Pomoc - guz

U naszego psa guz był nieoperacyjny. No, w zasadzie była jedna opcja – operacja polegająca na usunięciu połowy nosa... To był tak rzadki nowotwór, że weterynarze byli gotowi operować go za darmo. Podziękowaliśmy – nasz pies to nie królik doświadczalny!

Chodzi o to, że zwierzęta nie pokazują cierpienia. Kiedy już widać, że je boli, to znaczy, że ból doszedł do stadium nie do zniesienia.

Nasz psiak żył normalnie, nie widzieliśmy, żeby cierpiał, ale w rzeczywistości bardzo go bolało. Próbował nas gryźć, gdy tylko dotykaliśmy jego nosa.

Ale skoro jakoś sobie radził, nie myśleliśmy o eutanazji. Prawdę mówiąc, jego stan pogorszył się błyskawicznie – wieczorem czuł się dobrze, a następnego ranka potwornie cierpiał. Przy każdym najmniejszym ruchu wył z bólu.

Fakt jest taki, że przez to nagłe pogorszenie nie mogliśmy niczego przewidzieć. Ale naprawdę, gdyby stan pogarszał się wolniej, nie czekalibyśmy do ostatniej chwili.

My mieliśmy więcej czasu, żeby oswoić się z tą myślą, bo wiedzieliśmy o guzie od dłuższego czasu. Byliśmy przygotowani. U Was dzieje się to nagle, co jest znacznie trudniejsze do zaakceptowania.

Myślę jednak, że najlepszym rozwiązaniem jest nie czekać do ostatniego momentu, żeby wszystko odbyło się w jak najlepszych warunkach. I przede wszystkim warto znaleźć weterynarza, który przeprowadzi zabieg w domu. To oczywiście straszny cios w danej chwili, ale później pomoże Wam świadomość, że zrobiliście dla niego wszystko, co najlepsze.

Dzień dobry, Twoja sytuacja jest bardzo trudna i szczerze współczuję Tobie oraz małemu Snowby’emu.

Jedyne, co mogę Ci doradzić, to żeby nie zmniejszać mu dawek leków. One są po to, by pomóc mu jak najlepiej znosić nowotwór, a ich odstawienie mogłoby tylko pogorszyć sytuację.

Poza Twoim w pełni zrozumiałym pragnieniem, by zatrzymać Snowby’ego przy sobie jak najdłużej, musisz brać pod uwagę komfort życia Twojego psa. Jeśli zacznie mieć problemy z piciem, jedzeniem czy wstawaniem, będzie mu bardzo ciężko funkcjonować.

W każdym razie nie możesz mieć do siebie pretensji – przeżył już ponad 9 lat u boku kochającej właścicielki, a to nie każdemu psu jest dane.

Dużo siły życzę.

Lucas

Zobaczysz po jego spojrzeniu, kiedy nadejdzie ten moment, gdy leczenie paliatywne przestanie już wystarczać.

Może będę zbyt bezpośrednia (a nawet na pewno), ale chcę być szczera.

Tak jak powiedział Ci weterynarz, to już koniec. Twój pies na pewno cierpi, inaczej nie dostawałby tak silnych leków. Myślę, że trzeba pomyśleć o nim i pozwolić mu odejść w jak najlepszych warunkach – czyli w domu. Ale nie wolno czekać do ostatniej chwili, bo wtedy wszystko odbędzie się w nagłym pośpiechu i nie będzie tak, jak powinno.

Znajdź weterynarza, który zgodzi się przyjechać do domu i umów się z nim jak najszybciej. Szczerze mówiąc, dziwi mnie, że masz problem ze znalezieniem lekarza, który by to zrobił. My przy naszym ostatnim psie (też miał nowotwór nosa) nie mogliśmy tego zorganizować tylko dlatego, że to była nagła sytuacja zaraz po otwarciu lecznicy. Gdybyśmy byli umówieni na konkretną godzinę, wet przyjechałby do nas do domu.

Piszę to tak chłodno nie dlatego, że chcę być złośliwa, po prostu nie umiem ująć tego inaczej.

Wiem, co to znaczy stracić psa, mój poprzedni pupil zmarł mi na rękach. To niezwykle trudne chwile, ale niestety nieuniknione.

Szokujące???

To zależy, jak na to spojrzeć... Dla Ciebie na pewno jest to szokujące, ale patrząc na to racjonalnie, przy jego chorobie... on po prostu musi być bardzo zmęczony...

Nie zmniejszajcie mu dawki leków.

Kortyzon i morfina, choć mogą go trochę osłabiać, sprawiają, że przynajmniej nie cierpi.

Tak mi przykro z powodu Was i Waszego psiaka. Wykorzystajcie ten czas, który Wam pozostał, żeby dawać mu wszystko, co kocha: mięsko, ciasteczka, śpijcie z nim... słowem, róbcie wszystko, na co macie ochotę, żeby go porozpieszczać.

W takich sytuacjach wszyscy analizujemy wszystko po sto razy, zastanawiając się, co można było zrobić inaczej, co przeoczyliśmy, co mogłoby go jeszcze uratować... niestety życie jest niesprawiedliwe, a choroba nie wybiera między dobrymi a złymi.

Dużo siły dla Was i pogłaszczcie ode mnie swojego pyszczka.

Czyli to nie jest nic niepokojącego, że on tak leży przez cały dzień?