Kto jest "panem" psa w związku?

No a dlaczego nie mielibyście się siłować z psem, skoro to zabawa, którą lubicie?

Nie mieszkałam zbyt wiele w związku i nie miałam psa adoptowanego wspólnie we dwójkę.

Ale zauważyłam to samo, o czym pisali inni – to wcale nie musi być tak, że ta osoba, która daje z siebie najwięcej, zostanie wybrana na głównego pana.

U moich rodziców, bez względu na to, kto akurat dawał jeść (to się zmieniało przy różnych psach) czy kto wychodził na spacery, to zawsze mojej mamy słuchały się wszystkie psy, jakie kiedykolwiek mieli. Po prostu mój tata nie wie, jak do tego podejść, a przede wszystkim chyba ma to gdzieś 😅

Ich psy słuchają się mnie tak samo dobrze jak mojej mamy, mimo że widzą mnie tylko przez godzinę dziennie. Wcale nie jestem dla nich jakimś „trzecim panem”, po prostu te psiaki są dobrze wychowane.

Z kolei mój tata, którego ich własne psy nie słuchają, mógł spokojnie wyprowadzać mojego doga argentyńskiego. To nie tak, że mój pies uważał go za swojego pana, ale wiedział, że jak nie będzie słuchać, to nie będzie spaceru. Więc głupi nie był i słuchał się, żeby wyjść. Za to jak tylko wracali do domu, to było po wszystkim 😅

Wydaje mi się, że w związku często jest tak, że jedna osoba ma większy posłuch, a czasem nie. Znam pary, u których panuje pełna równość i pies słucha obu osób tak samo.

Ale i tak w każdym przypadku to pies sam wybierze, więc nie ma co się spinać ani robić nic na siłę.

Cieszcie się z nowego domownika!

Tak, to jego pierwszy pies w dorosłym życiu. Ale jak był młody, u rodziców zawsze były jakieś psy, w tym fox terier, o którym bardzo często mi opowiada (poznałam go w jego ostatnim roku życia). Ewidentnie bawił się z nim tak samo: jakieś zapasy, ciągłe zaczepianie, żeby tylko go sprowokować... a wiadomo, fox terier potrafi szybko i konkretnie zareagować! 😅 Ale widać było, że strasznie się kochali, mimo że mąż mi mówił, że za dzieciaka nie raz został dziabnięty (i jeszcze go to bawi...).

Krótko mówiąc, został taki sam: po prostu duży dzieciak 😁

@Balista :

No tak, na to wygląda! Dokładnie o to chodzi! To też pierwszy pies Twojego męża? 😉

Mój mówi, że Rio traktuje go jak swojego kumpla do zabawy 😁

@Flip: wygląda na to, że mamy podobny układ w związku 😁

Mój mąż też narzeka, że Pin-Up skacze na niego bardziej niż na mnie albo że czasem mniej go słucha... ale sam się o to prosi! Bawimy się z nią w zupełnie inny sposób.

U mnie to głównie aportowanie i tropienie. Przez resztę czasu to spacery na pełnym luzie i przytulasy. To wszystko. Mój mąż za to bawi się z nią w zapasy albo sadza ją sobie na kolanach jak dzieciaka (a Pin-Up to uwielbia 🙄)... no i strasznie się z nią droczy (robi jakieś dziwne dźwięki, żeby ją nakręcić, i strasznie go to bawi). Nic dziwnego, że potem jej reakcje czy zaczepki nie są takie same...

Tak naprawdę to tylko nasza percepcja i słownictwo sprawiają, że postrzegamy to jako relację z „jedynym panem”

Wydaje mi się raczej, że pies po prostu zawsze robi wszystko, żeby ugrać coś dla siebie, i dostosowuje się do każdej osoby z osobna. Reaguje więc inaczej w zależności od tego, kogo ma przed sobą. Jeśli mój pies wciąż skacze na mojego partnera, a na mnie nie, albo jeśli podgryza go, a mnie nie, to nie znaczy wcale, że ja jestem jego „jedynym panem”. Chodzi raczej o to, że mój partner nie był wobec niego konsekwentny od samego początku... Skoro sygnały nie były takie same, to i zachowania psa są inne...

Moi rodzice od zawsze mieli psy i nigdy nie zauważyłam, żeby któryś z nich był traktowany bardziej jako „główny pan” niż drugi. Tata poświęcał więcej czasu na ich układanie i miał z nimi świetną więź, a mama zajmowała się karmieniem i miała taki naturalny, oczywisty autorytet. Czas na spacery z jednym, drugim czy z obojgiem rodziców rozkładał się pewnie po równo.

Kiedy mój partner jeszcze żył, na początku każde z nas miało swojego psa. Każdy z nich traktował swojego pierwszego właściciela jako ten główny punkt odniesienia. Przy kolejnych psiakach to już sama nie wiem – domyślam się, że bardziej liczyły na mnie, bo po prostu częściej byłam w domu. Nigdy jednak nie zastanawialiśmy się, kto jest „głównym panem”, pewnie dlatego, że nie było to aż tak widoczne.

-

Athos prawdopodobnie będzie bardziej lgnął do Ciebie, bo jesteś kobietą. Jeśli to Ty będziesz go karmić, to będzie dodatkowy plus.

Z drugiej strony, niektóre psy potrzebują męskiej obecności i myślę, że nie da się na to specjalnie wpłynąć. Jedno jest pewne: im więcej czasu i uwagi mu poświęcisz, tym bardziej to na Tobie będzie się skupiać.

Cierpliwości, dni pewnie strasznie Ci się teraz dłużą.