Pies ciągnie na smyczy do innych psów

Dzień dobry

Wcześniej miałem ten sam problem co Wy – mój pies nie chciał słuchać i nie reagował na komendy.

Dlatego postanowiłem poszukać metody, żeby temu zaradzić, i trafiłem na ten kurs. Kupiłem go za około 1100 zł. Na początku myślałem, że to jakieś oszustwo, ale po kilku tygodniach zauważyłem ogromną zmianę. Dziękuję osobie, która stworzyła to szkolenie – bardzo mi pomogło i na pewno pomoże też innym.

Oto to szkolenie:

Jak mieć posłusznego psa

Jak wychować szczeniaka na radosnego i bezproblemowego psa, dbając przy tym o jego prawidłowy rozwój

https://1tpe.net/go.php?dat=YXplcnR5NjgucGF1bGluZWQuMg==&tk=

Dowiedziałem się też, że nie powinno się karać psa, a raczej skupiać na tym, co robi dobrze: pozytywne szkolenie – "dobry pies", "brawo" i od czasu do czasu jakiś smaczek czy zabawka.

Inna rzecz, którą robię na spacerach, to proszę go, żeby usiadł – to takie małe ćwiczenie, dzięki któremu uczy się słuchać poleceń.

Zachęcam też mojego psiaka do zabawy patykiem, rzucam mu go, a on jest cały happy, że może po niego pobiec.

No tak, okres dojrzewania u psa to nie jest łatwy czas, ale z czasem wszystko się ułoży.

Dla niej też wszystkie inne psiaki to kumple i kumpele. Szkolenie daje jej sporo pozytywów, no i mi zresztą też.

Jasne, jak widzi innego psa, to wciąż ciągnie, żeby do niego podejść, ale poza tym na spacerach jest już o niebo lepiej. Wiadomo, że taki ciągnący psiak potrafi nieźle zmęczyć, a jak mój zobaczy kota, to już w ogóle jest szał.

To pies myśliwski, więc ciągle węszy i interesuje go wszystko na drodze.

Od małego mój pies ma i szelki, i obrożę. Ludzie mi mówili, że do szkolenia i na spacery lepsza jest obroża, bo w szelkach pies czuje, że może sobie pozwolić na ciągnięcie. Ale nie czułam się komfortowo, przypinając smycz do obroży przy tym jego ciągnięciu – nie chciałam, żeby zrobił sobie krzywdę w gardło.

Jednak na szkoleniu wymagają obroży, więc skoro teren był zamknięty, odważyłam się spróbować. Z czasem przyzwyczaiłam się do przypinania smyczy do obroży także na ulicy, bo dzięki szkółce nabrałam pewności siebie.

Mój pies jest teraz w fazie buntu, więc robi dokładnie na odwrót, niż proszę. Ma te swoje małe kryzysy w stylu „ja tu rządzę” i buntuje się, jak mu na coś nie pozwalam... więc to trudny etap. Ale nie daję sobie wejść na głowę, bo chcę mu pokazać, że to ja tu decyduję, a nie on.

Dzień dobry Dianodhr

Ja też mam 11-miesięcznego psa i od miesięcy strasznie ciągnie na smyczy.

To straszny uparciuch.

Od 2 miesięcy chodzimy na szkolenie i widzę poprawę, bo uczą go tam komendy „zostań”. Uczy się cierpliwości. Chodzimy dwa razy w tygodniu.

Mój pies ma właśnie tę samą manierę co u Pana/Pani, Dianodhr – cały czas chce podbiegać do innych psów. Nie dawałam już rady, bo ma niesamowitą siłę.

Różnica polega na tym, że ja trochę boję się agresywnych psów, zwłaszcza gdy nie są na smyczy, i miałam pewne opory przed tym, żeby mój pies tak sam z siebie lgnął do dużych psów.

Przeczytałam w internecie, że zbyt krótka smycz nie jest dobra, bo pies czuje napięcie i przez to ciągnie jeszcze bardziej. Wpadłam więc na pewien pomysł – połączyłam dwie smycze ze sobą. Miałam jeszcze smycz po moim poprzednim psie i tę obecną mojego 11-miesięcznego szczeniaka.

Odkąd tak robię i daję mu więcej luzu, zauważyłam, że pies zaczął mniej ciągnąć.

W sytuacjach, gdy nie chcecie, żeby doszło do zabawy, koniecznie musicie wyrobić sobie nawyk pilnowania odpowiedniego ustawienia wszystkich uczestników. Jeśli ustawicie się tak, żeby stworzyć barierę między wami a „obiektem pożądania” (czyli tym drugim psem), to psiak nie będzie miał innego wyjścia i po prostu odpuści...

@Dianodhr, skoro masz okazję widywać inne psy codziennie rano, to o ile dobrze rozumiem, powinieneś wykorzystać ten moment, żeby zacząć ćwiczenia.

Też tak robię z moim szczeniakiem – wieczorem, jak idziemy spotkać się z psimi kumplami na zabawę, staram się go chwilę potrzymać na smyczy w miarę spokojnie (dopiero zaczynamy) i wymagam od niego „stop” (zatrzymania i siadu), zanim go puszczę.

Na ulicy różnie to u nas wygląda – czasem podchodzimy się przywitać, a czasem nie. Nie zawsze jest łatwo z psem, który myśli tylko o zabawie.

Może dobrze by było wrócić trochę do podstaw na początku. Jeśli z pewnej odległości pies zachowuje spokój, to już jest super, macie jakąś bazę. Teraz trzeba popracować nad zmniejszaniem tego dystansu. Najlepiej byłoby mieć kogoś do pomocy, ale wiadomo, że to nie zawsze możliwe. Bez pomocników jest trudniej, trzeba być strategicznym. Obserwuj, gdzie spacerują ludzie, ustaw się kawałek dalej i powoli zmniejszaj odległość.

Jeśli przez przypadek mieszkasz w moich stronach, to chętnie pomogę i „popozoruję”, ale wątpię, żeby tak było.

Tak, dokładnie!

Chociaż zdarzało się, że inne psiaki, które w ogóle nie miały ochoty na zabawy, stawiały go do pionu.

Czasem spacerujemy też bez smyczy albo na smyczy ze starszymi psami – jak tylko wyczuje, jaki dany pies ma charakter, to się dostosowuje, więc tutaj nie ma problemu.

Ale dopóki nie zna psa, to po prostu musi podejść i sprawdzić, co i jak...

Wciąż jest bardzo nastawiony na zabawę i taki naiwny w stylu „wszystkie psy to moi kumple” (na szczęście nie miał jeszcze żadnych złych przygód!).