Relacje partnera z psem - problem

Rozstań się z partnerem, a nie z psem, który niczemu nie jest winien.

Człowiek może przemyśleć swoje zachowanie i się zmienić, zwierzę nie. Jeśli on nie chce nad sobą pracować i w dodatku bije

twojego psa... to dla mnie dowód, że ciebie też nie szanuje.

Dzień dobry, czy próbowałaś porozmawiać ze swoim partnerem? Myślę, że to bardziej problem w relacji niż problem z psem. Radzenie Ci, żebyś od razu się go pozbyła, to jednak trochę zbyt pochopna decyzja. Spróbuj raczej spokojnie z nim pogadać, bez nerwów, przygotowując sobie wcześniej solidne argumenty.

Wszyscy na tym skorzystają.

Jeśli Twój partner zaniedbuje psa (brak spacerów, karmienia...), Twój border nie ma szans uznać go za swój autorytet czy przewodnika. A jeśli do tego dochodzi przemoc... pies w naturalny sposób zacznie odpowiadać agresją. „Strach prowadzi do gniewu, gniew do przemocy, a przemoc do nienawiści”.

Czy on w ogóle chciał tego psa? Jeśli musisz wybierać między nimi dwoma, zatrzymaj psa. W takiej sytuacji najlepiej po prostu odejść... Wyobrażasz sobie, co by było, gdyby tak samo traktował dziecko?

Mnie też, Mel, tknęło to zdanie o „pogryzieniu przez psa i przemocy ze strony partnera jako skutku”. Jeśli partner jest agresywny wobec psa, to nic dziwnego, że pies gryzie!

Zgadzam się z Tobą w stu procentach, Mel. Co on wyprawia z tym psem pod Twoją nieobecność...?

Nie pozwoliłabym, żeby ktokolwiek znęcał się nad moimi psami. Poza tym nie wyobrażam sobie bycia z kimś, kto potrafi być agresywny wobec zwierząt – nie widziałabym takiej osoby jako przyszłego ojca moich dzieci, ani sama nie czułabym się przy niej bezpiecznie (choć to oczywiście zależy od tego, jak ta agresja dokładnie wygląda...).

Zabrałabym stamtąd psa i to szybko. Zanim zaczną się u niego problemy z agresją, na przykład wobec mężczyzn. Na razie piszesz, że jest kochany dla Ciebie, na zewnątrz itd... Ale jak w końcu pęknie, jak Twój partner dalej będzie go krzywdził i pies będzie musiał żyć w takim napięciu przez większość dnia... to psychika mu siądzie, i to całkiem słusznie.

Jedyne, co zapamiętałam z Twojego pierwszego posta, to to, że Twój partner był agresywny wobec psa, i to w Twojej obecności! Tak przynajmniej wynika z Twojego opisu.

To jak on się zachowuje wobec psa, kiedy Cię nie ma??

Jeśli pies zaczął na niego warczeć, a nawet go ugryzł, to nie stało się to tylko dlatego, że Twój partner go ignoruje i nie daje mu jeść. Ignorancja rodzi ignorancję, co nie? Przemoc rodzi przemoc.

Dla mnie rada jest prosta: pogoń faceta i żyj sobie spokojnie z psem. Znajdziesz innego partnera, który pokocha i Ciebie, i Twojego psa.

Może nie jestem najlepszym doradcą jako zatwardziała singielka 😅 ale dla mnie sprawa jest krótka: każdy, kto pozwala sobie na agresję wobec mojego psa, wylatuje natychmiast! Nieważne, czy to znajomi, rodzina, czy partner – dla mnie to powód do zerwania.

Ale każdy sam decyduje, gdzie stawia granicę.

Zastanawiam się też, czy twój partner tak naprawdę chciał psa. Jeśli go nie chciał, a to była głównie Twoja decyzja, to po prostu się „odangażował” (pewnie nie ma takiego słowa, lol), ale nie powinien się teraz dziwić, że jego relacja z psem się sypie, a przy okazji pogarsza się też wasza relacja.

Zwłaszcza że border to bardzo wrażliwy pies – on czuje, że twój partner w ogóle go nie kocha, a jeśli dochodzi do tego jeszcze przemoc, to nie widzę w tym niczego dobrego.

Szczerze mówiąc, w tej sytuacji trudno o jakąś radę, bo możesz próbować go zmobilizować czy skłonić do reakcji, ale jeśli on sam nie będzie chciał nic zmienić, to nic się nie ruszy.

Dzień dobry,

Wczorajsze ugryzienie wiele mówi o napięciu, jakie panuje między Pani psem a partnerem. Zresztą, kiedy pies gryzie, standardowo powinno się udać na wizytę kontrolną do weterynarza w celu obserwacji psa gryzącego. Jeśli Pani partner przestał lubić zwierzę, należałoby zrozumieć, co leży u podstaw tej zmiany i rozwiązać problem u źródła. Niezależnie od przyczyny, partner nie powinien być „złośliwy” wobec psa. Nie może być tak, że jedyne interakcje, jakie z nim ma, to karcenie go. W najgorszym wypadku partner musi nauczyć się ignorować psa, choć nie zawsze jest to proste, ponieważ pies staje się przez to sfrustrowany i, jak Pani widzi, problem stopniowo się pogłębia. Szkoda by było, gdyby przez taką atmosferę piesek musiał zostać uśpiony, jeśli któregoś dnia sprawy zajdą za daleko.

Najlepszym rozwiązaniem na ten moment byłoby skorzystanie z usług petsittera. Pozwoliłoby to zapewnić psu zajęcie oraz zmęczyć go psychicznie i fizycznie. Dzięki temu będzie miał zapewnione interakcje w ciągu dnia. Warto spróbować kontaktu z mężczyznami, którzy będą się z nim bawić, aby nie kojarzył on mężczyzny wyłącznie z czymś złym (karą).

Zachęcam do zakupu zabawek interaktywnych, takich jak maty węchowe czy piłki-smakule, które wydzielają karmę podczas zabawy. To zajmie psa na dłuższy czas, dzięki czemu nie będzie już „zaczepiał” Pani partnera, by zwrócić na siebie uwagę, a napięcie nieco opadnie.

Jeśli chodzi o kwestię karmienia, istnieją automatyczne dozowniki karmy, jeśli ten problem jest bardzo uciążliwy. Takie urządzenia bywają jednak drogie (około 450 zł). Niemniej jednak, jeśli zatrudni Pani petsittera, proszę go poprosić, aby przed wyjściem wsypał karmę do maty węchowej lub miski spowalniającej jedzenie. To zajmie psa na nieco dłużej.

Powodzenia,

Pozdrawiam serdecznie,

Solène

Zaczyna się od psa,

a potem przychodzą dzieci...

Powodzenia!

Ojej, sytuacja jest naprawdę skomplikowana i bardzo trudno tu coś doradzić.

O ile dobrze zrozumiałam, wzięliście tego psa we dwójkę i na początku twój partner bez problemu się angażował. Z czasem jednak sytuacja się zmieniła i teraz twój facet w ogóle nie zajmuje się psem, wręcz go zaniedbuje (bo jeśli się psa nie wyprowadza i nie karmi, to jest to już po prostu zaniedbanie).

Czy twój partner tak naprawdę chciał tego psa, czy może zrobił to tylko po to, żeby sprawić ci przyjemność? To by wyjaśniało, dlaczego teraz zupełnie go olewa – może uważa, że to „twój” pies i że sama powinnaś się nim zajmować.

Jeśli chodzi o to, że pies na niego warczy, a nawet go gryzie – tu nie trzeba szukać daleko. Partner przestał być dla psa przewodnikiem. Do tego twój pies doskonale wyczuwa twoje nastawienie do partnera. Kiedy wracasz z pracy i widzisz, że pies nie dostał jeść ani nie był na spacerze, pewnie nie tryskasz humorem 😉 Ja w każdym razie na pewno bym nie była i wyraźnie dałabym to po sobie poznać.

Tak jak pisałam wyżej, wpadacie w błędne koło – warczenie, krzyczenie na psa, gryzienie czy podszczypywanie, agresja wobec psa... Problem polega na tym, że pies może pewnego dnia naprawdę poważnie ugryźć bez żadnego ostrzeżenia, a dodatkowo może zacząć kojarzyć wszystkich mężczyzn z takim zachowaniem.

Niestety, tylko ty możesz zdecydować, jakie rozwiązanie będzie najlepsze dla ciebie i dla twojego psa.