Regres: Mój pies znowu załatwia się w mieszkaniu

Nie, nie karz go za każdym razem, gdy wskakuje na kanapę, bo inaczej wasza relacja będzie oparta na konflikcie i zacznie się walka o to, kto pierwszy straci cierpliwość – a w tę gierkę psy są mistrzami świata^^.

Powiedz mu stanowcze „nie” dokładnie w momencie, gdy ma zamiar wskoczyć, a nie wtedy, gdy już zaczyna to robić. Trzeba go wyhamować wcześniej, nawet jeśli musisz stanąć między nim a kanapą.

Jeśli nawet wtedy cię nie słucha, to należałoby zacząć od nauki posłuszeństwa poprzez nagradzanie go za to, co robi dobrze.

Żeby nauczyć go posłuszeństwa, trzeba też codziennie robić krótkie sesje treningowe, powtarzając to, co już umie, czyli „siad”, „leżeć”, „stój” i ucząc go nowych rzeczy, jak „na miejsce” czy „zostań”. Porządne „siad” czy „leżeć” to nie tylko dwie sekundy, pies musi wytrzymać w tej pozycji coraz dłużej.

Sesje powinny być krótkie, 10 minut wystarczy, ale ważne, żeby były powtarzane codziennie. Przede wszystkim nie wolno się denerwować, za to trzeba porządnie nagradzać dobrze wykonane komendy – zabawą, smaczkami albo pieszczotami. Każdą sesję kończ komendą, którą pies dobrze zna, i zróbcie sobie fajną zabawę przed i po treningu.

Szelki z kółkiem na klatce piersiowej (typu easy-walk), które uniemożliwiają psu ciągnięcie, są bardzo skuteczne. Mi osobiście szelki True Love bardzo pomogły, kiedy miałam złamaną nogę, a moja sunia wciąż ciągnęła. Przy obroży zaciskowej pies może się tylko bardziej zaciąć, zwłaszcza jeśli ma silny charakter i jest uparty.

Włożenie poduszek do legowiska to wciąż nie to samo pod względem wygody co kanapa czy łóżko.

Sama wymieniłam legowisko mojej suni, do którego prawie w ogóle nie wchodziła, na takie coś:

https://www.amazon.fr/Pawhut-Pieds-Chien-Animal-Marine/dp/B07CPQ8FXL/ref=sr_1_24?s=pet-supplies&ie=UTF8&qid=1544623543&sr=1-24&keywords=pawhut

Jest wygodne, mięciutkie i nie styka się bezpośrednio z zimną podłogą. Jestem naprawdę zadowolona z tego psiego łóżka, a do tego materiał łatwo się zdejmuje, można go prać w pralce i szybko schnie.

Spróbuję go nagrodzić, jeśli sam zejdzie.

Zamiast ciągle go karać, lepiej naucz go schodzenia z kanapy. Będzie to oznaczało, że może na nią wchodzić, ale jeśli zrozumie, że za zejście dostanie smaczka, to następnym razem zrobi to znacznie chętniej ^^ A czy to jego wskakiwanie na kanapę nie jest przypadkiem zachętą do zabawy?

Jak mówię mu „nie”, to muszę go ściągać, bo inaczej próbuje mi zjeść zegarek (ten mały urwis)

Jest uparty, naprawdę straszny z niego uparciuch.

Dołożyliśmy mu więcej poduszek do legowiska, żeby było mu wygodniej.

Jak myślicie, powinnam go karać właściwie za każdym razem, kiedy próbuje?

Problem polega na tym, że na początku daje się zaprowadzić do łazienki, ale po pewnym czasie ma już dosyć i zaczyna warczeć...

Jeśli chodzi o obrożę, to aż mnie serce boli, więc na razie zostajemy przy tej zwykłej. Zastosujemy się do rad behawiorysty i spróbujemy z obrożą zaciskową, jeśli naprawdę nie będzie chciał słuchać.

Zamiast używać obroży zaciskowej, która sprawia mu ból, lepiej wypróbuj szelki typu easy walk.

Nie jestem pewien, czy on zrozumie, że został zamknięty właśnie za to, że wskoczył na kanapę.

Dając karę raz na trzy wybryki, pies może zrozumie tylko ten ostatni – i to pod warunkiem, że kara nastąpi natychmiast w momencie, gdy to zrobił – ale przy pozostałych przewinieniach w ogóle nie połączy faktów.

Może warto kupić mu legowisko, które będzie dla niego dużo wygodniejsze niż obecne? Skoro przez kilka miesięcy mógł korzystać z łóżka i kanapy, to na pewno jest teraz sfrustrowany tym, że już nie może tam wchodzić. To zajmie trochę czasu.

A kiedy mówicie mu „nie!”, w momencie gdy chce wskoczyć na kanapę, to was nie słucha?

I jak on reaguje, gdy każecie mu zejść? Schodzi sam, czy musicie go łapać, żeby go zestawić?

Koniec z załatwianiem się w domu, to świetna wiadomość! Zamontowaliśmy klapkę, więc wychodzi, kiedy chce i jest super.

ALE, no właśnie, zawsze jest jakieś „ale”... ten pies jest niesamowicie uparty!

Znowu zaczął wskakiwać na kanapę... musimy go karać (dostaje 10-15 minut w łazience), a jak go wypuszczamy, to robi to samo... i tak w kółko. W piątek wieczorem odstawiał to tak długo, aż w końcu przedzieliłem pokój na pół. I wcale nie było lepiej – szczekał w pokoju bez przerwy... Powiem wam, że aż musiałem wyjść z domu, żeby trochę odetchnąć.

Znowu zaczął się siłować i ciągnąć na smyczy, więc za radą trenera używamy obroży zaciskowej.

To ciągła walka. Staramy się być konsekwentni i zachować spokój, bo przecież nie ma sensu się denerwować, wręcz przeciwnie, ale jest naprawdę ciężko...

Jeśli macie jakieś dodatkowe rady, to chętnie przyjmę każdą wskazówkę.

Mel1 trafiła w samo sedno, tak mi się wydaje. Szczęśliwy, a przede wszystkim zrównoważony pies to taki, który zna swoje miejsce – po prostu psie miejsce!

Pewnie czuje się teraz trochę dziwnie, widząc, że nie może już zajmować tej niemal ludzkiej pozycji, którą miał wcześniej w domu.

Musicie być konsekwentni w swoich wymaganiach (koniec z wchodzeniem na łóżko, kanapę itp.). To zajmie trochę czasu, ale powinien w końcu zrozumieć, że zasady „gry” się zmieniły.