Szczeniak i schody! Jak mu wytłumaczyć, że nie wolno mu wchodzić na górę?

Nie, to wcale nie jest nic złego, że szczeniak podporządkowuje się hierarchii, bez względu na to, w jakim jest wieku. To pokazuje, że maluch przyswaja psie kody, rozumie układ sił oraz panującą energię. Jeśli wybiera uległość – zależnie od sytuacji i swojego temperamentu – to znaczy, że dokonał wyboru, który uznał za najbardziej odpowiedni. To też zwiększa jego zdolności adaptacyjne w grupie. Trzeba tylko pilnować, żeby te inne, bardziej dominujące psiaki, dawały mu spokój, gdy tylko maluch okaże uległość...

Zgadzam się z Ulthią.

Jeśli inne psy nie są zbyt towarzyskie, to moim zdaniem – choć to tylko moja opinia – lepiej jeszcze trochę poczekać.

Twój szczeniak jest teraz w samym środku okresu socjalizacji i każde niefortunne lub źle poprowadzone spotkanie może odbić się na Twoim maluchu. No, chyba że czujesz się na siłach, żeby wejść w rolę pewnego siebie przewodnika stada, czyli stanąć między innymi psami a swoim psiakiem i wymusić na tamtych odpowiednie zachowanie.

Moi rodzice mają psy, którym wszystko wolno (czego nie pochwalam) i poczekałam, aż mój maluch poczuje się naprawdę pewnie na swoich łapkach, zanim ich ze sobą zapoznałam.

Cześć wszystkim i dzięki za odpowiedzi!

Dzisiejszej nocy spróbowaliśmy bez bramki (skoro i tak na razie była bezużyteczna), zanim kupimy taką montowaną do ściany. Maluch kilka razy wchodził na górę, żeby popłakiwać i piszczeć pod zamkniętymi drzwiami naszej sypialni. Było tego jednak znacznie mniej niż poprzedniej nocy i zdecydowanie ciszej.

Moja partnerka w końcu jednak zeszła dokończyć noc na kanapie, kiedy zrozumieliśmy, że mały ciągle biega w tę i z powrotem po schodach.

Ogólnie rzecz biorąc, noc minęła o niebo lepiej niż poprzednie. Dzisiaj rano wstałem wcześniej przed pracą, żeby się z nim pobawić, wyjść na krótki spacer, dać mu karmę i załatwić wszystkie potrzeby. Poza „siusianiem z radości” przy pobudce, jest już całkiem czysty.

To jednak straszna „przylepa”. Próbuję go uczyć, żeby nie wchodził na schody, tak jak do innych zakazanych dla niego pomieszczeń. Robimy trochę ćwiczeń i całkiem dobrze mu idzie, chyba że straci mnie z oczu – wtedy od razu przybiega. Domyślam się, że to normalne, musimy go po prostu nauczyć, że nie musi za nami wszędzie łazić jak... piesek :)

Tak, zamontujcie bramkę ochronną dla dzieci przed schodami. Ja sama mam spore opory przed tym, żeby szczeniak wchodził po schodach...

U nas było tak samo – kilka nocy na dole na kanapie i moja psinka się uspokoiła. Przestała piszczeć, kiedy wracałam do sypialni na piętrze, bo wiedziała już, że nie jest sama.

A bramkę tak naprawdę założyliśmy dużo później, bo jak była malutka, to w ogóle nie próbowała wchodzić na górę.

Wydaje mi się, że ten maluch ma najnormalniejszą reakcję pod słońcem! Tak jak już wcześniej wspomniano, dopiero co opuścił mamę oraz rodzeństwo i musi oswoić się z nowym otoczeniem. Zresztą instynktownie udało Ci się znaleźć sposób, który go wycisza – spanie obok niego na kanapie.

Zrobiłam dokładnie to samo z moją małą biszonką, kiedy do nas trafiła. Spałam na parterze i wystarczyło, że wyciągnęłam rękę, żeby poczuła moją obecność, gdy budziła się przerażona w tym obcym dla niej miejscu. Uspokajała się i od razu zasypiała z powrotem. Trwało to zaledwie pięć nocy, a potem nie było już żadnych problemów z separacją, gdy spaliśmy na piętrze: mała nigdy nie próbowała wchodzić na górę i nie potrzebowaliśmy nawet żadnej barierki...

Podobnie jak Aby, nie jestem zwolenniczką klatek ani kojców, żeby ograniczać psu przestrzeń życiową...

Żeby ograniczyć bieganie tam i z powrotem w ciągu dnia, stawiam przed schodami barierkę zrobioną z wezgłowia dziecięcego łóżeczka – ma taką listwę, dzięki której łatwo ją przesuwać i zakładać z powrotem.

Najważniejszą rzeczą, żeby mieć zrównoważonego psa, który wie, że jest psem, jest natychmiastowe umożliwienie mu kontaktu z najróżniejszymi psami. Wystarczy po prostu unikać miejsc, gdzie jest dużo psich odchodów.

Zdecydowana większość problemowych psów to te, których socjalizacja nie została przeprowadzona w odpowiednim czasie. Okienka na konkretną naukę podstawowych zachowań są dość krótkie – jeśli będziesz z tym zwlekać, przygotuj się na to, że później będziesz mieć z psem naprawdę pod górkę...