Mój roczny pies z dnia na dzień zaczął szczekać na dzieci podczas spacerów.
Wcześniej kompletnie je ignorował... Od kilku dni nagle zaczął na nie szczekać i nie mam pojęcia dlaczego. Ignoruje wszystkich innych: rowerzystów, ludzi siedzących na ławkach, wszystko, nawet inne psy. Tylko te dzieci go ruszają...
To takie szczekanie zachęcające do zabawy, ale i tak może wystraszyć, zwłaszcza maluchy.
Udaje mi się odwrócić jego uwagę patykiem, kiedy w pobliżu jest dziecko, ale nie sądzę, żeby to było prawdziwe rozwiązanie... Co robić?
Słabo to widzę, żeby teraz prowadzać go na smyczy w parku, skoro zawsze był przyzwyczajony do biegania luzem. To naprawdę super pies i ma bardzo dobre przywołanie.
Potrzebuję waszej pomocy. Dzięki!
Przetłumaczony francuski
Treści na forum są czasami tłumaczone z innego języka, a posty mogą dotyczyć krajów z innymi przepisami dotyczącymi zwierząt.
Ponieważ forum jest tłumaczone automatycznie przez sztuczną inteligencję, tłumaczenia mogą zawierać błędy.
Cześć! Jeśli interesuje Cię szkolenie Twojego psa, to polecam Ci sprawdzić ten produkt przygotowany przez profesjonalną trenerkę. Dzięki niemu możesz wyszkolić swojego psiaka w zaledwie 15 minut dziennie. Oto link do tego produktu, jeśli jesteś zainteresowany: https://1tpe.net/go.php?dat=ZmFkZWxsbGwubmVvYWlkLjM=&tk=
Czyli jak podejmować zupełnie niepotrzebne ryzyko. Pies przy dzieciach musi być spokojny. To nie tak, że reagując na jego szczekanie wynikające z ekscytacji, nauczysz go właściwego zachowania. On się po prostu nauczy, że na widok dzieci może się coraz bardziej nakręcać. Najpierw piszesz o zachętach do zabawy, a potem o socjalizacji – wypadałoby się zdecydować. Jeśli pies szczekaniem zachęca dziecko do zabawy, to znaczy, że jest zbyt pobudzony i nie potrafi poprawnie komunikować się ze swoim człowiekiem. A jeśli pies nie jest odpowiednio zsocjalizowany, to Twoja metoda zmuszania go do kontaktu mimo szczekania może przynieść zupełnie odwrotny skutek. Faktycznie, niektóre porady w internecie są po prostu niebezpieczne.
Często bywam na placach zabaw z moimi psami. Spanielkę trzymam na smyczy, a owczarek australijski, jak zawsze, biega luzem i sam nosi swoją piłkę. Czasem „bierze sobie na cel” jakieś dziecko (ma słabość do chłopców w wieku od 9 do 11 lat, ale bywa z tym różnie). Kładzie wtedy piłkę i przyjmuje pozę do zabawy – zazwyczaj zawsze znajdzie się jakieś dziecko, które odczyta jego intencje. No i zaczyna się kwadrans wspólnej zabawy, mój Hiami po prostu to uwielbia. Proszę wtedy dzieci, żeby kazały mu usiąść, zanim rzucą piłkę. Daje im to ogromną satysfakcję i poczucie sprawstwa – te dzieciaki, których pies słucha, tłumaczą potem innym, jakiego tonu użyć, żeby brzmieć najbardziej przekonująco.
Krótko mówiąc, mój aussie to mistrz komunikacji z dziećmi... ale tylko tymi, które sam sobie wybierze.
(Kiedy jakieś dziecko podbiega do psa bez uprzedzenia, oczywiście je zatrzymuję. Tłumaczę mu wtedy, jak TO ONO może zaproponować psu przyjaźń, zaznaczając jednocześnie, że pies ma prawo nie mieć na to ochoty, jeśli akurat zajmuje go coś innego – co najczęściej zdarza się na plaży. Dzieci zawsze bardzo dobrze przyjmują te warunki, podobnie jak absolutny zakaz głaskania spanielki. Zarówno dzieci, jak i psy potrafią zrozumieć mnóstwo rzeczy, jeśli tylko dobrze się im to wyjaśni).
Wiesz, Gabrielu, zazwyczaj gdy ktoś szuka pomocy na forum w jakiejś sprawie, to znaczy, że dany temat po prostu sprawia mu trudność.
Psy u siebie w domu, z pewnymi siebie dziećmi, które same czują się bezpiecznie w otoczeniu zaufanych osób – to zupełnie inna sytuacja.
Z kolei kiedy wychodzimy z psem w miejsca publiczne, nie zajmujemy się tylko samym psem. Musimy brać pod uwagę dzieci, które mogą się bać i nieświadomie przyciągać uwagę naszego czworonoga, rodziców drżących o swoje pociechy czy ludzi, którzy po prostu nie lubią psów.
Krótko mówiąc, jeśli chcemy, by nas i nasze psiaki akceptowano w różnych miejscach, musimy je wychować tak, aby potrafiły spokojnie odnaleźć się w różnych sytuacjach.
Nikt nie mówi, że zabawa dziecka z psem jest czymś złym. Chodzi o to, by pies potrafił się opanować przy mijaniu kogoś i wchodził w przestrzeń dziecka tylko wtedy, gdy zostanie zaproszony. Dokładnie tego uczą się szczeniaki od dorosłych psów już od drugiego miesiąca życia...
Dobry wieczór Louisiamichel,
Jeśli chcesz, żeby Twój pies przestał podbiegać do dzieci, radzę Ci na początku nie robić z dziecka wielkiej atrakcji.
Wychowanie psa to zawsze proces, który odbywa się stopniowo. Najpierw musisz go nauczyć, co robi źle. Gdy już to opanuje, będzie mógł oczywiście bawić się z dziećmi, ale na ich zaproszenie, a nie z własnej inicjatywy.
Najlepszym sposobem jest korygowanie samego zamiaru, czyli przewidywanie reakcji, o czym była mowa wyżej. Nigdy nie stosowałam metody Docline, ale myślę, że nieważne jaka to metoda, o ile pasuje do Twojego sposobu komunikacji z psem. Niektórzy odwracają uwagę, inni zapinają psa na smycz.
U mnie sprawdza się odpowiedni ton głosu i stanowcze „nie”. Jeśli pies nie słucha, podchodzę do niego, staję między nim a dzieckiem i dotykam go w okolicach szyi. Musi się wycofać i odpuścić, żeby pójść za mną. Później wprowadziłam komendę „zostaw”... I tak to teraz u nas wygląda.
Jednocześnie zawsze prosiłam dzieci w oddali, żeby w takich sytuacjach ignorowały mojego psa. No ale mój pies ma 40 cm w kłębie...
Koryguj sam zamiar słownie, a jeśli pies nie reaguje – interweniuj fizycznie. Przede wszystkim Ty sama nie zwracaj uwagi na dzieci. I wreszcie, jeśli zdarzy mu się minąć dzieci zupełnie normalnie, nie chwal go. Chwal tylko za konkretne posłuszeństwo. Jeśli sama zaczniesz traktować obecność dziecka jako coś zupełnie zwyczajnego, on z czasem zacznie robić to samo.
Fajnym pomysłem może być wspólna zabawa psa z dziećmi, ale koniecznie pod nadzorem. Możesz go też nauczyć spokojnego zachowania przy nich przez proste ćwiczenia (jeśli uwielbia zabawę, to użycie zabawki, żeby skupił się na Tobie, to żaden problem ^^). Jeśli masz taką możliwość, staraj się robić to regularnie z dzieciakami z Twojego otoczenia albo w parku, jeśli trafisz na kogoś, kto chętnie pomoże w ćwiczeniach :) Poza tymi sytuacjami staraj się uprzedzać jego reakcje, przywołując go do siebie (i skupiając jego uwagę na sobie zabawką).
Jeśli nie masz pewności, jak się za to zabrać, zawsze możesz poprosić o pomoc profesjonalistę :)
Leelebijou, wystarczy po prostu podejść do tego odpowiedzialnie i odpowiednio ustawić się przy dziecku, żeby mogło bezpiecznie rzucać piłkę czy patyk. Swoją odpowiedź opieram na tym, co napisała autorka wątku – o psie, który sam zachęca dziecko do zabawy. To dwie pieczenie na jednym ogniu: porządna dawka ruchu dla psa i odpowiedź na jego potrzeby. Takie jest moje podejście i stosuję je od bardzo dawna, żeby psy były super przyjazne wobec dzieciaków, i to się u mnie świetnie sprawdza. Tymczasem życzę miłego dnia. Mam sporo roboty.
