Pies agresywny wobec innych samców

Zgadzam się z tym, co pisze Kainate

Jasne, dzięki!

Proszę was, to jest poważny temat.

Nie lubię tracić czasu, więc zgłoszę to do moderacji!

Właściwie to musisz przyzwyczaić swojego psa do tego, żeby umiał stać nieruchomo w konkretnych sytuacjach, a jednocześnie samemu musisz ruszyć ***** i kręcić się wokół własnego psa, żeby robić za tarczę, gdy tamten drugi szuka luki do ataku.

Podczas tej całej „tarczy” musisz stać prosto i nie krzyczeć, ale możesz mocno tupnąć piętą o ziemię, rzucając przy tym stanowcze „NIE!”.

To bezpieczne dla człowieka, bo pies, który chce dopaść innego psa, nie ma zamiaru atakować ludzi.

Ok, dzięki za te rady! Ale co właściwie trzeba zrobić, gdy dojdzie do spięcia między dwoma samcami? To właśnie przydarzyło nam się dzisiaj rano, kiedy wyszłam z psem.

Wszystko było w porządku, dopóki nie zobaczyliśmy psa, który pędzi w naszą stronę (pobiegł do nas, bo jego właściciel krzyknął do niego „bierz go”!). Próbowałam trzymać mojego psa na dystans, ale to wcale nie jest łatwe, gdy goni was obcy, puszczony luzem pies, którego zupełnie nie znacie! No i kiedy tamten zaczął obwąchiwać ***** mojego psa, Max nawet nie warknął, tylko wysyłał sygnały uspokajające, których tamten najwyraźniej nie zrozumiał, bo nagle bum, bach – tamten rzuca się na mojego niby do zabawy, a mój mu oddaje i zaczęła się jatka! Prosiłam właściciela, żeby zabrał swojego psa, zaczęłam na niego krzyczeć, a on, pękając ze śmiechu, dalej swoje: „atakuj, atakuj, dobry pies!”. W środku aż się we mnie gotowało, ale starałam się zachować spokój, żeby jakoś rozdzielić te psy i kontynuować spacer, który tak miło się zaczął!

W końcu chyba dotarło do niego, że robi się naprawdę groźnie, bo zaczął bić mojego psa! No, ja sobie nie dałam w kaszę dmuchać – nikt nie będzie bił Maxa 😠

Dobra, skoro już po wszystkim, to chciałam was zapytać, jak najlepiej rozdzielać walczące psy lub samce, które skaczą sobie do gardeł?

I jeszcze raz dzięki za wasze rady!

Tak, to absolutnie kluczowa sprawa! Miałam wtedy okazję pokazać Bazylemu kilka razy, że potrafię go obronić, gdy ktoś go atakował. Bo gdy miał około 10 miesięcy, zaczęły go regularnie atakować niekastrowane samce (co nie przytrafiło się moim pozostałym psom).

Z całej mojej trójki jest najmniej „towarzyski”, bo te ataki zostawiły w nim trwały ślad, ale za to słucha mnie najlepiej, jeśli chodzi o interakcje z innymi psami.

Jeśli powiem mu, żeby nie podchodził do jakiegoś psa, nawet gdy biega luzem 50 metrów przede mną, to zatrzymuje się w miejscu i od razu wraca. Jeśli jakiś samiec szuka z nim zwady, a on zaczyna przyjmować postawę obronną i powarkiwać, na moją prośbę odpuszcza i staje za mną (oczywiście muszę zareagować, zanim wybuchnie bójka). Tak samo jest, gdy jakiś zbyt nachalny czy skory do zabawy pies go męczy! Bazyli ufa, że go obronię i polega na mojej ocenie tego, czy inne psy są „bezpieczne”. A wszystko to wypracowaliśmy przy okazji tych 4-5 ataków, podczas których interweniowałam.

Kainate, to co piszesz o tym, że pies musi wiedzieć, że to ty ogarniesz sytuację, przypomniało mi, że od czasu naszych interakcji z Erosem – tym małym chartem, który nie znał psich kodów i męczył Athosa (mimo że ten pozostawał grzeczny) – Athos zobaczył, że kiedy trzyma się blisko mnie, ja pilnuję, żeby tamten pies dał mu spokój. No i w zeszły weekend poszło o niebo lepiej z borderem ze stajni. Nie było idealnie, ale Athos o wiele bardziej go ignorował, mimo że border leżał jakieś 3 metry od nas, gdy zajmowaliśmy się końmi.

Nigdy wcześniej nie mieliśmy okazji „chronić” Athosa przed jakimś namolnym psem, bo to raczej on był tym upierdliwcem, więc może po prostu nie wiedział, że w razie potrzeby my się tym zajmiemy? Nie chcę jeszcze ogłaszać sukcesu, ale myślę, że to też jest jakiś trop, poza całą resztą pracy, którą wykonujemy.