Moja suczka zabiła moją drugą suczkę

Rozdzielanie ich w ciągu dnia, kiedy nie ma Cię w domu, jest w obecnej sytuacji oczywiście konieczne. No i koniecznie pomyśl o kagańcu dla suczki. 

Masz dwa psy z tendencją do dominacji, to skomplikowana sprawa. Żeby pomóc im odzyskać dawną więź... może na spacerach warto byłoby wprowadzić jakieś nietypowe zabawy?

Czy to zdarza się w jakichś konkretnych momentach? Od jak dawna to trwa? I czy to możliwe, że suczka ma właśnie swoją pierwszą cieczkę?

Emla ma rację, zwierzę to zwierzę (człowiek to też zwierzę).

To przykre. Trzymaj się, spróbuj pójść dalej.

Jack potrafi być gwałtowny. Żelazna ręka w aksamitnej rękawiczce.

Niestety zwierzęta to tylko zwierzęta....

Dużo siły dla Was

Dzień dobry, chciałem opowiedzieć o tym, co mnie spotkało. Mam dwa jack russelle: pięcioletnią suczkę i jej trzyletniego syna, oraz dwuletniego chihuahua – a przynajmniej miałem dwuletniego chihuahua.

W niedzielę mój jack russell zabił mojego chihuahua. Nie widziałem samego zdarzenia, ale tydzień wcześniej doszło już do pewnego incydentu. Mimo że wcześniej dogadywali się całkiem nieźle i bawili się razem, tamtego dnia znalazłem malucha całego mokrego i potwornie wystraszonego.

Odseparowałem ich na kilka dni i wydawało mi się, że sytuacja została opanowana. Zostawiłem ich więc znowu razem. I w niedzielę, kiedy wróciłem do domu, mój mały chihuahua już nie żył. Nie było żadnych śladów ugryzień ani krwi, musiał go po prostu wytrzepać. Jestem niepocieszony i nie mogę sobie tego wybaczyć.

Trzeba szybko rozwiązać sprawę z kagańcem. Ten model, którego używasz, może nie być najlepszy do nauki. Zwykły, prosty kaganiec nylonowy, działający prawie jak kantar, mógłby być łatwiejszy do zaakceptowania.

Możesz nawet zrobić go samodzielnie z prostego paska, na początku w ogóle go nie zaciskając. Chodzi tylko o to, żeby suczka przyzwyczaiła się, że ma coś na nosie.

Bo w tej chwili, rozdzielając psy i okazując strach, wysyłasz jej zły sygnał, a ona doskonale wyczuwa tę zmianę.

Przez to może sobie zakodować, że to ten mały piesek jest źródłem wszystkich problemów.

Z drugiej strony zupełnie rozumiem twój strach, to normalne. Ale naprawdę musisz ją jak najszybciej przekonać do kagańca.

Jest jeszcze metoda "na twardo" – czyli założyć kaganiec i poczekać, aż suczka odpuści. To pewnie nie jest najlepsze wyjście, ale prawdopodobnie najszybsze. Trudno ocenić, co w twojej sytuacji jest mniejszym złem: izolowanie psów z ryzykiem pogorszenia ich relacji, czy pójście na żywioł i zmuszenie jej do zaakceptowania kagańca siłą...

Spróbuj z jakimś prostszym modelem, dopasowując go stopniowo. Może wtedy pójdzie łatwiej.

Twój post uświadomił mi, że sama powinnam przyzwyczaić mojego małego doga do kagańca, mimo że go nie potrzebuje. Tak na wszelki wypadek, bo nigdy nic nie wiadomo.

Będę próbowała dalej, żeby się do niego przyzwyczaiła. Próbowałam z kawałkiem szynki w środku – wkłada pyszczek bez problemu, żeby go zjeść. Ale jak tylko go zapnę, to od razu drapie łapami i turla się po ziemi, żeby go zdjąć.

Próbowałam się z nią bawić już po założeniu, ale zupełnie nie zwraca na mnie uwagi, całą energię wkłada w to, żeby go jakoś ściągnąć.

To kaganiec Baskerville Ultra z kilkoma punktami zapięcia i mocowaniem do obroży; pozwala swobodnie pić, ziajać i zjadać smaczki.

Nawet na smyczy się boję. Wszystko stało się tak szybko i nagle, że ciągle mam w głowie, że jeśli będzie chciała to powtórzyć, wystarczy sekunda, kiedy znajdzie się blisko... Ostatnio mały przemknął mi między nogami i wyszedł z nią na zewnątrz. Trwało to może minutę, zanim go złapałam – ona niby nie zwróciła na niego uwagi, ale strach i tak wygrał, więc od razu zabrałam ją do środka.

To zupełnie normalne, że sunia odmawia założenia kagańca, skoro nigdy wcześniej nie była do niego przyzwyczajana.

Spróbuj może oswoić ją z tym, że ma coś na nosie, używając jakiejś niezbyt ciasnej tasiemki czy opaski. Możesz jej to zakładać tuż przed posiłkiem – oczywiście luźno, tak żeby mogła swobodnie zjeść. Albo zakładaj jej to do zabawy. Chodzi o to, żeby odwrócić jej uwagę i skupić ją na czymś przyjemniejszym.

Pies potrzebuje czasu, żeby zaakceptować kaganiec, a w przypadku dorosłego psa, który nie był do niego przyzwyczajany, trwa to jeszcze dłużej.

A jaki typ kagańca kupiliście?

Rozumiem twój strach, ale tak jak piszesz, izolowanie ich od siebie nie jest rozwiązaniem. Jest duża szansa, że to tylko pogorszy sprawę.

Nie mogłabyś trzymać jej w tym samym pokoju, ale na smyczy? To zawsze lepsza opcja. Z czasem, obserwując jej zachowanie, zaczniesz odzyskiwać pewność siebie. No i oczywiście warto nauczyć się odczytywać sygnały, jakie wysyła twoja sunia względem innych, żeby móc reagować zawczasu.

Ona nie znosi kagańca, a właśnie to chciałam zrobić.