Cześć wszystkim, tak jak wspomniałam w tytule, mój pies potrafi godzinami szczekać pod drzwiami, żeby wpuścić go do środka.
Titi ma około 5 lat (według oceny weterynarza) i adoptowałam go 4 lata temu.
Mamy dom z dużą działką. Pies śpi w nocy w środku.
Problem polega na tym, że Titi potrafi szczekać całymi godzinami pod wejściem, żeby tylko wejść do domu. Próbowaliśmy już wszystkiego: na początku wpuszczaliśmy go, gdy tylko za bardzo szczekał – wiemy, że to błąd, ale od lat staramy się to naprawić. Behawiorystka radziła mi, żeby go ignorować, ale on i tak szczeka przez całe godziny. Próbowaliśmy dawać mu zabawki, żeby zajął się czymś na zewnątrz, karcenia, bardzo długich spacerów, a nawet wołania go do środka, gdy akurat nie szczeka, żeby zrozumiał, o co chodzi, ale nic nie działa.
Zrozumcie, że to bardzo stresujące mieć takiego małego Jacka, który szczeka bez przerwy przez tyle czasu, więc teraz często się poddajemy i go wpuszczamy... Mamy drugiego, starszego psa, który się tak nie zachowuje; bawią się razem i bardzo dobrze się dogadują, więc Titi wcale nie jest na zewnątrz sam.
Co robić, żeby zrozumieć mojego psa i oduczyć go tego zachowania?
Przetłumaczony francuski
Treści na forum są czasami tłumaczone z innego języka, a posty mogą dotyczyć krajów z innymi przepisami dotyczącymi zwierząt.
Ponieważ forum jest tłumaczone automatycznie przez sztuczną inteligencję, tłumaczenia mogą zawierać błędy.
Czyli z tego, co piszecie, nie ma problemu z tym, żeby wpuszczać psa do środka, gdy tylko zacznie szczekać. Wygląda na to, że moja behawiorystka nie miała najlepszych metod... Postaram się teraz reagować od razu i zabierać go do domu przy pierwszym szczeknięciu! W każdym razie chciałam tylko dodać, że wcześniej radziłam się mojej trenerki i to ona mi tak mówiła. Pisałam też do Vincenta Marchalla z programu Educ Dog (to bardzo popularny i moim zdaniem kompetentny szkoleniowiec), który w mailu również mi odpisał, że w takich sytuacjach należy psa ignorować. Zaznaczam więc jeszcze raz, że to nie był mój wymysł.
Uczę moje szczeniaki tak, że mają dotknąć nosem dzwoneczka zawieszonego na klamce, żeby poprosić o wyjście. Kiedy już to załapią, zaczynamy naukę szczekania w drugą stronę – żeby dawały znać, że chcą wrócić do domu. Uczymy się też szczekania na komendę (żeby uciszyć psa albo mu na to pozwolić). W przypadku mojej labradorki Oxane było to niezbędne, bo inaczej zdarzało się o niej zapomnieć na zewnątrz, a w zimie taka umiejętność jest bardzo przydatna. Choć przyznam, że nie zawsze jest różowo, bo czasem Oxane nadużywa tego wchodzenia i wychodzenia... Wszystko przez to, że moja mama dawała im ciasteczka po powrocie do środka. Mój Labrador i Golden rodziców błyskawicznie to zrozumiały – wystarczyły dwa dni i ich brzuszki już wiedziały, o co chodzi.
Ale to i tak lepsze niż porysowane drzwi czy rolety, albo słuchanie psich serenad pod domem...
Hej Emma
^^ Robię dokładnie tak samo jak ty – jak tylko jest ładna pogoda, to u mnie drzwi i okna stoją otworem.
Szczekał, a Wy mu otwieraliście (słusznie czy nie, mniejsza o to – po prostu taką zasadę wypracowaliście ze swoim psem).
To jest to, co on zna i co poniekąd sami wprowadziliście.
Pojawia się behawiorystka i mówi Wam, że nie możecie otwierać psu, kiedy szczeka.
No i efekt jest taki: „mój pies szczeka godzinami pod drzwiami, żeby go wpuścić”.
Cóż, to logiczne.
Co tak naprawdę chcecie ostatecznie osiągnąć? Bo to przestało być jasne.
Chcecie zacząć mu całkiem odmawiać wchodzenia do środka?
Otwierać mu dopiero po jednym czy dwóch „hau”?
Jak byście chcieli, żeby dawał Wam znać, że chce wejść?
Zadajcie sobie najpierw te wszystkie pytania.
Mój pies kiedyś skakał na okno tarasowe, jak chciał wejść. Nic fajnego.
Teraz układ jest taki: drapnięcie łapą. Jeśli nie usłyszę – kolejne drapnięcie. Jeśli nikt nie reaguje – jedno szczeknięcie. A jak i to nie pomaga, to odpuszcza i czeka na zewnątrz... żeby spróbować ponownie za jakiś czas.
Przeszłam drogę od 44-kilogramowego taranującego wszystko siłacza na dwóch łapach na szybie, do delikatnego drapnięcia łapą. Z tego co pamiętam, kazałam mu usiąść przed wpuszczeniem i używałam komendy „nie skacz”. Dopiero wtedy mógł wejść...
Z kolei latem, przyznam szczerze, zostawiamy uchylone drzwi. Mam dość robienia za odźwiernego dla psa I dla kota. Każdy wchodzi i wychodzi, jak chce.
Moje dorosłe psy dają znać, kiedy chcą wejść do domu (Hiami robi jedno „hau”, a Elastic szczeka trzy razy: „hau hau hau”). Mój roczny szczeniak w ogóle nie wpada na to, żeby zawołać. Efekt był taki, że pewnego wieczoru o niej zapomniałam i została na dworze... Dopiero w środku nocy zorientowałam się, że w psim pokoju kogoś brakuje. Nawet nie wiecie, jak ona się cieszyła, jak już ją w końcu wpuściłam! Biedactwo myślało, że zostało porzucone pod drzwiami na całe godziny. Mogło się przecież stać cokolwiek, strasznie mi było głupio i do teraz mam przez to wyrzuty sumienia.
Czy on szczeka od razu, jak tylko znajdzie się na zewnątrz przy zamkniętych drzwiach, czy dopiero po dłuższej chwili?
Może po prostu nie rozumie, dlaczego został wystawiony do ogrodu?
Czy zna komendę „czekaj”?
Czy jest wystarczająco wybiegany?
Jak długo zostaje sam w domu (bez nikogo z domowników)?
To, że pies szczeka, żeby wejść do środka, to przecież zupełnie normalne, no nie? Jaki w ogóle jest sens zostawiać psa na dworze?
Moja sunia ma kontakt z moim 2-letnim chrześniakiem od kiedy był malutki i zapewniam was, że wszystko u niego w porządku.
Fajnie, gdy pies sam daje znać, że chce wejść do domu. Nika nigdy tak nie robiła, przez co zawsze muszę sama pilnować, bo inaczej po prostu stoi pod drzwiami 🙁
Myślę też, że jeśli wasz psiak zrozumie, że może swobodnie wchodzić i wychodzić, to będzie mniej szczekał.
Dzień dobry,
W skrócie – jeśli nie otworzycie mu w sekundę, to on po prostu zaczyna się drzeć, jeśli dobrze rozumiem... Nie potrafi spokojnie poczekać.
Może zdarzyło się wiele razy, że zwlekaliście z otwarciem, nie było Was w pobliżu i wpadł w panikę? A może zbyt często otwieraliście mu właśnie wtedy, gdy hałasował?
Jeśli nie znajdziecie przyczyny tego zachowania, które Wam przeszkadza, obawiam się, że nie dacie sobie z tym rady, bo możecie powielać te same błędy, co zawsze przyniesie ten sam skutek. Nawet jeśli uda Wam się go uciszyć, pamiętajcie, że Wy (oraz Wasza rodzina) będziecie musieli potem bardzo pilnować własnego zachowania i działać jak w szwajcarskim zegarku przez dłuższy czas (a wiadomo, że mało kto taki jest, a tym bardziej w stosunku do swojego psa).
Należałoby mu otwierać tylko wtedy, gdy jest cicho, ale do tego trzeba być bardzo czujnym i reagować za każdym razem (dacie radę?). Jeśli w końcu uda Wam się go tego nauczyć, będzie to też oznaczało, że pies może potem stać pod drzwiami godzinami, a Wy nawet nie będziecie wiedzieć, że chce wejść, bo nie będzie już dawał znać. Czy to Wam odpowiada?
Wasza trenerka powiedziała, że on czuje się szefem tylko ze względu na ten konkretny problem? Czy nie chodziło raczej o całokształt różnych zachowań?
Wyprowadzacie go codziennie poza ogród? Czy ma na zewnątrz budę?
Na początku zupełnie mi to nie przeszkadzało – po prostu wpuszczałem go do środka i cieszyliśmy się wspólnym czasem. Ale kiedy skontaktowałem się z behawiorystką (tak po prostu, na zwykłe lekcje wychowania), ona przyszła do nas do domu, poobserwowała psa i tak dalej – nie będę was zanudzać szczegółami. Powiedziała mi jasno, że mój pies nie ma prawa szczekać na mnie, żebym go wpuścił. Wyjaśniła to mniej więcej tak, że to nie pies powinien decydować, tylko ja (według niej, jeśli wpuszczałem go, gdy tylko zaczął szczekać, to on był tutaj szefem). Powiedziała więc, że muszę go ignorować, kiedy szczeka, żeby zrozumiał, że nie może wchodzić do domu dokładnie wtedy, kiedy mu się akurat zachce.
To w sumie nie jest żaden problem, bo przez większość czasu pies i tak jest w środku. Chodzi mi po prostu o to, żeby nauczyć go wracania na zawołanie, a nie wtedy, kiedy on sam zacznie szczekać, rozumiecie?
Poza tym teraz opiekuję się siostrzeńcem, który ma roczek, raczkuje i wszystko pcha do buzi, więc ze względów higienicznych chciałabym, żeby pies zostawał na dworze przynajmniej wtedy, gdy mały jest u nas.
