Szczeniak, który nie śpi w nocy

Dziękuję Solène za Twoje rady!

Faktycznie, staramy się teraz podchodzić do tego mniej podręcznikowo i nie przesadzać ze spacerami, żeby jej nie przebodźcować. Śpi już od 3 godzin, więc domyślam się, że była już nieźle zmęczona 😌

Spróbujemy nie wychodzić koniecznie o 1:00 czy 1:30, tylko zrobić ostatni spacer nieco wcześniej i pobawić się z nią, żeby po powrocie mogła się na spokojnie wyciszyć.

Ale to prawda, że po każdym wyjściu bardzo długo zajmuje jej zejście z emocji w domu… Nawet dzisiaj rano (drugi spacer około 10:00), kiedy wróciła, wciąż była mega nakręcona. Mimo że bawimy się z nią też w domu (krótka sesja z szarpakiem) i ćwiczymy komendy, to kiedy jest w takim stanie, trudno jej słuchać…. I ma problem z tym, żeby samej się uspokoić…

„Czekamy, aż się obudzi, żeby wyjść z nią na dwór (co 2-3 h). Zazwyczaj, kiedy tylko trochę się poruszymy, ona się budzi, więc może to nie jest najlepszy moment na spacer...”

Spróbujcie być trochę bardziej instynktowni, a mniej „podręcznikowi” ;-)

Nie wyprowadzajcie jej o konkretnej godzinie albo na określony czas tylko dlatego, że „tak trzeba”.

Jeśli zauważyliście, że każdego wieczoru zasypia np. około 22:00, zadziałajcie z wyprzedzeniem. Wyjdźcie z nią tuż przed tą porą i to na trochę dłużej niż tylko na szybkie siku – tak na dobre 20 minut. Pozwólcie jej się pobawić albo pobawcie się z nią, jeśli widać, że tego potrzebuje (pamiętajcie o STOPNIOWYM wyciszaniu w ciągu ostatnich kilku minut, przestając się z nią bawić...). Gdy już wrócicie do domu, po prostu idźcie spać. Najlepiej będzie pewnie powtórzyć to, co zrobiliście tej nocy: śpijcie z nią w salonie, a potem, jeśli dacie radę, wymknijcie się z pokoju bezszelestnie...

Możecie ewentualnie wstać trochę wcześniej, skoro pora pójścia spać też się przesunęła, jeśli boicie się, że rano zdarzy się w domu jakaś „wpadka”.

Cześć Solène,

Jak mówię, że „całkowicie świruje”, to mam na myśli, że próbuje podgryzać wszystko dookoła, szczeka, próbuje wskakiwać na kanapę czy łóżko i nas podgryzać (szczególnie mojego partnera za nogawki spodni)… Może to trwać nawet od 30 do 45 minut. Na początku z naszej strony nic nie robimy, ignorujemy ją, żeby spróbowała sama się wyciszyć. Interweniujemy dopiero w momencie, gdy zaczyna gryźć np. meble, żeby przekierować jej uwagę na zabawkę. Ale to przekierowanie u nas nie działa…

Wyjścia po 22:00 są naprawdę tylko na załatwienie potrzeb, staramy się wtedy zachować spokój. Mieszkamy w bloku, więc siłą rzeczy musimy z nią schodzić na dół :)

Czekamy, aż sama się obudzi, żeby ją wyprowadzić (co 2-3 godziny). Zazwyczaj, kiedy trochę się ruszamy, to ją wybudza, więc może to nie jest najlepszy moment na wyjście…

Haha, tak, rozumiem, początki najwyraźniej zawsze są trudne 😌

A poza tym zauważyliśmy, że wieczorem, kiedy wracamy z ostatnich spacerów i Tia wraca do domu, to kompletnie jej odbija. Ale tak serio, w ogóle nie może się uspokoić... Dzieje się to głównie wieczorem (na przykład teraz po spacerze o 22:00, a zdarzało się też wcześniej, około 1:00 w nocy). Czy spotkaliście się już z czymś takim? Przyznam, że przy takim zachowaniu sami nie wiemy, jaką postawę przyjąć... 😔

A przecież w ciągu dnia jest kochana... Żadnych przesadnych zachowań, fajnie się wybiega i wydaje się, że czuje się świetnie w swoich łapkach...

Kiedy 11 lat temu pojawiła się u nas Genesys, czechosłowacki wilczak, przez pierwsze dwie czy trzy noce próbowaliśmy zostawiać ją w salonie. Sypialnie mieliśmy na piętrze i wtedy psy miały tam zakaz wstępu (no tak, teraz to już oczywiście śpią na górze 👌)

Tak płakała, że miało się wrażenie, jakby żałośnie wołała „maaaaamaaaa” (naprawdę nie przesadzam, mąż i dzieci mogą to potwierdzić lol). W końcu mąż przespał się z nią na dole przez te parę nocy. I to wystarczyło – zrozumiała, że nie jesteśmy daleko

Cóż, muszę się przyznać, że z czasem na górze wylądowały materace: Jyrkhos chrapie, a Genesys póki co zajęła kanapę 😁

Cześć Tania, tak, mam nadzieję, że nadchodząca noc będzie podobna 🙄

Masz rację, potrzeba czasu, żeby każdy mógł się oswoić z nową sytuacją. Robimy co w naszej mocy, żeby poczuła się u nas jak najlepiej i znalazła swoje miejsce w domu!

Trzeba przyznać, że kiedy pojawia się szczeniak, musi on się najpierw odnaleźć w nowym miejscu, a my razem z nim. Nie ma opiekunów idealnych, każdego dnia uczymy się czegoś nowego. Sam psiak może z kolei zaliczyć mały regres nieco później, stać się takim zbuntowanym nastolatkiem, a i nam mogą zdarzyć się słabsze chwile. Najważniejsze, żeby każdy czuł się w tym wszystkim dobrze.

Dobranoc 👍

Dzień dobry,

Dzięki za Wasze rady! Spróbowałem zastosować kilka z nich zeszłej nocy i wszystko poszło bardzo, bardzo dobrze – zasnęła bardzo łatwo i nie budziła się między 1:00 a 7:00 rano.

Po ostatnim wieczornym spacerze dałem jej spokój, bez żadnych rozpraszaczy, a przed snem zawołałem ją, żeby przyszła położyć się z nami w sypialni (przy zamkniętych drzwiach). Dwa razy próbowała przyjść do mnie do łóżka, ale z mojej strony nie było żadnej reakcji, powiedziałem tylko „nie” i odprowadziłem ją na jej posłanie. Po tym drugim razie już się nie ruszała i zasnęła ✌

Jeśli chodzi o metodę z salonem, to robiliśmy tak wcześniej ze 2-3 razy, bo w sypialni w ogóle nie mogła sobie znaleźć miejsca...