem do ziemi i znieruchomieć, kiedy na ciebie patrzy, żeby nie wzbudzać jego podejrzeń. Jeśli wyślesz wystarczająco dużo sygnałów uspokajających, to w końcu go urobisz!
Przestań, śmieję się do rozpuku, jak tylko wyobrażę sobie tę scenę... 🤭
U mnie w domu psiaki jedzą oczywiście suchą karmę, ale wszelkie skrawki tłuszczu, skórki od sera czy pizzy, serki Apericube itd. też idą w ruch. I pod tym względem nigdy nie było żadnych problemów z trawieniem!
😂 No szczerze mówiąc, nie jestem pewna, czy mi się to uda! Wyczuje mnie na kilometr! Już teraz, jak dodaję łyżkę oleju z łososia do miski, to mi powtarza, że to tylko od czasu do czasu. (Nie myślcie, że jest dla niej niedobry, to po prostu taki „tatuś-kwoka”). Ale jak się na coś uprze, to jest gorzej niż ze mną, a nawet z Orphée!
Jutro czeka nas psychologiczne przeciąganie liny, jestem tego pewna.
I jestem nawet pewna, że jak w końcu powie „okej”, to potem sam będzie z tym przesadzał! No faceci, mówię wam!
Wszystkie Wasze opinie i doświadczenia bardzo mnie uspokajają! Dobra, jutro mąż ma wolne, więc ruszam do akcji 😉
(A, jeszcze tutaj dopiszę, sorki za OT, ale od kilku dni nie ma już żadnej sztywności. To musiał być pewnie jakiś mały skok wzrostowy, ale kilka dni odpoczynku i przeszło! Super!)
To prawda, że kiedyś człowiek tak się nad tym wszystkim nie zastanawiał, a psy dostawały resztki z obiadu albo jedzenie, którego dzisiaj byśmy nie polecali... Pamiętam psy moich rodziców i dożyły całkiem sędziwego wieku.
To, po czym ją nieźle przeczyściło, to raz u mojej mamy – dała jej wieczorem szpik z ugotowanej kości szpikowej. Mama robiła bulion, a że sama je mało mięsa i szpik to nie jej bajka, to dała go Menzy. Masakra, rano w kuchni niezły kloc. xD
No u nas na początku też było: „oj nie, nie, żadnego ludzkiego jedzenia”. Tyle że z moim rodzinnym psem kiedyś było tak, że on jadł wszystko i dostawał od nas po kawałeczku dosłownie wszystkiego. Nawet mój tata, mimo że niby był zwolennikiem surowego wychowania, podrzucał mu kąski ze swojego talerza. Więc u mnie to była od razu przegrana sprawa i zgadzam się z Lorna – byłoby naprawdę niesprawiedliwie, gdyby nie mogła niczego spróbować. Jak tylko ktoś się odwrócił, to hop: „trzymaj malutka, masz kawałek serka”, „masz, zjedz sobie trochę tego” lol. A jak wpadli znajomi i chcieli dać jej spróbować kawałek kiełbasy, to pozwoliłam, bo to też między innymi buduje więź. Więc tak to wygląda – słodkiego za to nie tknie, ona woli słone smaki. Moja mama chciała ją poczęstować ciastem, to sobie poszła z taką miną, jakby mówiła: „weź mi to zabierz sprzed nosa!!”.
