Szukam waszych doświadczeń z operacją więzadeł krzyżowych

A jednak przeszło mi to przez myśl 😅

Właśnie dlatego wolałam się wycofać. Planowałam to jeszcze przed wypadkiem Cortexa, ale nie chciałam ryzykować jego powrotu do zdrowia – jego dobro jest teraz najważniejsze.

„Chyba go uduszę!”

A nie! Nawet myśleć tak nie wolno! 😁

W sumie im więcej o tym myślę, tym bardziej dochodzę do wniosku, że rozsądniej będzie poczekać, aż wyzdrowieje, zanim zdecydujemy się na kolejną adopcję! 🙄

Nawet mi nie mów, myślałem, że to jakiś kiepski żart 😑 to jest aż tak absurdalne, że wygląda wręcz jak z kreskówki 😩

Ale pech...

W trakcie rekonwalescencji 😥

Chyba właśnie zrozumiałem, o co chodzi… Cortex piszczy od samego rana (mimo że wszystko u niego w porządku). Spotkałem sąsiada, który w rozmowie wspomniał, że jego suczka ma cieczkę 😑 No i teraz już lepiej rozumiem, co się dzieje z moim psem, ale nie sądziłem, że u takiego młodziaka to już się zacznie 🥵

Dobry wieczór i dziękuję za podzielenie się swoim doświadczeniem. Proponowano mi zabieg TPLO, ale uznałam, że to zbyt inwazyjna procedura dla szczeniaka. Kiedy zaproponowano mi metodę FLO (wyjaśniając ryzyko: odrzucenie implantu, puszczenie szwu, a nawet to, że drugie więzadło może strzelić...), zdecydowałam się na nią i teraz ściśle trzymam się protokołu zaleconego przez weterynarza – obowiązuje nas absolutny odpoczynek. Do czasu zdjęcia szwów piesek może chodzić po domu, ale bez biegania, schodów, skakania czy gwałtownych ruchów. Od dzisiaj rana zaczął powoli obciążać łapkę, a ja robię mu delikatne masaże. Mam wielką nadzieję, że wszystko będzie dobrze, ale pilnuję łobuza na każdym kroku.

Mam nadzieję, że u Pana/Pani suczki sytuacja nadal będzie rozwijać się pomyślnie.

Cześć!

My zdecydowaliśmy się na zabieg TPLO z płytką i śrubami. Według weterynarzy, u których byliśmy, to o wiele pewniejsza metoda, zwłaszcza że mamy 2-letnią stafficzkę. Muszę powiedzieć, że wcale nie żałujemy – mała stawała na łapie już 8 godzin po operacji. Dzisiaj, 4 tygodnie później, kość ładnie się zrasta i sunia w ogóle już nie kuleje. Spacerujemy łącznie 45 minut dziennie (3x po 15 minut + dwa krótkie wyjścia po 5 minut rano i wieczorem).

Moja rada: odpoczynek to podstawa, a mata węchowa bardzo nam pomaga wyciszyć psa. Najbardziej trzeba uważać, żeby psiak nie przeciążał za mocno drugiej łapy, bo wtedy drugie więzadło też może strzelić... Ale nam weterynarz zawsze powtarzał, żeby mimo wszystko wychodzić choćby na te 5-10 minut, żeby mięśnie nie zanikły, oczywiście pod warunkiem, że pies podpiera się tą operowaną łapą. Pamiętaj też o mniejszych porcjach karmy, bo przy mniejszej ilości ruchu łatwo o dodatkowe kilogramy. U nas sunia dość szybko przyzwyczaiła się do tego trybu i nie daje nam za bardzo popalić.

Powodzenia i dużo siły na czas rekonwalescencji (to niestety bardzo długo trwa).

Padam na kolana (bez słabych żartów 🤣), panicz był strasznym przylepą przez pierwsze dwa dni (pewnie czuł mój stres), a ja, wielka stresantka, w ogóle nie spałam, żeby mieć go na oku (niech żyje Xbox i Dragon’s Dogma) – nie odpalałam konsoli chyba z 5 lat, haha

Tak, cieszę się, że już daje sobie radę sam, bo to żadna frajda ani dla niego (ani dla mnie), kiedy musiałam mu pomagać w utrzymaniu pozycji XD

Żadnych problemów, jeszcze tego samego wieczoru walnął klocka 🍑, apetyt ma świetny, może nawet za bardzo 😂😂

U mnie w porządku, dzięki ^^ A Ty jak się trzymasz, nie jesteś zbyt wykończona?

Dobrze wiedzieć, że możesz odstawić jeden z nich! I super, że rana ładnie wygląda, to dobry znak. To na pewno ogromna ulga, że sam się już załatwia. Nie ma żadnych problemów z wypróżnianiem po operacji?