Mój szczeniak na mnie szczeka, kiedy go karcę – co robić?

Twój weterynarz źle ci doradził i przydałaby mu się powtórka z etologii.

**** chwyta swoje młode za kark tylko w pierwszych dniach ich życia i to wyłącznie po to, żeby je przenieść, a nigdy po to, żeby je karcić. Zatem branie szczeniaka za kark i potrząsanie nim „tak jak robiłaby to matka” jest błędem, a mimo to ten mit jest wciąż bardzo rozpowszechniony. Matka zaczyna karcić szczenięta później, gdy są już bardziej sprawne ruchowo, i robi to poprzez warczenie lub delikatne podgryzanie.

Pozycja uległości, którą ci zasugerowano, również jest bardzo złym pomysłem i została użyta zupełnie nie na miejscu. To, co robisz, jest dla twojego szczeniaka czystą agresją. Pies przyjmuje taką pozycję z własnej inicjatywy, kiedy sam decyduje się na sygnał uspokajający. Jeśli to ty decydujesz za niego, ten przekaz traci sens. Wyobraź sobie taką scenę: nieznajomy na ulicy łapie cię za ręce bez ostrzeżenia i zmusza, żebyś podniósł je do góry. Pomyślisz sobie: „Co to za wariat, czego on ode mnie chce?”, a twoje zdziwienie i irytacja będą w pełni uzasadnione. A teraz inna sytuacja: jesteś w banku podczas napadu. Sam podnosisz ręce, żeby zasygnalizować napastnikowi, że nie będziesz nic próbować. W tej sytuacji świadomie ulegasz agresorowi. W waszym przypadku pies czuje się dokładnie tak, jak w tej pierwszej sytuacji.

Zastanów się więc nad swoim sposobem karania szczeniaka, a przede wszystkim przeanalizuj, dlaczego i kiedy to robisz. Czy to faktycznie „psoty” wynikające tylko z twojej ludzkiej interpretacji? Czy może to skutek tego, że źle przewidziałeś sytuację lub nie wytłumaczyłeś psu, jakiego zachowania od niego oczekujesz? Czy to na pewno sprawiedliwe i odpowiednie...?