Kurze kości

Dzięki wszystkim za Wasze odpowiedzi. Choć potwierdziło to tylko, że opinie są podzielone, co zresztą sama zdążyłam zauważyć... Odpowiadając na pytanie, jak karmię moją sunię: dostaje zbilansowane posiłki domowe składające się z mięsa, warzyw, owoców, roślin strączkowych oraz różnych suplementów. Jeśli Was to interesuje, mogę przy okazji wrzucić bardziej szczegółowy post na ten temat.

Mięso lekko obgotowuję (parzę), bo czuję się spokojniejsza, gdy jest choć trochę ścięte. Zresztą próbowałam podawać surowe i moja psinka, która zazwyczaj jest strasznym łasuchem na wszystko, co jej proponuję, wcale nie była zachwycona. Kręciła na nie nosem.

Co do kości, to chyba będę je mielić. Kiedy weterynarz tłumaczył mi, że odkąd BARF stał się modny, wyciąga z żołądków psów mnóstwo surowych kości, i gdy porównałam to z moimi rodzicami, którzy dawali psu gotowane kości, tylko utwierdziło mnie to w przekonaniu, że zazwyczaj wszystko jest super... aż do pewnego dnia. Nawet jeśli weterynarze nie są ekspertami od żywienia, to doskonale wiedzą, co wyciągają z psich brzuszków. Lepiej zapobiegać, niż otwierać psa na stole operacyjnym. To tylko moje zdanie i jeszcze raz wszystkim dziękuję.

"Godzinę temu wrzuciłem posta ze zdjęciami na ten temat (kości kurczaka i królika). Powinniście na nie zerknąć i powiedzieć mi, czy sami byście przełknęli takie kości. To samo dotyczy psów."

Bo co, wy byście niby jedli suchą karmę?? ^^

Pies to mięsożerca! Szanujmy to!!

Zresztą we Francji w zasadzie nie ma dzikich psów (a przynajmniej jest ich bardzo mało). Na Sycylii, gdzie mieszkałem przez 6 lat, żyją całkiem spore watahy dzikich psów (jest ich tam mnóstwo). I zapewniam was, że instynkt łowiecki mają bardzo silny i ze spokojem zajadają się królikami i drobiem podkradzionym okolicznym rolnikom!!

W pełni się z Tobą zgadzam, Gavroche! I tak jak piszesz, każdy robi tak, jak uważa.

Zerknij na zdjęcia w moim poście i myślę, że w kwestii kości z kurczaka będziemy mieli to samo zdanie.

Hejka, co u Ciebie słychać? Wyraziłam swoje zdanie o kościach z królika i kurczaka, zarówno tych gotowanych, jak i surowych – nie jestem ich zwolenniczką, ale każdy robi, jak uważa. Zdarza się, że ludzie dają kotom czy psom kości wieprzowe, a stąd już prosta droga do choroby Aujeszky’ego. Zwierzę w naturze funkcjonuje inaczej niż jego udomowiony pobratymiec. Masz swoje zdanie, każdy ma prawo do własnego, nie trzeba się ciągle... „Przykro mi”.

To, czy ktoś decyduje się na BARF, czy nie, to też wolny wybór. To po prostu jedna z teorii żywienia, a nie żadna Prawda Objawiona – dokładnie tak samo, jak z owocami czy zbożami: jedni są przeciw, inni nie.

Jakąś godzinę temu wrzuciłem post ze zdjęciami na ten temat (kości kurczaka i królika). Zerknijcie na nie i dajcie znać, czy sami byście przełknęli takie kości. To samo tyczy się psów.

Sorki, ale nie zrozumiałem Twojej wiadomości. Jeśli chodzi o fosfor i wapń, to nawiązywałem do Twojego „jaki to ma sens” i do tego, że surowe kości wcale nie są niebezpieczne – to taki sam mit miejski, jak ten, że od mięsa pies staje się agresywny. Tak w ogóle, Gavroche, wyjaśnij mi, jak pies odżywia się na wolności? Jak kot zjada mysz? Albo fretka nornicę itd.? Co do choroby Aujeszky’ego, to przenoszą ją dziki, a w szczególności może ona występować w wieprzowinie, której właśnie nie podaje się (lub prawie wcale) w BARF-ie i Raw Feedingu właśnie przez tę chorobę, podobnie jak ryb z Pacyfiku.

Dzień dobry Framboises,

Zmielone kości kurczaka nie stanowią zagrożenia i możesz je spokojnie dodawać do posiłków. Z kolei kości gotowane bardzo łatwo się kruszą – mogą powstać małe i ostre odłamki, które wbiją się w gardło psa. Głównym problemem przy podawaniu kości jest ryzyko dla układu pokarmowego; kości drobiowe czy królicze są małe i ostre, a Twój pies może mieć trudności z ich strawieniem. Mogą one przebić żołądek lub jelita, co prowadzi do zapalenia otrzewnej. Jeśli kość utknie w przełyku lub tchawicy, weterynarz będzie musiał operować w trybie pilnym. Lepiej wybierać kości szpikowe, które są większe i bardziej mięsne, jak cielęce, wołowe czy baranie – odpowiednio dobrane dla Twojego psa i podawane ze świeżymi produktami zbożowymi.

Dieta BARF to tylko jedna z wielu teorii żywieniowych.

(Dla Twojej wiadomości: niektóre kości mogą przenosić choroby, takie jak choroba Aujeszkyego lub inne wirusy, które są śmiertelne dla psów). Miłego dnia!

Sorki Mickado, ale kompletnie się mylisz. Surowe kości to świetne źródło wapnia i fosforu i nie są absolutnie niebezpieczne – jak inaczej diety takie jak BARF czy raw feeding mogłyby w ogóle istnieć?

Nieważne czy to królik, kurczak, indyk, ryba (z wyjątkiem tych z Pacyfiku), przepiórka, kurczęta, szczur, kogut itd. Trzeba po prostu unikać dużych kości nośnych dużych roślinożerców i dopasować rozmiar do psa (np. indyk dla kota nie przejdzie). Podajemy je zawsze na surowo i z dużą ilością mięsa („mięsne kości”), żeby uniknąć jakiegokolwiek ryzyka.

A co do gotowanych kości i tekstów typu „nigdy nic się nie stało”... cóż, można codziennie połykać monety z jakiegoś powodu i przez lata nic się nie dzieje, a pewnego pięknego dnia – bach, niedrożność i lądujesz na ostrym dyżurze.

To ta sama zasada: ryzyko naprawdę istnieje i jeśli któregoś dnia twojemu psu pęknie żołądek, szanse na przeżycie będą marne. To, że przez szczęśliwy zbieg okoliczności nic się nie stało, nie znaczy, że ryzyko nie istnieje...

Więc to super, że do tej pory mieliście farta, ale gotowane kości są bardzo kruche. Obróbka termiczna zmienia strukturę kości i sprawia, że łamiąc się, tworzą one cienkie, ostre drzazgi, które są groźne dla twojego zwierzaka. Swoją drogą, nigdy nie zrozumiem, dlaczego o kościach królika mówi się, że są „łamliwe i niebezpieczne”, skoro w rzeczywistości każde gotowane kości takie są.

Z ciekawości – mięso dajesz surowe czy gotowane? Bo podawanie samego mięsa, bez podrobów i kości, to prosta droga do niedoborów. Zresztą nie zaleca się mieszania suchej karmy z naturalnym jedzeniem. Jeśli taki model żywienia ci odpowiada, to czemu nie przejdziesz całkiem na BARF albo Raw?

Jeśli chodzi o weterynarzy, to większość z nich (prawie) nic nie wie o żywieniu (co zresztą widać po karmach, które sprzedają – polecanie RC pokazuje tylko ich stronniczość i dezinformację), więc szukanie u nich porady w tym temacie to tak średnio...

Krótko mówiąc, masz trzy główne zasady dotyczące kości:

Zawsze surowe i NIGDY gotowane.

Żadnych kości nośnych dużych roślinożerców (np. kość udowa wołowa).

Zawsze kości mięsne, otoczone sporą ilością mięsa, nigdy „gołe” kości.

I na koniec – surowa kość wołowa bez mięsa też niesie ryzyko, szczególnie dla dziąseł i zębów. W takim przypadku lepiej sprawdzi się poroże jelenia, które faktycznie jest bezpieczne. Mówienie, że pies, który jest mięsożercą i w naturze poluje oraz zjada swoje ofiary (wraz z kośćmi), nie może i nie powinien ich jeść, to po prostu oczywisty nonsens.

Polecam przeczytać: „Mit: Kości są niebezpieczne i nie mają wartości odżywczych” > http://www.tribu-carnivore.com/barfnew/index.php/articles/les-mythes/63-mythe-les-os-sont-dangereux-et-n-ont-pas-de-valeur-nutritionnelle .

Radzę ci też rozejrzeć się na stronie Tribu-carnivore.com, jeśli interesują cię diety BARF i raw 😉.

Chodzi o to, że przygotowuję mu sporo posiłków na bazie kurczaka, więc zostają mi kości.