Mój szczeniak szczeka i warczy na mnie, kiedy mówię mu „nie”

No właśnie! Trzeba było użyć cudzysłowu, żeby uniknąć zamieszania ^^ (swoją drogą widzę, że opcja „cytuj” wstawia tekst tak, że w ogóle nie widać, że to cytat – nie wiem, czy to jasne, ale chyba jest jakiś błąd w wyświetlaniu!)

A skoro piszesz, że masz podobną sytuację co autor, pomyśleliśmy, że to ten sam problem.

Może najlepiej będzie, jeśli założysz swój własny wątek i opiszesz w nim dokładnie, co się dzieje :)

Jak niby miałby nabrać złych nawyków jeszcze u hodowcy? Twój szczeniak zachowuje się po prostu jak każdy maluch, który nie odebrał jeszcze żadnego wychowania. To Ty musisz teraz wykonać tę pracę. Zadbaj o to, żeby to, co zakazane, nie było dla niego dostępne. Baw się z nim, ucz go tego, czego od niego oczekujesz. W razie potrzeby poproś o pomoc profesjonalistę. 

Dla małego szczeniaka wszystko jest zabawą.

Warczenie to element tej zabawy, to tylko takie udawanie, tak samo jak atakowanie poduszek czy polowanie na skarpetki.

Gryzie was też dla zabawy, po prostu bawi się w zapasy.

Słowo „nie” może być przez niego nawet odbierane jako kolejna zachęta do dokazywania.

Nie ma sensu łapać go za kark.

Jedynym sposobem, żeby dać mu do zrozumienia, że wam się to nie podoba, jest nieuczestniczenie w zabawie, czyli całkowite ignorowanie go.

Udajecie, że nie widzicie ani skarpetki, ani poduszki (wiem, to bywa trudne 😅).

A jednocześnie pokazujcie mu, czym i w jaki sposób może się bawić.

Dzień dobry, zostawiłem Panu/Pani wiadomość.

Pozdrawiam

Ojej, ale błąd ortograficzny... „co o tym myślą”...

* ZABAWA to absolutna konieczność dla prawidłowego rozwoju mózgu każdego młodego zwierzaka na ziemi,

jeśli nie masz w domu innego psa, to Twoim obowiązkiem jest spędzanie mnóstwa czasu na zabawie ze szczeniakiem

tyle że to nie on ma decydować gdzie, kiedy i jak

Więc gdy wymusza na Tobie uwagę tak jak teraz, po prostu go zignoruj,

ale gdy tylko się uspokoi, przyjdź i Ty zaproś go do zabawy: w zapasy, w przeciąganie, w szukanie schowanej zabawki itp.,

to jest jego prawdziwa POTRZEBA

Co jest czyje?

Pamiętam szczeniaka, który świetnie reagował, gdy mówiłam „to moje” – od razu puszczał, ale to nie była najlepsza metoda.

Najlepiej będzie, jeśli położysz przed nim 3 atrakcyjne przedmioty, z których jeden to jego zabawka. TY bierzesz np. poduszkę i mówisz: „Dla [Twoje imię]!” (oczywiście wstaw swoje imię), drugi przedmiot bierzesz i dajesz innemu członkowi rodziny: „Dla Pawła!”, a trzeci przedmiot – jego zabawkę – dajesz jemu: „Dla [Imię psa]!” + „Dobry pies!” (użyj oczywiście imienia swojego psiaka).

Chodzi o to, żeby zaczął rozumieć, że nie wszystko, co wpadnie mu w pyszczek, należy do niego i że tak naprawdę wolno mu brać TYLKO to, co zostało wyznaczone jako jego.

Kiedy musisz coś mu odebrać, a on nie chce puścić, wyprostuj się i podchodź do malucha małymi kroczkami, lekko tupiąc, aż zmusisz go do wycofania się pod ścianę. Gdy nie będzie miał już drogi ucieczki, przybliżaj się centymetr po centymetrze, aż odpuści (na początku może to trochę potrwać, ale musisz wygrać ten psychologiczny pojedynek). Następnie przytrzymaj ten przedmiot między stopami przez kilka dobrych sekund (to, co znajduje się między łapami psa, należy do niego, więc trzymanie czegoś między stopami to dla niego zrozumiały sposób na pokazanie, że to Twoja własność).